Εκλογές στις Αζόρες

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση

Στην αυτόνομη περιφέρεια Αζόρες στην Πορτογαλία, διεξάγονται εκλογές, κανονικά κάθε 4 χρόνια. Στις εκλογές αναδεικνύονται τα 57 μέλη της Νομοθετικής Συνέλευσης.

2020[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στις πιο πρόσφατες περιφερειακές εκλογές που έγιναν στις 25 Οκτωβρίου 2020, εξελέγησαν τα 57 μέλη της Νομοθετικής Συνέλευσης.[1] Το Σοσιαλιστικό Κόμμα (PS) κέρδισε τις πιο πολλές ψήφους με ποσοστό 39%, όμως έχασαν την αυτοδυναμία, διαψεύδοντας τα προγνωστικά. Το κόμμα έμεινε στις 25 έδρες.[2] Ο κυριότερος αντίπαλος των Σοσιαλιστών, οι Σοσιαλδημοκράτες (PSD) σημείωσαν σημαντικά κέρδη, με ποσοστό γύρω στο 34% των ψήφων και 21 έδρες, δύο περισσότερες από τις εκλογές του 2016. Το CDS–PP (Λαϊκό Κόμμα) ήρθε 3ο, με ποσοστό 7,2% και 4 έδρες.

Προηγούμενες εκλογές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

1976[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στις πρώτες βουλευτικές εκλογές που διεξήχθησαν στις Αζόρες, στις 27 Ιουνίου 1976, εξελέγη η πρώτη Νομοθετική Συνέλευση της αυτόνομης περιφέρειας. Το Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα με αρχηγό τον Μότα Αμαράλ, κέρδισε 27 έδρες έναντι 14 για το Σοσιαλιστικό Κόμμα και 2 για το CDS-Λαϊκό Κόμμα.[3] Ο Αμαράλ ορκίστηκε πρώτος πρόεδρος της αυτόνομης περιφέρειας στις 8 Σεπτεμβρίου 1976.

1980[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα του Μότα Αμαράλ επανεξελέγη στις εκλογές που έγιναν στις 5 Οκτωβρίου 1980. Το κόμμα κέρδισε 30 έδρες έναντι 12 για τους Σοσιαλιστές και μιας για το CDS (Κεντρώοι Σοσιαλδημοκράτες).

1984[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Με τη συμμετοχή να καταγράφεται στο 62,3%, διεξήχθησαν οι εκλογές στις 14 Οκτωβρίου 1984. Νικητής ήταν ξανά το Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα του Μότα Αμαράλ, κερδίζοντας 28 έδρες έναντι 13 για τους Σοσιαλιστές και 2 για τους Σοσιαλδημοκράτες του Κέντρου.


1988[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο συνασπισμός των Σοσιαλδημοκρατών κέρδισε τις εκλογές που έγιναν στις 9 Οκτωβρίου 1988. Ειδικότερα, το PPD/PSD έλαβε 26 έδρες επί συνόλου 51 της Νομοθετικής Συνέλευσης έναντι 22 για τους Σοσιαλιστές και 2 για τους Σοσιαλδημοκράτες του Κέντρου.

1992[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στις εκλογές που έγιναν στις 11 Οκτωβρίου 1992, κέρδισε το Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα (PPD/PSD) με 28 έδρες έναντι 21 για τους Σοσιαλιστές και 1 για τη Δημοκρατική Συμμαχία. Η αποχή ήταν 37,8%.

1996[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Με τον Κάρλος Σέσαρ στο τιμόνι, το Σοσιαλιστικό Κόμμα κέρδισε τις περιφερειακές εκλογές στις 13 Οκτωβρίου 1996, με ποσοστό 45% των ψήφων έναντι 41%, για τους Σοσιαλδημοκράτες, παρότι αμφότερα τα κόμματα κέρδισαν τον ίδιο αριθμό εδρών, με 24. Η συμμετοχή ήταν σχετικά υψηλή και ήταν 59,17%. Ο αριθμός των αντιπροσώπων στις εκλογές αυτές αυξήθηκε από 51 σε 52.

2000[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το Σοσιαλιστικό Κόμμα πέτυχε νίκη στις εκλογές με ποσοστό 49% των ψήφων που διενεργήθηκαν στις 15 Οκτωβρίου 2000.

