Δειγματοληπτικός έλεγχος για COVID-19

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
CDC 2019-nCoV Laboratory Test Kit.jpg
Εξοπλισμός για την διενέργεια δειγματοληπτικών ελέγχων για την ασθένεια κορωνοϊού 2019 του Κέντρου Ελέγχου Ασθενειών των Ηνωμένων Πολιτειών

Ο δειγματοληπτικός έλεγχος για την ανίχνευση της ασθένειας κορωνοϊού 2019 (COVID-19) είναι μια διαδικασία που περιλαμβάνει την ανάλυση δειγμάτων για να εντοπιστεί ή τρέχουσα ή η παρελθοντική παρουσία του ιού SARS-CoV-2. Υπάρχουν δύο κύριοι τύποι δειγματοληπτικού ελέγχου για την ασθένεια: στον ένα γίνεται ο εντοπισμός της παρουσίας του ιού, ενώ στον άλλον γίνεται ο εντοπισμός της παρουσίας αντισωμάτων που παρήχθησαν κατά την ανταπόκριση του οργανισμού στη λοίμωξη.[1][2] Οι δειγματοληπτικοί έλεγχοι για την παρουσία του ιού χρησιμοποιούνται για την διάγνωση μεμονωμένων κρουσμάτων και για να βοηθήσουν τις δημόσιες υγειονομικές αρχές να ιχνηλατήσουν και να περιορίσουν μια εστία. Το τεστ αντισωμάτων δείχνει αν κάποιος είχε κολλήσει την ασθένεια. Τα τεστ αντισωμάτων είναι λιγότερο χρήσιμα για την διάγνωση τρέχουσων λοιμώξεων επειδή η ανάπτυξη των αντισωμάτων μπορεί να γίνει αρκετές εβδομάδες μετά τη λοίμωξη.[3] Οι δειγματοληπτικοί έλεγχοι χρησιμοποιούνται για την ανίχνευση της παρουσίας, ενώ βοηθούν στην εκτίμηση του ποσοστού θνητότητας της ασθένειας.[4]

Οι ιατρικές αρχές έχουν υιοθετήσει ποικίλες στρατηγικές για τους δειγματοληπτικούς ελέγχους. Μερικές από αυτές είναι η θέσπιση περιορισμών για το ποιες κοινωνικές ομάδες πρέπει να εξεταστούν, το πόσο συχνά πρέπει να γίνονται δειγματοληπτικοί έλεγχοι σε ένα άτομο, η θέσπιση πρωτοκόλλων ανάλυσης, η συλλογή δειγμάτων και οι χρήσεις των αποτελεσμάτων των δειγματοληπτικών ελέγχων.[5][6][7] Η ποικιλομορφία στις στρατηγικές συνήθως επηρεάζει τα επιδημιολογικά στατιστικά της κάθε χώρας, συμπεριλαμβανομένων των αριθμών δειγματοληπτικών ελέγχων και κρουσμάτων, το ποσοστό θνητότητας και την γεωγραφική κατανομή των κρουσμάτων.[8][9]

Συχνά η ανάλυση των δειγμάτων γίνεται σε ιατρικά εργαστήρια από εξειδικευμένους ιατρικούς επιστήμονες. Εναλλακτικά, ο δειγματοληπτικός έλεγχος μπορεί να γίνει στο γραφείο ενός γιατρού, σε χώρους εργασίας, σε ειδικούς σταθμούς σε τμήματα του οδικού δικτύου κτλ.

Συγκεντρωτικές δοκιμές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στο Ισραήλ, ερευνητές στο Νοσοκομείο Technion και Rambam ανέπτυξαν μια μέθοδο δοκιμής δειγμάτων από 64 ασθενείς ταυτόχρονα, συγκεντρώνοντας τα δείγματα και δοκιμάζοντας περαιτέρω μόνο εάν το συνδυασμένο δείγμα ήταν θετικό. [180] [181] [182] Στη συνέχεια, οι δοκιμές της ομάδας υιοθετήθηκαν στο Ισραήλ, τη Γερμανία, τη Νότια Κορέα, [183] ​​Νεμπράσκα, [184] την Κίνα [185] και τις ινδικές πολιτείες του Ουτάρ Πραντές, [186] Δυτική Βεγγάλη, [187] Πουντζάμπ, [188] Τσατζησάρχ [189] ] και Μαχαράστρα. [190]

Ανοιχτού κώδικα, πολυπλεξικά σχέδια που κυκλοφόρησε η Origami Assays μπορούν να δοκιμάσουν έως και 1122 δείγματα ασθενών χρησιμοποιώντας μόνο 93 δοκιμασίες. [191] Αυτά τα ισορροπημένα σχέδια μπορούν να εκτελεστούν σε μικρά εργαστήρια χωρίς ρομποτικούς χειριστές υγρών.

Οι συγκεντρωτικές δοκιμές μπορούν να μειώσουν δραματικά το κόστος κατά των έλεγχο μεγάλων ομάδων πληθυσμού.

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. CDC (11 Φεβρουαρίου 2020). «Coronavirus Disease 2019 (COVID-19)». Centers for Disease Control and Prevention (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 9 Ιουνίου 2020. 
  2. Kobokovich, Amanda; West, Rachel; Gronvall, Gigi. «Global Progress on COVID-19 Serology-Based Testing». Johns Hopkins Center for Health Security (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 9 Ιουνίου 2020. 
  3. «Test for Past Infection – CDC». CDC.gov. Centers for Disease Control and Prevention. 11 Φεβρουαρίου 2020. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 16 Μαΐου 2020. Ανακτήθηκε στις 19 Μαΐου 2020. Antibody blood tests, also called antibody tests, check your blood by looking for antibodies, which show if you had a previous infection with the virus. Depending on when someone was infected and the timing of the test, the test may not find antibodies in someone with a current COVID-19 infection. 
  4. Abbasi, Jennifer (17 April 2020). «The Promise and Peril of Antibody Testing for COVID-19». JAMA 323 (19): 1881. doi:10.1001/jama.2020.6170. PMID 32301958. https://jamanetwork.com/journals/jama/fullarticle/2764954. Ανακτήθηκε στις 20 April 2020. 
  5. Brotschi, Markus (7 March 2020). «Bund sucht nicht mehr alle Corona-Infizierten» (στα γερμανικά). Der Bund. ISSN 0774-6156. https://www.derbund.ch/schweiz/standard/bund-sucht-nicht-mehr-alle-coronainfizierten/story/20389898. Ανακτήθηκε στις 9 June 2020. 
  6. Van Beusekom, Mary (24 Μαρτίου 2020). «Italian doctors note high COVID-19 death rate, urge action». CIDRAP News. Ανακτήθηκε στις 9 Ιουνίου 2020. 
  7. Otmani, Malin (22 Μαρτίου 2020). «COVID-19: First results of the voluntary screening in Iceland». Nordic Life Science – the leading Nordic life science news service (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 9 Ιουνίου 2020. 
  8. Ward, D. (April 2020) "Sampling Bias: Explaining Wide Variations in COVID-19 Case Fatality Rates". WardEnvironment. doi: 10.13140/RG.2.2.24953.62564/1
  9. Henriques, Martha (2 Απριλίου 2020). «Coronavirus: Why death and mortality rates differ». BBC News (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 9 Ιουνίου 2020.