Δώρα Γκουντούρα
| Δώρα Γκουντούρα | |
|---|---|
| Γενικές πληροφορίες | |
| Όνομα στη μητρική γλώσσα | Δώρα Γκουντούρα (Ελληνικά) |
| Γέννηση | 14 Μαρτίου 1997 |
| Χώρα πολιτογράφησης | Ελλάδα |
| Εκπαίδευση και γλώσσες | |
| Ομιλούμενες γλώσσες | νέα ελληνικά |
| Πληροφορίες ασχολίας | |
| Ιδιότητα | ξιφομάχος |
Η Δώρα (Θεοδώρα) Γκουντούρα (14 Μαρτίου 1997[1]) είναι ελληνίδα ξιφομάχος στο αγώνισμα της σπάθης. Στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Παρισιού (2024) κατέκτησε την πέμπτη θέση. Μεταξύ άλλων, έχει κατακτήσει χάλκινα μετάλλια σε παγκόσμια πρωταθλήματα,[2] χρυσό μετάλλιο σε Γκραν Πρι, ασημένια μετάλλια σε Παγκόσμια Κύπελλα,[3][4][5] χάλκινο μετάλλιο σε Πανευρωπαϊκό Πρωτάθλημα[6] όπως και στους Ευρωπαϊκούς Αγώνες[7][8] και έχει αναδειχτεί επανειλημμένα πρωταθλήτρια Ελλάδας.[9] Έχει φτάσει μέχρι το Νο 3 της Παγκόσμιας Κατάταξης στην σπάθη γυναικών.[10][11]
Προκρίθηκε[12][13] και συμμετείχε στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Τόκιο, όπου κατέλαβε την 21η θέση.[14]
Συμμετέχει επίσης στην εθνική ομάδα σπάθης γυναικών, με την οποία έχει λάβει την 6η θέση σε Παγκόσμιο Κύπελλο, την καλύτερη θέση που έχει πάρει ποτέ ελληνική ομάδα σε αντίστοιχη διοργάνωση,[15] την 7η θέση στους 3ους Ευρωπαϊκούς Αγώνες,[16] και την 8η θέση σε Παγκόσμιο Πρωτάθλημα.[17]
Σε συλλογικό επίπεδο υπήρξε αθλήτρια της ΑΕΚ[18] και πλέον είναι αθλήτρια του Α.Ο. Αρίστων Παιανίας.[19]
Μετάλλια
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Παγκόσμιο Πρωτάθλημα
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]| Έτος | Τοποθεσία | Αγώνισμα | Θέση |
|---|---|---|---|
| 2019 | Βουδαπέστη, Ουγγαρία | Σπάθη ατομικό γυναικών | 3η [10][20] |
| 2023 | Μιλάνο, Ιταλία | Σπάθη ατομικό γυναικών | 3η [10][2] |
Γκραν Πρι
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]| Έτος | Τοποθεσία | Αγώνισμα | Θέση |
|---|---|---|---|
| 2021 | Ορλεάνη, Γαλλία | Σπάθη ατομικό γυναικών | 2η [10][21] |
| 2023 | Σεούλ, Νότια Κορέα | Σπάθη ατομικό γυναικών | 1η [10][22] |
Παγκόσμιο Κύπελλο
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]| Έτος | Τοποθεσία | Αγώνισμα | Θέση |
|---|---|---|---|
| 2020 | Αθήνα, Ελλάδα | Σπάθη ατομικό γυναικών | 3η [10][23] |
| 2022 | Τιφλίδα, Γεωργία | Σπάθη ατομικό γυναικών | 2η [10][3] |
| 2022 | Αλγέρι, Αλγερία | Σπάθη ατομικό γυναικών | 3η [10][24] |
| 2023 | Τασκένδη, Ουζμπεκιστάν | Σπάθη ατομικό γυναικών | 2η [10][4][5] |
| 2023 | Αθήνα, Ελλάδα | Σπάθη ατομικό γυναικών | 3η [10][25][26] |
| 2023 | Σιντ Νικλάας, Βέλγιο | Σπάθη ατομικό γυναικών | 3η [10][27] |
| 2023 | Αλγέρι, Αλγερία | Σπάθη ατομικό γυναικών | 3η [10][28] |
| 2024 | Σιντ Νικλάας, Βέλγιο | Σπάθη ατομικό γυναικών | 3η [10][29] |
Ευρωπαϊκοί Αγώνες
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]| Έτος | Τοποθεσία | Αγώνισμα | Θέση |
|---|---|---|---|
| 2023 | Κρακοβία, Πολωνία | Σπάθη ατομικό γυναικών | 3η [10][30][7][8] |
Πανευρωπαϊκό Πρωτάθλημα
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]| Έτος | Τοποθεσία | Αγώνισμα | Θέση |
|---|---|---|---|
| 2023 | Πλόβντιβ, Βουλγαρία | Σπάθη ατομικό γυναικών | 3η [31][32][6] |
Πανελλήνιο Πρωτάθλημα
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]| Έτος | Τοποθεσία | Αγώνισμα | Θέση |
|---|---|---|---|
| 2016 | ΟΑΚΑ, Αθήνα | Σπάθη ατομικό γυναικών | 2η [33] |
| 2017 | ΟΑΚΑ, Αθήνα | Σπάθη ατομικό γυναικών | 3η [33] |
| 2018 | ΟΑΚΑ, Αθήνα | Σπάθη ατομικό γυναικών | 1η [33] |
| 2019 | ΟΑΚΑ, Αθήνα | Σπάθη ατομικό γυναικών | 1η [33] |
| 2020 | ΟΑΚΑ, Αθήνα | Σπάθη ατομικό γυναικών | 1η [33][9] |
| 2021 | ΟΑΚΑ, Αθήνα | Σπάθη ατομικό γυναικών | 1η [33] |
Πηγές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]GKOUNTOURA Theodora ιστότοπος Παγκόσμιας Ομοσπονδίας Ξιφασκίας (FIE)
Παραπομπές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- ↑ Theodora GKOUNTOURA, ιστότοπος της Ευρωπαϊκής Ομοσπονδίας Ξιφασκίας
- 1 2 «Ελληνικός θρίαμβος με Γεωργιάδου και Γκουντούρα». www.amna.gr. 27 Ιουλίου 2023. Ανακτήθηκε στις 31 Ιουλίου 2023.
