Δημοκρατία του Ριφ

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Σημαία
Χάρτης (οι περιοχές που περιβάλλονται με κόκκινο πλαίσιο αντιστοιχούσαν στην δημοκρατία του Ριφ)

Η Δημοκρατία του Ριφ (Βερβερικές γλώσσες: ⵜⴰⴳⴷⵓⴷⴰ ⵏ ⴰⵔⵔⵉⴼ, Tagduda n Arrif, επίσημα Συνομόσπονδη Δημοκρατία των Φυλών του Ριφ) ήταν βραχύβια δημοκρατία στο βόρειο Μαρόκο που υπήρχε μεταξύ του 1921 και 1926. Δημιουργήθηκε τον Σεπτέμβριο του 1921, όταν οι άνθρωποι του Ριφ επαναστάτησαν και ανακήρυξαν την ανεξαρτησία τους από την ισπανική κατοχή, καθώς και από το σουλτάνο του Μαρόκου Γιουσέφ.[1][2][3]

Προφίλ[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Πρωτεύουσα ήταν το Ατζντίρ και νόμισμα το Ριφφάν. Η εθνική Ημέρα της Ανεξαρτησίας εορταζόταν στις 18 Σεπτεμβρίου και ο συνολικός πληθυσμός του εκτιμόταν σε 550.000 άτομα. Η ανεξαρτησία του Ριφ ανακοινώθηκε στις 18 Σεπτεμβρίου 1921 με τον Μοχάμεντ Αμπντ αλ-Κριμ ως πρόεδρος ή αρχηγός. Η Δημοκρατία του Ριφ συστάθηκε επίσημα στις 1 Φεβρουαρίου 1923, με τον Αμπντ αλ-Κριμ ως αρχηγός του κράτους. Ο πρωθυπουργός, από τον Ιούλιο του 1923 έως τις 27 Μαΐου 1926, ήταν ο Μπεν Χατζ Χατμί και ο Στρατηγός Ντρις Ρίφι Τεμσάμανι ονομαζόταν Μπασά ή Κυβερνήτης του Ριφ. Το κράτος διαλύθηκε από τις ισπανικές και γαλλικές δυνάμεις κατοχής στις 27 Μαΐου του 1926, μετά από τις μεγάλες και αιματηρές μάχες του πολέμου του Ριφ. Στις μάχες χρησιμοποιήθηκαν γερμανικά χημικά όπλα κατά των βερβερικών πληθυσμών από τις ισπανικές και γαλλικές δυνάμεις κατοχής.

Ιστορία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Αν και οι Βέρβεροι αντιστέκονταν ενάντια στους Ισπανούς και Γάλλους εισβολές στο Μαρόκο, δεν ήταν σε θέση να εδραιώσουν την εξουσία και επανειλημμένα επέστρεφαν στις εμφύλιες διαμάχες. Η εξέγερση μετά τη συνθήκη της Φεζ του 1912 κατέληξε σε αποτυχία, διότι οι φυλετικές συμμαχίες εναντίον του γαλλικού κράτους διαλύθηκαν μέσα σε λίγους μήνες.

Ο Μουχάμαντ Ίμπν Αμπντ αλ Καρίμ αλ-Χατάμπι, πρώην δικαστής (καντής), έγινε αρχηγός των Βερβέρων στο Ριφ. Έχοντας δημιουργήσει μια δομή διοίκησης και εξουσίας, ο Αμπντ νίκησε επανειλλημένως τους Ισπανούς και τους περιόρισε σε μερικά παράκτια φυλάκια. Ήθελε να δημιουργήσει σταθερό βερβερικό κράτος για να τους προστατεύσει από τις μακροχρόνιες συγκρούσεις. Ο Αμπντ ελ-Κριμ απέστειλε διπλωματικούς εκπροσώπους στο Λονδίνο και στο Παρίσι για να προσπαθήσει να εδραιώσει διπλωματικές σχέσεις με την Ευρώπη.

Στα τέλη του 1925, οι Γάλλοι και Ισπανοί δημιούργησαν κοινή ομάδα εργασίας 500.000 ανδρών υποστηριζόμενη από άρματα μάχης και αεροσκάφη.[4] Από το 1923 και μετά, οι Ισπανοί χρησιμοποιούσαν γερμανικά χημικά όπλα.[5] Η Δημοκρατία του Ριφ κατέρρευσε τον Μάιο του 1926, αλλά οι αντάρτες του Ριφ συνέχισαν να παλεύουν μέχρι το 1927.

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Day, Richard B.; Gaido, Daniel. Discovering Imperialism: Social Democracy to World War I (στα Αγγλικά). BRILL. σελ. 549. ISBN 9004201564. Ανακτήθηκε στις 14 Σεπτεμβρίου 2016. 
  2. Wyrtzen, Jonathan. Making Morocco: Colonial Intervention and the Politics of Identity (στα Αγγλικά). Cornell University Press. σελ. 183. ISBN 9781501704246. Ανακτήθηκε στις 14 Σεπτεμβρίου 2016. 
  3. Hall, John G.; Publishing, Chelsea House. North Africa (στα Αγγλικά). Infobase Publishing. σελ. 62. ISBN 9780791057469. Ανακτήθηκε στις 14 Σεπτεμβρίου 2016. 
  4. Slavin, David H. (Jan 1991), «The French Left and the Rif War, 1924–25: Racism and the Limits of Internationalism», Journal of Contemporary History 26 (1): 5–32, doi:10.1177/002200949102600101, https://www.jstor.org/pss/260628 
  5. Rudibert Kunz: "Con ayuda del más dañino de todos los gases" – Der Gaskrieg gegen die Rif-Kabylen σε Spanisch-Marokko: Irmtrud Wojak/Susanne Meinl (εκδ.)