Γκρέγκορ Άιχινγκερ

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Γκρέγκορ Άιχινγκερ
Γενικές πληροφορίες
Γέννηση 1564[1][2][3][4][5][6][7]
Ρέγκενσμπουργκ
Θάνατος 21  Ιανουαρίου 1628[5]
Άουγκσμπουργκ
Υπηκοότητα Γερμανία
Θρησκεία Καθολική Εκκλησία
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότητα συνθέτης
οργανίστας
Επηρεάστηκε από Τζιοβάννι Γκαμπριέλι[8]
Λοντοβίκο Βιαντάνα[8]
Commons page Σχετικά πολυμέσα

Ο Γκρέγκορ Άιχινγκερ (Gregor Aichinger), Ρέγκενσμπουργκ 1564 - Άουγκσμπουργκ 21 Φεβρουαρίου 1628), ήταν Γερμανός συνθέτης θρησκευτικής μουσικής τής ύστερης Αναγέννησης, από τους σημαντικότερους του καιρού του.

Βιογραφικά στοιχεία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Γόνος οικογενείας Διαμαρτυρομένων, [9] βρέθηκε το 1577 στο Μόναχο, ως μαθητής του περίφημου Ορλάντο ντι Λάσσο. Σπούδασε, μετά το 1578, στο Πανεπιστήμιο του Ίνγκολστατ, ως studiosus artium, [10] όπου είχε συμφοιτητή τον Γιάκομπ Φούγκερ (Jakob Fugger), ο οποίος αργότερα έγινε επίσκοπος Κωνσταντίας. Μέσω αυτού, ο Άιχινγκερ είχε επαφές με τα άλλα μέλη της οικογένειας Φούγκερ (ονομαστοί τραπεζίτες της εποχής), στην οποία θα αφιερώσει πολλά έργα του αργότερα. Γύρω στο 1580 έγινε οργανίστας στην Βασιλική των Αγίων Ουλρίχου και Άφρα (Basilika St. Ulrich und Afra) στο Άουγκσμπουργκ. Σημαντικός πάτρονας τού Άιχινγκερ ήταν ο Jacob III. Fugger (1542-1598), ο οποίος τον έστειλε στην Ιταλία (1584-7) για να συνεχίσει τις σπουδές του. Στη Βενετία, υπήρξε ένας από τους πρώτους μαθητές του Τζοβάννι Γκαμπριέλι, ενώ, με νέα χορηγία του πάτρονά του το 1588, συνέχισε στο Πανεπιστήμιο του Ίνγκολστατ φιλοσοφικές και θεολογικές σπουδές. Γύρω στο 1600, όταν βρισκόταν στην Ρώμη, προσχώρησε στον Καθολικισμό και έγινε κληρικός, μαζί με έναν από τους γιους τού Φρούγκερ, τον Γκέοργκ.

Η επιτάφια πλάκα του Άιχινγκερ, στο Άουγκσμπουργκ

Με την επιστροφή του στο Άουγκσμπουργκ, ανέλαβε την χορωδία του Καθεδρικού Ναού της Αγ. Γερτρούδης, ως κανονικός (kanoniker) και οργανίστας. Στην επιτάφια πλάκα του στην καθεδρική σκήτη του Άουγκσμπουργκ αναγνωρίζεται ως vir paeter pietatem et caeteras virtutes tum musicae artis peritia et suavitate tum morum elegantia et facilitatae mirifice gratus. Στην πλούσια βιβλιοθήκη του υπάρχουν μουσικολογικά, αλλά και γεωγραφικά, θεολογικά, ακόμη και βοτανικά έργα διάσημων συγγραφέων. [11]

