Γουάιτ Χαρτ Λέιν

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Γουάιτ Χαρτ Λέιν
The Lane
White Hart Lane from South End.JPG
Όψη του γηπέδου το 2011
Ιδιοκτήτης Τότεναμ Χότσπερ
Διαχειριστής Τότεναμ Χότσπερ
Χωρητικότητα 36.284[1] θεατές
Διαστάσεις
αγωνιστικού χώρου
100 x 67 μ.
Επιφάνεια Φυσικός χλοοτάπητας
Κατασκευή
Ολοκλήρωση 1898
Εγκαίνια 4 Σεπτεμβρίου 1899
Κλείσιμο 14 Μαΐου 2017
Κατεδάφιση 2017
Κόστος κατασκευής £100.050 (1934)
Αρχιτέκτονας Άρτσιμπαλντ Λιτς (1909)
Τοποθεσία
51°36′12″N 0°03′57″W / 51.60333°N 0.06583°W / 51.60333; -0.06583Συντεταγμένες: 51°36′12″N 0°03′57″W / 51.60333°N 0.06583°W / 51.60333; -0.06583
Bill Nicholson Way, 748 High Road,
Τότεναμ Χότσπερ, Λονδίνο, N17 0AP
Φορείς εκμετάλλευσης
Τότεναμ Χότσπερ (1899–2017)
Λόντον Μόναρκς (NFLE) (1995–1996)
Commons page Πολυμέσα σχετικά με το στάδιο

Το Γουάιτ Χαρτ Λέιν (αγγλικά: White Hart Lane) ήταν ποδοσφαιρικό γήπεδο στο Λονδίνο. Χτισμένο το 1899, αποτελούσε την έδρα της Τότεναμ Χότσπερ και μετά από πολλές ανακαινίσεις, είχε χωρητικότητα 36.230 θεατών. Εκτός από τα εντός έδρας παιχνίδια της Τότεναμ, έχει φιλοξενήσει κατά καιρούς παιχνίδια της Εθνικής Ομάδας των Ανδρών της Αγγλίας, όπως επίσης και παιχνίδια της εθνικής ομάδας κάτω των 21. Το ρεκόρ προσέλευσης επετεύχθη το 1939 σε ένα παιχνίδι του Κυπέλλου Αγγλίας εναντίον της Σάντερλαντ που το παρακολούθησαν 75.038 θεατές

Ιστορία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η Τότεναμ Χότσπερ μετακόμισε το 1899 στο γήπεδο, ενώ το πρώτο παιχνίδι ήταν εναντίον της Νοτς Κάουντι που το παρακολούθησαν 5.000 θεατές. Το παιχνίδι έληξε με νίκη των γηπεδούχων με 4-1. Με την έναρξη του 20ου αιώνα, το γήπεδο ανακαινίστηκε και έφτασε την χωρητικότητα των 15.000 θεατών. Οι εργασίες συνεχίστηκαν κατά την δεκαετία του 1910 όπου χάρη στην κατασκευή νέων κερκίδων, η χωρητικότητα εκτινάχθηκε στους 50.000 θεατές. Κατά τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1948, το γήπεδο φιλοξένησε αγώνες ποδοσφαίρου. Κατά την δεκαετία του 1970 δημιουργήθηκε φράχτης μεταξύ των κερκίδων και του αγωνιστικού χώρου, ώστε να εμποδίσει την εισβολή χούλιγκανς. Ο φράχτης αφαιρέθηκε το 1989 μετά την τραγωδία του Χίλσμπορο όπου 96 φίλαθλοι της Λίβερπουλ βρήκαν τραγικό θάνατο. Τα τελευταία χρόνια, η διοίκηση απέρριψε το σενάριο περι μετακίνησης της ομάδας στο Γουέμπλεϊ, ενώ εκδηλώθηκε ενδιαφέρον για μετακίνηση στο Ολυμπιακό Στάδιο του Λονδίνου, αίτηση όμως που απορρίφθηκε καθώς προτιμήθηκε η Γουέστ Χαμ από τις υπεύθυνες αρχές

Άλλες χρήσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Λόγω της ανακατασκευής του Γουέμπλεϊ, το Γουάιτ Χαρτ Λέιν φιλοξένησε αγώνες της Εθνικής Αγγλίας, ενω μετά την αποπεράτωση του Γουέμπλεϊ έχει χρησιμοποιηθεί για παιχνίδια των Εθνικών Ομάδων κάτω των 21. Την δεκαετία του 1990 το Γουάιτ Χαρτ Λέιν φιλοξένησε αγώνες Αμερικάνικου Ποδοσφαίρου ενώ το 1991 φιλοξένησε κι αγώνα πυγμαχίας.

Εκτός γηπέδου[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Εκτός γηπέδου υπάρχουν αρκετά καταστήματα όπως παμπ και μαγαζιά με είδη της ομάδας. Το γήπεδο εξυπηρετείται κι από συγκοινωνία (λεωφορείο, τρένο), διευκολύνοντας την πρόσβαση των φιλάθλων.

Εικόνες[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. «Premier League Handbook Season 2013/14» (PDF). Πρέμιερ Λιγκ. Ανακτήθηκε στις 17 Αυγούστου 2013. 
Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα White Hart Lane της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).