Μετάβαση στο περιεχόμενο

Ουγγρικό δημοψήφισμα για την ένταξη στην Ευρωπαϊκή Ένωση (2003)

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια

Ένα δημοψήφισμα για την ένταξη στην Ευρωπαϊκή Ένωση πραγματοποιήθηκε στην Ουγγαρία στις 12 Απριλίου 2003.[1] Η πρόταση εγκρίθηκε από το 83,8% των ψηφοφόρων, με προσέλευση ψηφοφόρων 45,6%.[2] Η Ουγγαρία εντάχθηκε στη συνέχεια στην ΕΕ την 1η Μαΐου 2004.

Η Ουγγαρία υπέβαλε αίτηση ένταξης στην ΕΕ στις 31 Μαρτίου 1994 και οι διαπραγματεύσεις για την ένταξη άρχισαν το 1998. Σε μια σύνοδο κορυφής στην Κοπεγχάγη το Δεκέμβριο του 2002, η Ουγγαρία ήταν μία από τις δέκα χώρες που προσκλήθηκαν να ενταχθούν στην ΕΕ το 2004.[3] Όλα τα μεγάλα κόμματα συμφώνησαν ότι απαιτείται ένα δεσμευτικό δημοψήφισμα για την ένταξη πριν από την ένταξη της Ουγγαρίας στην ΕΕ.[4]

Η Εθνοσυνέλευση της Ουγγαρίας άλλαξε τους κανόνες για τα δημοψηφίσματα στην Ουγγαρία το 1997, ώστε η προηγούμενη απαιτούμενη προσέλευση του 50% να μειωθεί στο ότι το 25% των εγγεγραμμένων ψηφοφόρων έπρεπε να υποστηρίξει ένα δημοψήφισμα. Τον Δεκέμβριο του 2002 το Σύνταγμα της Ουγγαρίας τροποποιήθηκε για να καταστεί δυνατή η διεξαγωγή δημοψηφίσματος για την ένταξη στην ΕΕ. Στο πλαίσιο της τροπολογίας συμφωνήθηκε ότι το δημοψήφισμα θα διεξαχθεί στις 12 Απριλίου 2003.[4]

Ερώτημα του δημοψηφίσματος

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το ερώτημα που τέθηκε στο δημοψήφισμα ήταν:

"Συμφωνείτε ότι η Δημοκρατία της Ουγγαρίας πρέπει να γίνει μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης;"[5]

  • Ουγγρικά: Egyetért-e azzal, hogy a Magyar Köztársaság az Európai Unió tagjává váljon?

Όλα τα μεγάλα πολιτικά κόμματα στην Ουγγαρία, τα συνδικάτα, οι επιχειρηματικές οργανώσεις, οι εκκλησίες και τα ΜΜΕ υποστήριξαν την προσχώρηση στην ΕΕ.[4][6] Ωστόσο, το κύριο κόμμα της αντιπολίτευσης, το Fidesz, ενώ υποστήριζε την ένταξη της χώρας στην ΕΕ, προειδοποίησε ότι έως και 100.000 θέσεις εργασίας θα μπορούσαν να χαθούν λόγω των κανονισμών της ΕΕ και ότι ο ξένος ανταγωνισμός θα μπορούσε να προκαλέσει την κατάρρευση ορισμένων τομέων της οικονομίας.[7][8]

Η κάλυψη των μέσων μαζικής ενημέρωσης ήταν συντριπτικά θετική και έγινε μια εκστρατεία για να διαλύσει τις λαϊκές εσφαλμένες αντιλήψεις για την ένταξη στην ΕΕ. Αυτά περιλάμβαναν εάν η κατανάλωση ζυμαρικών από παπαρουνόσπορους θα επιτρεπόταν στην ΕΕ και εάν μόνο ένα μέγεθος προφυλακτικού ήταν διαθέσιμο στην ΕΕ.[4][9] Κάθε ένα από τα τέσσερα βασικά κόμματα διεξήγαγε επίσης δικές του εκστρατείες υπέρ του δημοψηφίσματος.[4]

Το στρατόπεδο της αντίθεσης περιορίστηκε σε ορισμένες μικρές ομάδες που οργανώθηκαν στο "Κίνημα για μια Ελεύθερη Ουγγαρία". Καμία από αυτές τις ομάδες δεν βρισκόταν στο ουγγρικό κοινοβούλιο και συνεπώς δεν μπόρεσε να λάβει καμία κρατική χρηματοδότηση για την εκστρατεία τους. Οι περισσότεροι αντίπαλοι τόνισαν ότι δεν ήταν εναντίον της «Ευρώπης», αλλά ήταν αντίθετοι στους όρους προσχώρησης και στη σημερινή μορφή της ΕΕ. Ωστόσο, οι δημοσκοπήσεις κατά τη διάρκεια της εκστρατείας έδειξαν ισχυρή υποστήριξη για την ένταξη.[4]