- 1 2 «Ασημένιο μετάλλιο για τη Δώρα Γκουντούρα στο Παγκόσμιο της Τιφλίδας». NewsIT. 16 Ιανουαρίου 2022. Ανακτήθηκε στις 31 Ιουλίου 2023.
- 1 2 Group), Radiotileoptiki S. A. (OPEN Digital (11 Φεβρουαρίου 2023). «Μεγάλες στιγμές για την ελληνική ξιφασκία με δύο μετάλλια - Η Γεωργιάδου νίκησε την Γκουντούρα στον τελικό του Παγκόσμιου Κυπέλλου!». ΕΘΝΟΣ. Ανακτήθηκε στις 31 Ιουλίου 2023.
- 1 2 «Ξιφασκία: Χρυσό μετάλλιο η Γεωργιάδου, ασημένιο η Γκουντούρα στην Τασκένδη». www.amna.gr. 11 Φεβρουαρίου 2023. Ανακτήθηκε στις 31 Ιουλίου 2023.
- 1 2 ertnews.gr, Συντακτική ομάδα (4 Ιουλίου 2023). «Η παγκόσμια πρωταθλήτρια ξιφασκίας Δώρα Γκουντούρα στην ΕΡΤ (video)». ertnews.gr. Ανακτήθηκε στις 31 Ιουλίου 2023.
- 1 2 «Μετάλλιο και στους Ευρωπαϊκούς Αγώνες για την Γκουντούρα». www.naftemporiki.gr. 27 Ιουνίου 2023. Ανακτήθηκε στις 31 Ιουλίου 2023.
- 1 2 «Ευρωπαϊκοί Αγώνες: «Χάλκινη» η Γκουντούρα». www.amna.gr. 27 Ιουνίου 2023. Ανακτήθηκε στις 31 Ιουλίου 2023.
- 1 2 Sportsfeed (24 Οκτωβρίου 2020). «Πρωταθλήτρια Ελλάδας για άλλη μια χρονιά η Γκουντούρα». Ανακτήθηκε στις 31 Ιουλίου 2023.
- 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 «GKOUNTOURA Theodora - The International Fencing Federation official website». INTERNATIONAL FENCING FEDERATION - The International Fencing Federation official website. Ανακτήθηκε στις 31 Ιουλίου 2023.
- ↑ «Γεωργιάδου και Γκουντούρα στο Νο2 και Νο3 του κόσμου στη σπάθη γυναικών (02.05.2023)». www.fencing.org.gr. Ανακτήθηκε στις 31 Ιουλίου 2023.
- ↑ Group), Radiotileoptiki S. A. (OPEN Digital (14 Μαρτίου 2021). «Με το... σπαθί της στους Ολυμπιακούς Αγώνες η Δώρα Γκουντούρα». ΕΘΝΟΣ. Ανακτήθηκε στις 31 Ιουλίου 2023.
- ↑ «Η Δώρα Γκουντούρα στο SPORT24: 'Όταν σκεφτόμουν τους Ολυμπιακούς Αγώνες, τους είχα πολύ διαφορετικούς στο μυαλό μου'». www.sport24.gr. Ανακτήθηκε στις 31 Ιουλίου 2023.
- ↑ Theodora GKOUNTOURA, olympics.com (επίσημος ιστοτοπος της Δ.Ο.Ε.)
- ↑ «Ξιφασκία: Εξαιρετική εμφάνιση και 6η θέση από την Εθνική ομάδα σπάθης γυναικών | Gazzetta». www.gazzetta.gr. 21 Μαρτίου 2023. Ανακτήθηκε στις 31 Ιουλίου 2023.
