Δίσκος Βινυλίου

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Δίσκος Βινυλίου

LP (Long Play)
Κωδικοποίηση Κοχλιοειδής αυλακιά
Χωρητικότητα 22 λεπτά ανά πλευρά
Μηχανισμός ανάγνωσης Παλμοευαίσθητη βελόνα
Διαστάσει Διάμετρος 12 ιντσών (30 cm) και 10 ιντσών (25 cm)
Χρήση Αποθήκευση και αναπαραγωγή ήχου
Επεκταμένο από 1948
Επεκταμένο σε Σήμερα

Ο Δίσκος Βινυλίου LP (Long Play), ή δίσκος 33 στροφών, είναι ένα είδος φωνογράφου (γραμμοφώνου) που χρησιμεύει ως μέσο αποθήκευσης και αναπαραγωγής αναλογικού ήχου. Εισήχθη από την Columbia Records το 1948, υιοθετήθηκε σύντομα ως ένα νέο πρότυπο από το σύνολο της δισκογραφικής βιομηχανίας. Εκτός από σχετικά μικρές βελτιώσεις και την σημαντική μεταγενέστερη προσθήκη της ικανότητας αναπαραγωγής στερεοφωνικού ήχου, έχει παραμείνει τυποποιημένο πρότυπο για δίσκους βινυλίου.