Γναίος Πομπήιος (γιος του Πομπήιου του Μεγάλου)

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Γναίος Πομπήιος
Γενικές πληροφορίες
Όνομα στη
μητρική γλώσσα
Gneius Pompeius Magnus (Λατινικά)
ΓέννησηΔεκαετία του 80 π.Χ. (περίπου)[1]
Ρώμη
Θάνατος12  Απριλίου 45 π.Χ.
Αιτία θανάτουΈπεσε στο καθήκον
Χώρα πολιτογράφησηςΑρχαία Ρώμη
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότηταπολιτικός
στρατιωτικός
Οικογένεια
ΓονείςΠομπήιος[2][3][1] και Μούκια Τέρτια
ΑδέλφιαΣέξτος Πομπήιος[3]
Pompeia
Marcus Aemilius Scaurus
Pompeius/Pompeia
Στρατιωτική σταδιοδρομία
Βαθμός/στρατόςναύαρχος/

Ο Γναίος Πομπήιος, λατιν. Gnaeus Pompeius (π. 75 - 12 Απριλίου 45 πΧ), γνωστός επίσης ως Πομπήιος ο Νεότερος, ήταν Ρωμαίος πολιτικός και στρατηγός της ύστερης Δημοκρατίας (1ος αι. πΧ).

Αργυρό δηνάριο του Σέξτου, αδελφού του Γναίου, με την προτομή του πατέρα τους Πομπήιου Μάγκνου. Δεξιά τρίαινα και αριστερά NEPTUNI. Στην άλλη όψη πλοίο με το όνομα του τραπεζίτη, που έκοψε το νόμισμα: Q. NASIDIUS. 3,85 γρ., κόπηκε στη Μασσαλία της Γαλατίας.

Βιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ήταν ο πρώτος από τους δύο γιους του Γναίου Πομπήιου του Μεγάλου και της 3ης συζύγου του Μούκιας Τέρτιας. Αυτός και ο νεότερος αδελφός του Σέξτος Πομπήιος μεγάλωσαν στη σκιά του πατέρα τους, ενός από τους μεγαλύτερους στρατηγούς της Ρώμης, που ήταν αρχικά με τους Populares, όταν όμως ο Ιούλιος Καίσαρας έγινε απειλή, μεταστράφηκε στους Optimates. Όταν ο Καίσαρας διέσχισε τον Ρουβίκωνα το 49 πΧ και έτσι ξεκίνησε εμφύλιο πόλεμο, ο Γναίος ακολούθησε τον πατέρα του στη διαφυγή του στην Ανατολή, όπως έκαναν οι περισσότεροι συντηρητικοί συγκλητικοί. Ο στρατός του Πομπήιου χάθηκε στη μάχη των Φαρσάλων το 48 πΧ και ο Πομπήιος ο ίδιος έτρεξε για να σώσει τη ζωή του. Μετέβη στην Αίγυπτο, αλλά εκεί τον πρόδωσαν και τον φόνευσαν στις 29 Σεπτεμβρίου του ίδιου έτους.

Έπειτα από τον φόνο, ο Γναίος και ο αδελφός του Σέξτος ενώθηκαν εναντίον του Καίσαρα στην επαρχία της Αφρικής. Εκεί, μαζί με τον Μέτελλο Σκιπίωνα, τον Κάτωνα τον Νεότερο και άλλους συγκλητικούς, προετοιμάστηκαν να εναντιωθούν στον Καίσαρα και τον στρατό του ως το τέλος. Ο Καίσαρας νίκησε στη μάχη της Θάψου το 46 πΧ τον Μέτελλο Σκιπίωνα και τον Κάτωνα, ο οποίος ακολούθως αυτοκτόνησε. Ο Γναίος διέφυγε, αυτή τη φορά στις Βαλεαρίδες νήσους, όπου ενώθηκε με τον Σέξτο. Μαζί με τον Τίτο Λαβιηνό, πρώην στρατηγό του Καίσαρα, οι αδελφοί Πομπήιοι διέσχισαν την Ισπανία (έτσι ονομαζόταν τότε όλη η Ιβηρική), όπου συγκέντρωσαν άλλο στρατό.

Ο Καίσαρας σύντομα τους ακολούθησε και στις 17 Μαρτίου 45 πΧ οι στρατοί συναντήθηκαν στη μάχη της Μούνντα. Και οι δύο ήταν μεγάλοι στρατοί, καθοδηγούμενοι από ικανούς στρατηγούς. Η μάχη ήταν εκ του σύνεγγυς, αλλά τελικά ένα σώμα ιππικού από τον Καίσαρα έγειρε το αποτέλεσμα προς το μέρος του. Στη μάχη και στην άτακτη φυγή που ακολούθησε, ο Τίτος Λαβιηνός και 30.000 άνδρες (σύμφωνα με εκτιμήσεις) από τη μεριά των Πομπηίων, σκοτώθηκαν. Ο Γναίος και ο Σέξτος κατάφεραν να δραπετεύσουν ακόμη μία φορά, αλλά ήταν δύσκολο να βρουν υποστηρικτές. Ήταν πια ξακάθαρο, ότι ο Καίσαρας είχε κερδίσει τον εμφύλιο. Μέσα σε λίγες εβδομάδες ο Γναίος στη μάχη του Λάουρο στην Καμπανία στριμώχτηκε και σκοτώθηκε από τον Λεύκιο Καισέννιο Λέντο. Ο Σέξτος ήταν ικανός να κρατηθεί ένα βήμα εμπρός από τους εχθρούς του και επέζησε του αδελφού του, αγωνιζόμενος για μία δεκαετία.

Οικογένεια[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Νυμφεύτηκε την Κλαυδία Πούλχρα, που επέζησε αυτού· δεν απέκτησαν τέκνα.

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Jones, Tom B (1976). "Pompeius Magnus, Sextus". In William D. Halsey. Collier's Encyclopedia. 19. Macmillan Educational Corporation. p. 234.

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Gnaeus Pompeius (son of Pompey the Great) της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).