2004[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στις περιφερειακές εκλογές που διεξήχθησαν στις 17 Οκτωβρίου 2004 το Σοσιαλιστικό Κόμμα, υπό την ηγεσία του Κάρλος Σέσαρ κέρδισε το 57% των ψήφων και πήρε απόλυτη πλειοψηφία, για 2η συνεχόμενη φορά. Το Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα έλαβε μέρος στις εκλογές σε συνασπισμό με το Λαϊκό Κόμμα, που ονομάζεται «Συνασπισμός των Αζορών», αλλά ηττήθηκε μαζικά συγκεντρώνοντας μόλις το 37% των ψήφων. [4]

Η προσέλευση αυξήθηκε, για πρώτη φορά μετά τις εκλογές του 1992, με το 55,2% των εγγεγραμμένων να ψηφίζουν την ημέρα των εκλογών.

2008[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στις βουλευτικές εκλογές του 2008, που διεξήχθησαν στις 19 Οκτωβρίου, το Σοσιαλιστικό Κόμμα κέρδισε 51,4% των ψήφων (30 επί συνόλου 57 εδρών), το Σοσιαλιστικό Δημοκρατικό Κόμμα 31,1% (18), το Δημοκρατικό Κοινωνικό Κέντρο-Λαϊκό Κόμμα 8,9% (5), το Μπλοκ της Αριστεράς 3,4% (2) και το Πορτογαλικό Κομμουνιστικό Κόμμα-Οικολογικό Κόμμα Οι Πράσινοι 3,2% (1). Η συμμετοχή έφτασε το 46,8%.[5] Ο αριθμός των αντιπροσώπων στη Νομοθετική Συνέλευση αυξήθηκε στους 57 στις εκλογές αυτές.

2012[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Οι Σοσιαλιστές κέρδισαν την απόλυτη πλειοψηφία στις εκλογές που έγιναν στις 14 Οκτωβρίου 2012 για τη συνέλευση και για την κυβέρνηση της αυτόνομης περιοχής των Αζόρων. Ποσοστό κάτω του 47,9% προσήλθαν στις κάλπες.[6] Ο σοσιαλιστής Βάσκο Κορντέρο εξελέγη πρόεδρος της αυτόνομης κυβέρνησης.

2016[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το Σοσιαλιστικό Κόμμα διατήρησε την πλειοψηφία του στην τοπική εθνοσυνέλευση, που αριθμεί 57 μέλη, και έπειτα από τις εκλογές του 2016, που διεξήχθησαν στις 16 Οκτωβρίου. Κατά συνέπεια, ο πρόεδρος της αυτόνομης κυβέρνηση, Βάσκο Κορντέρο, εξασφάλισε και δεύτερη θητεία. Η προσέλευση στις κάλπες καταγράφηκε στο 40,84% και σημειώθηκε ρεκόρ χαμηλής συμμετοχής. Οι Σοσιαλιστές (PS) κατέλαβαν 31 έδρες, το Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα (PPD/PSD) του Ντουάρτε Φρέιτας, 20, το Λαϊκό Κόμμα (CDS–PP) του Αρτούρ Λίμα 3 και από μία έδρα έλαβαν τα κόμματα Ενιαίος Δημοκρατικός Συνασπισμός (PCP–PEV) του Ανίμπαλ Πίρες, Αριστερό Μπλοκ (ΒΕ) της Ζουράιντα Σοάρες και Μοναρχιστικό Κόμμα του Λαού (PPM) του Πάουλο Εστεβάο.[7]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Eleições legislativas dos Açores vão ser a 25 de Outubro Público, 22 Αυγούστου 2020. Retrieved 22 Αυγούστου 2020.
  2. Resultados finais: PS perde maioria absoluta nos Açores TVI24, 25 Οκτωβρίου 2020. Retrieved 31 Οκτωβρίου 2020.
  3. DGAI (1976), Eleições para as Assembleias Regionais das Regiões Autónomas dos Açores e da Madeira: Resultados por Freguesias e Concelhos, Lisbon, Portugal: Ministério da Administração Interna/Secretariado Técnico dos Assuntos para o Processo Eleitoral, http://www.dgai.mai.gov.pt/cms/files/conteudos/rassrg76.pdf 
  4. / maioria-absoluta-rosa-nos-acores Maioria Absoluta nos Açores[νεκρός σύνδεσμος], "Correio da Manhã", 17 Οκτωβρίου 2004. Ανακτήθηκε στις 18 Ιουνίου 2018.
  5. Rulers.org, Οκτώβριος 2008.
  6. Barcelos, Luciano (27 Ιουνίου 2012). «Açores: Convenção do PS arranca sexta-feira». RTP Açores (στα Πορτογαλικά). RTP. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2 Φεβρουαρίου 2014. Ανακτήθηκε στις 30 Ιουνίου 2012. 
  7. Αποτελέσματα των εκλογών του 2016 στις Αζόρες