Ελς Βιλάρς

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Ελς Βιλάρς
Els Vilars — vista sud-oest.jpg
Είδος αρχαιολογική θέση[1]
Γεωγραφικές Συντεταγμένες 41°34′6″N 0°57′15″E
Διοικητική υπαγωγή Arbeca[1]
Χώρα Ισπανία[1]
Προστασία Cultural Asset of National Interest και Bien de Interés Cultural (από 1998)[1]
Μερική άποψη του εξωτερικού τείχους του φρουρίου όπου διακρίνονται οι κάθετες μυτερές πέτρες που χρησίμευαν στην άμυνα του χώρου.

Το Ελς Βιλάρς (στα καταλανικά Fortaleza dels Vilars) ένας αρχαιολογικός χώρος που περιλαμβάνει ένα φρούριο του 8ου αιώνα π.Χ., που βρίσκεται κοντά στο χωριό Αρβέκα στην καταλανική κομητεία Γκαρίγες. Αποτελεί μοναδικό δείγμα ιθαγεννούς αμυντικής αρχιτεκτονικής, με μεγάλη αξία για την κατανόηση της προρωμαϊκής και προϊβηρικής Ιβηρικής χερσονήσου, και από το 1998 έχει ανακηρυχθεί Πολιτισμικό Μνημείο Εθνικού Ενδιαφέροντος στην Ισπανία.

Η αρχαιολογική έρευνα έχει ανακαλύψει πέντε στρώματα, που κυμαίνονται από το 775 π.Χ. μέχρι το 300 π.Χ. όταν κι εγκαταλείφθηκε. Βρίσκεται στη μέση μιας ευρείας πεδιάδας που πάσχει ωστόσο από έλλειψη σταθερής τροφοδοσίας νερού, το οποίο, κατά την εποχή της κατασκευής τους και μέχρι τα σημερινά σύγχρονα κανάλια, εμφανιζόταν μόνο σε μορφή πλημμύρων. Σημαντική λεπτομέρεια σχετική με τον λόγο κατασκευής του φρουρίου είναι η παρουσία ενός βαθιού πηγαδιού στο κέντρο του, γεγονός που ίσως και να αποτέλεσε τον λόγο για τον οποίο οι κάτοικοι αναγκάστηκαν να μεταφέρουν πέτρες από μια περίμετρο μεγαλύτερη των 2 χιλιομέτρων για να το κατασκευάσουν. Το πηγάδι αυτό μπορεί και να χρησίμευσε στην, πολύ διαδεδομένη στην Ιβηρική χερσόνησο, βοσκή εποχιακής μετακίνησης[2]

Σταδιακά οι κάτοικοι της πεδιάδας των Γκαρίγες ιβηροποιήθηκαν κι ενσωματώθηκαν στην ιβηρική φυλή των Ιλεργετών.

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 Monuments database. 13  Νοεμβρίου 2017. tools.wmflabs.org/heritage/api/api.php?action=search&format=json&srcountry=es&srlang=es&srid=RI-55-0000549.
  2. Riart, F. Xavier Hernàndez Cardona ; dibuixos: Frnacesc (2001). Dels ibers als carolingis (1. ed έκδοση). Barcelona: Dalmau, σελ. 14. ISBN 978-842-320-639-1. 

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]