Ειδωλολατρικό τείχος του όρους Σαιντ-Οντίλ

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Ειδωλολατρικό τείχος του όρους Σαιντ-Οντίλ
Odilienberg-heidenmauer.JPG
Είδοςτείχη της πόλης
Γεωγραφικές συντεταγμένες48°26′8″N 7°23′47″E
Διοικητική υπαγωγήOttrott[1]
ΧώραΓαλλία[1]
Προστασίακατηγοριοποιημένο ιστορικό μνημείο στη Γαλλία (από 1840)[1]

Το ειδωλολατρικό τείχος είναι ένα αρχαίο τείχος που βρίσκεται στο όρος Σαιντ-Οντίλ, ένα από τα Βόσγια όρη, στο νομό του Κάτω Ρήνου, με υψόμετρο 764 μέτρα. Στην περιοχή δεσπόζει ένα μοναστήρι που ιδρύθηκε από την Αγία Οντίλ, με θέα στην πεδιάδα της Αλσατίας.

Περιγραφή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το ειδωλολατρικό τείχος είναι ένα τείχος συνολικού μήκους 10,5 χιλιομέτρων γύρω από το οροπέδιο του όρους Σαιντ-Οντίλ. Αποτελείται από περίπου 300.000 κυκλωπικές τετράγωνες πλάκες από ψαμμίτη και έχει πλάτος μεταξύ 1,60 και 1,80 μέτρα. Το ύψος του φθάνει τα 3 μέτρα. Τα τεμάχια ψαμμίτη που αποτελούν το τείχος εξορύχτηκαν στην περιοχή και τα επεξεργάστηκαν στην κορυφή του οροπεδίου. Σε όλο το μήκος του τείχους υπάρχουν ανοικτά λατομεία.

Αρχαία ιστορία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Τμήμα του τείχους

Κατά τους Κελτικούς χρόνους, το όρος Σαιντ-Οντίλ ονομαζόταν Altitona, δηλαδή «ψηλό βουνό» και ήταν χώρος λατρείας των Κελτών. Κέλτες, Ρωμαίοι και Αλαμαννοί έχτισαν φρούριο στην κορυφή.

Η προέλευση του ειδωλολατρικού τείχους παραμένει για καιρό ασαφής και αμφιλεγόμενη, βασιζόμενη περισσότερο σε ιστορίες και θρύλους παρά σε αδιαμφισβήτητα ιστορικά γεγονότα. Ο χαρακτηρισμός «ειδωλολατρικό» δόθηκε στο τείχος από τον Πάπα Λέοντα Θ΄ επειδή χρονολογείται από την προχριστιανική εποχή, εποχή που χαρακτηρίζεται ως παγανιστική, ειδωλολατρική.

Η κατασκευή με κυκλωπικές πέτρες που συνδέονται με διπλά συρταρωτά ξύλινα στηρίγματα έχει προκαλέσει πολλά ερωτηματικά. [2] Θεωρείται ότι το τείχος ανεγέρθηκε κατά την πρωτο-κελτική ή κελτική περίοδο, δηλαδή ανάμεσα στο 1000 και το 100 π.Χ. Δύο μεγάλες αποκαταστάσεις είναι γνωστές, μία τον 4ο και μία τον 10ο αιώνα.

Ίχνη των παλιών συναρμογών

Πρόσφατα, οι ερευνητές μπόρεσαν να ορίσουν μια σημαντική περίοδο αποκατάστασης του τείχους στον 7ο αιώνα. Το 2001, δενδροχρονολογικές αναλύσεις των ξύλινων στηριγμάτων που βρέθηκαν στο τείχος χρονολογήθηκαν από αυτή την περίοδο, που συμπίπτει με την κατασκευή του μοναστηριού. Αυτό δεν σημαίνει, ωστόσο, ότι το τείχος κατασκευάστηκε εκείνη την εποχή, οι ξύλινοι αυτοί πίροι θεωρείται ότι αποτελούν μέρος ενός έργου αποκατάστασης του τείχους και δεν υπάρχουν ακόμη στοιχεία που να αποδεικνύουν με βεβαιότητα την ακριβή χρονική στιγμή της δημιουργίας του.

Αυτό το κολοσσιαίο έργο παραμένει ένα αίνιγμα. Δεν γνωρίζουμε ποιος έχτισε αυτό το γιγάντιο περίβλημα σε αυτό το μέρος που περιλαμβάνει μία μόνο πηγή, με χαμηλή ροή. Οι ανασκαφές δεν έδωσαν πειστικά αποτελέσματα. Όπιντουμ του πολιτισμού Λα Τεν, καταφύγιο για τους πληθυσμούς της πεδιάδας, ιερός περίβολος ... Οι υποθέσεις δεν λείπουν.

Το τείχος χαρακτηρίστηκε ως ιστορικό μνημείο από τον κατάλογο των ιστορικών μνημείων του 1840[3] και «Αρχαιολογικός χώρος εθνικού ενδιαφέροντος» το 1987. Μετά τις αρχαιολογικές ανασκαφές που διεξήχθησαν από το 1991 έως το 1994, ξεκίνησε ένα πρόγραμμα αποκατάστασης, σε συνεργασία με το κράτος, το Γενικό Συμβούλιο και την Περιφέρεια της Αλσατίας.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. 1,0 1,1 1,2 «base Mérimée» (Γαλλικά) Υπουργείο Πολιτισμού.
  2. Francis Mantz, Le mur païen du Mont Sainte-Odile, Strasbourg 1990.
  3. . «culture.gouv.fr».