- ↑ Grigoriadou, Elisavet (30 Ιουνίου 2023). «Στην 7η θέση η Εθνική σπάθης». Sportsfeed. Ανακτήθηκε στις 31 Ιουλίου 2023.
- ↑ Grigoriadou, Elisavet (30 Ιουλίου 2023). «ΜΙΛΑΝΟ 2023: 8η στον κόσμο η Εθνική σπάθης». Sportsfeed. Ανακτήθηκε στις 31 Ιουλίου 2023.
- ↑ «2η στον κόσμο η Γκουντούρα!». ΑΕΚ - Αθλητική Ένωση Κωνσταντινουπόλεως. 14 Νοεμβρίου 2021. Ανακτήθηκε στις 31 Ιουλίου 2023.
- ↑ TEAM, ΦΩΣ (11 Φεβρουαρίου 2023). «Ξιφασκία: Ελληνικό «1-2» με Γεωργιάδου και Γκουντούρα στο Παγκόσμιο Κύπελλο σπάθης στην Τασκένδη!». Fosonline.gr. Ανακτήθηκε στις 31 Ιουλίου 2023.
- ↑ ««Χάλκινη» η Γκουντούρα στο Παγκόσμιο». ΤΑ ΝΕΑ. 21 Ιουλίου 2019. Ανακτήθηκε στις 31 Ιουλίου 2023.
- ↑ «Στην κορυφή της παγκόσμιας ξιφασκίας η ελληνική γυναικεία σπάθη». euronews. 15 Νοεμβρίου 2021. Ανακτήθηκε στις 31 Ιουλίου 2023.
- ↑ Newsroom (29 Απριλίου 2023). ««Χρυσή» η ξιφομάχος Δώρα Γκουντούρα στο Γκραν Πρι σπάθης γυναικών της Σεούλ». CNN.gr. Ανακτήθηκε στις 31 Ιουλίου 2023.
- ↑ ΙΝ, Σύνταξη (7 Μαρτίου 2020). ««Χάλκινη» η Γκουντούρα στο Κύπελλο Ακρόπολις». in.gr. Ανακτήθηκε στις 31 Ιουλίου 2023.
- ↑ «Χάλκινο για την Γκουντούρα στην ξιφασκία». ΤΑ ΝΕΑ. 14 Νοεμβρίου 2022. Ανακτήθηκε στις 31 Ιουλίου 2023.
- ↑ ««Χάλκινη» η Γκουντούρα στο Κύπελλο «Ακρόπολις»». www.amna.gr. 4 Μαρτίου 2023. Ανακτήθηκε στις 31 Ιουλίου 2023.
- ↑ newsroom, sport-fm (6 Μαρτίου 2023). «Ακρόπολις 2023: «Χάλκινη» η Γκουντούρα, για 6η διαδοχική διοργάνωση η Ελλάδα στο βάθρο». sport-fm.gr. Ανακτήθηκε στις 31 Ιουλίου 2023.
- ↑ ΙΝ, Σύνταξη (18 Μαρτίου 2023). «Χάλκινο για την Γκουντουρά στο Παγκόσμιο σπάθης». in.gr. Ανακτήθηκε στις 31 Ιουλίου 2023.
- ↑ TEAM, ΦΩΣ (10 Νοεμβρίου 2023). «Παγκόσμιο Κύπελλο Ξιφασκίας: Οι Γκουντούρα και Γεωργιάδου κατέκτησαν το χάλκινο μετάλλιο». Fosonline.gr. Ανακτήθηκε στις 11 Νοεμβρίου 2023.
- ↑ Grigoriadou, Elisavet (16 Μαρτίου 2024). «Χάλκινο μετάλλιο για την Γκουντούρα στο Σιντ Νίκλας». Ανακτήθηκε στις 20 Απριλίου 2024.
- ↑ «Fencing». European Games 2023 (στα Αγγλικά). 18 Οκτωβρίου 2022. Ανακτήθηκε στις 31 Ιουλίου 2023.
- ↑ Group), Radiotileoptiki S. A. (OPEN Digital (18 Ιουνίου 2023). «Ξιφασκία: Χάλκινο μετάλλιο για τη Δώρα Γκουντούρα στο Ευρωπαϊκό». ΕΘΝΟΣ. Ανακτήθηκε στις 31 Ιουλίου 2023.
- ↑ Latest results - Results of European Championships - Seniors Individual Female - Sabre - Bulgaria - Plovdiv, ιστότοπος Ευρωπαϊκής Ομοσπονδίας Ξιφασκίας
- 1 2 3 4 5 6 «ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟ ΠΡΩΤΑΘΛΗΜΑ – Sabre Women's Senior άτομο». fencing.ophardt.online. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 27 Ιανουαρίου 2023. Ανακτήθηκε στις 31 Ιουλίου 2023.