Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του «Δημήτριος Καμπούρογλου»

Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
 
Αλλά και το ποιητικό του έργο είναι αρκετά αξιόλογο αν και δεν διακρίθηκε αρκετά. Η ποιητική συλλογή ''Η φωνή της καρδιάς μου'' ήταν από τα σημαντικότερα έργα του. Ήταν γραμμένο στη δημοτική και είχε έντονα αντιρομαντικά στοιχεία σε σχέση με το κλίμα της [[Α' Αθηναϊκή Σχολή|Α' Αθηναϊκής Σχολής]]. Η συλλογή βραβεύτηκε το [[1873]] στον Βουτσιναίο ποιητικό διαγωνισμό, ενώ στον ίδιο διαγωνισμό το [[1874]] επαινέθηκε, χωρίς να διακριθεί, ποιητική συλλογή του στην οποία σατίριζε και παρωδούσε το [[ρομαντισμός|ρομαντικό]] ύφος των συγχρόνων ποιητών. Το [[1874]] εξέδωσε τη συλλογή του ''Παλαιαί αμαρτίαι''. Επίσης ασχολήθηκε και με την πεζογραφία, όπου αντλούσε τα θέματα του κυρίως από τη λαογραφία. To 1881 εξέδωσε τα μη λαογραφικά αφηγήματα "Εικόνες. Σατυρικαί Διατριβαί", όπου σατιρίζει τα ήθη της εποχής. Μερικά από τα έργα του είναι: ''Αθηναϊκά διηγήματα'', ''Αι Αθήναι που φεύγουν'', ''Μύθοι και διάλογοι'', ''Αττικοί έρωτες'', ''Θρύψαλα'', ''Ευσυνειδησία και ασυνειδησία'' κ.ά. Συνήθως υπέγραφε τα λογοτεχνικά του έργα με το ψευδώνυμο «Αναδρομάρης».
 
Απεβίωσε στην Αθήνα στις [[21 Φεβρουαρίου]] του [[1942]]. Ήταν παντρεμένος με την Καλλιόπη Μαράτου και είχε τρία παιδιά: Τον Γρηγόρη, την Ελένη και την Τζένη. Στις [[19 Απριλίου]] του [[1939]] έγιναν τα αποκαλυπτήρια της προτομής του στην πλατεία ''Φιλομούσου Εταιρείας'' στην [[Πλάκα]].
 
==Παραπομπές==
33.634

επεξεργασίες

Μενού πλοήγησης