Επιλογή Ψήφοι %
Υπέρ 3,056,027 83.8
Κατά 592,690 16.2
Άκυρα/λευκά ψηφοδέλτια 17,998
Συνολικά 3,666,715 100
Εγγεγραμμένοι ψηφοφόροι/προσέλευση 8,042,272 45.6
Πηγή: Nohlen & Stöver

Ο πρωθυπουργός Πέτερ Μεντγκιέσι ανακοίνωσε το αποτέλεσμα σε μια γιορτή στις όχθες του Δούναβη όπου είπε: "Επιτρέψτε μου να ανακοινώσω επίσημα ότι η Ουγγρική Δημοκρατία θα είναι μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης".[5] Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή χαιρέτισε το αποτέλεσμα ως το τέλος του "τραγικού διαχωρισμού της Ουγγαρίας από την ευρωπαϊκή οικογένεια των δημοκρατικών εθνών".[10]

Υπήρξε ανησυχία όσον αφορά τη προσέλευση, η οποία ήταν σημαντικά χαμηλότερη από το 70% που ελπιζόταν.[11] Υπήρξε κριτική ότι ο κίνδυνος του δημοψηφίσματος να είναι άκυρο λόγω χαμηλής συμμετοχής δεν τονίστηκε κατά τη διάρκεια της εκστρατείας.[12] Η αντιπολίτευση επέκρινε την εκστρατεία της κυβέρνησης ως απλοϊκή ενώ η κυβέρνηση κατηγόρησε την αντιπολίτευση ότι είναι χλιαρή στην υποστήριξή τους για την ένταξη. Ωστόσο, η ψήφος υπέρ από το 38% των ψηφοφόρων ήταν άνετα πάνω από το επίπεδο του 25% που απαιτείται για το δημοψήφισμα να είναι έγκυρο.[13]

  1. Nohlen, D & Stöver, P (2010) Elections in Europe: A data handbook, p899 (ISBN 978-3-8329-5609-7)
  2. Nohlen & Stöver, p912
  3. «The 2004 enlargement: the challenge of a 25-member EU». Europa. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 30 Δεκεμβρίου 2007. Ανακτήθηκε στις 3 Μαρτίου 2008.
  4. 1 2 3 4 5 6 «Referendum briefing No 4: The Hungarian EU accession referendum, 12 April 2003» (PDF). Opposing Europe Research Network. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 17 Δεκεμβρίου 2010. Ανακτήθηκε στις 3 Μαρτίου 2008.
  5. 1 2 «Big 'Yes' vote for EU membership in Hungary». Radio Telefís Éireann. 13 Απριλίου 2003. Ανακτήθηκε στις 3 Μαρτίου 2008.
  6. «Maltese, Hungarians Vote in Favor of European Union». Deutsche Welle. 13 Απριλίου 2003. Ανακτήθηκε στις 3 Μαρτίου 2008.
  7. Thorpe, Nick (14 Απριλίου 2003). «Hungarians lukewarm about EU». London: The Guardian. Ανακτήθηκε στις 3 Μαρτίου 2008.
  8. LeBor, Adam (11 Απριλίου 2003). «Hungary tells EU leaders they must heed newcomers». London: The Times. Ανακτήθηκε στις 3 Μαρτίου 2008.[νεκρός σύνδεσμος]
  9. «EU referendum campaigns in full swing». Budapest Sun. 6 Μαρτίου 2003. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 5 Ιουνίου 2011. Ανακτήθηκε στις 4 Μαρτίου 2008.
  10. «EU votes trigger parties in Malta and Hungary». London: The Daily Telegraph. 13 Απριλίου 2003. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 18 Νοεμβρίου 2004. Ανακτήθηκε στις 3 Μαρτίου 2008. Invalid |dead-url=dead (βοήθεια)
  11. «Hungarians approve EU entry». Melbourne: The Age. 13 Απριλίου 2003. Ανακτήθηκε στις 3 Μαρτίου 2008.
  12. «European Press Review». BBC Online. 14 Απριλίου 2003. Ανακτήθηκε στις 3 Μαρτίου 2008.
  13. «Hungary's EU apathy». BBC Online. 14 Απριλίου 2003. Ανακτήθηκε στις 4 Μαρτίου 2008.