Κυριότερα έργα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Όταν βρισκόταν στην Βενετία, ο Άιχινγκερ δημοσίευσε το πρώτο σημαντικό του έργο, Ιερά Άσματα (Sacrae cantiones, 3 τόμοι 1590 και 1595, αργότερα Νυρεμβέργη 1597), αφιερωμένα στον πάτρονά του Jacob III. Fugger. Το 1601 αφιέρωσε την συλλογή των ύμνων του Odaria lectissima στον επίσκοπο Heinrich von Knöringen. Φημισμένο παραμένει το έργο του Άσματα Εκκλησιαστικά για τρεις και τέσσερις φωνές...με συνεχές βάσιμο (Cantiones ecclesiasticae ...trium et quatuor vocum...cum basso generali, εκδ. Dillingen, 1607), στο οποίο εκθέτει τις αρχές του συνεχούς βασίμου, μπάσο κοντίνουο, από τα πρώτα της εποχής του [12] και το πρώτο στην Γερμανία. [13] Στα έργα του, όπως ο ίδιος αναφέρει, είναι επηρεασμένος από τον Γκαμπριέλι και την Σχολή της Βενετίας. [14] Άλλα έργα του:

  • Tricinia Mariana, Inspr. 1598, για 3 φωνές
  • Divinia Laudes, ex florid. Jac. Pontani excerpt, Augsb. 1602, για 3 φωνές
  • Vespert. Virgin. Cantiones (enthält 6 Magnificat) Augsb. 1602, Dillingen 1603, για 5 φωνές
  • Ghirlanda di Canzonette spirit. , Augsb. 1603, για 3 φωνές
  • 6 Ricercari (1606)
  • Teutsche Gesänglein a. d. Psalter, Dilling. 1609, για 3 φωνές
  • Virginalia, Dilling. 1608, για 5 φωνές
  • Zwei Klagelieder vom Tod und letzten Gericht, Dilling. 1613, για 4 φωνές
  • Quercus Dadonea, Augsb. 1619
  • Omnes sancti Angeli custodes nostri

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. 1,0 1,1 Γερμανική Εθνική Βιβλιοθήκη, Κρατική Βιβλιοθήκη του Βερολίνου, Βαυαρική Κρατική Βιβλιοθήκη, Εθνική Βιβλιοθήκη της Αυστρίας: Gemeinsame Normdatei. 118644130. Ανακτήθηκε στις 14  Οκτωβρίου 2015.
  2. 2,0 2,1 (Γαλλικά) data.bnf.fr. data.bnf.fr/ark:/12148/cb14807853k. Ανακτήθηκε στις 10  Οκτωβρίου 2015.
  3. 3,0 3,1 «Gregor Aichinger». Εθνική Βιβλιοθήκη της Αυστραλίας. 1076168.
  4. 4,0 4,1 Άαρον Σβαρτς: (Αγγλικά) Open Library. OL4643121A. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  5. 5,0 5,1 5,2 «Encyclopædia Britannica» (Αγγλικά) biography/Gregor-Aichinger. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  6. 6,0 6,1 SNAC. w66h8ggz. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  7. 7,0 7,1 Faceted Application of Subject Terminology. 86318. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  8. 8,0 8,1 «The Oxford Dictionary of the Renaissance» (Αγγλικά) 2003. ISBN-13 978-0-19-860175-3. ISBN-10 0-19-860175-1.
  9. Λεωτσάκος, 5:167
  10. Λεωτσάκος, 5:167
  11. http://www.stadtlexikon-augsburg.de/index.php?id=114&tx_ttnews%5Btt_news%5D=3037&cHash=9e43c98e64
  12. Λεωτσάκος, 5:167
  13. http://www.stadtlexikon-augsburg.de/index.php?id=114&tx_ttnews%5Btt_news%5D=3037&cHash=9e43c98e64
  14. Grove

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • «Λεξικό Μουσικής και Μουσικών» (Dictionary of Music and Musicians) του George Grove, D.C.L (Oxford, 1880)
  • Kennedy, Michael Λεξικό Μουσικής της Οξφόρδης (Oxford University Press Αθήνα: Γιαλλέλης, 1989) ISBN 960-85226-1-7
  • Γ. Λεωτσάκος σε Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, εκδ. 1981, 1996 (ΠΛΜ)
  • Eric Blom The New Everyman Dictionary of Music (Grove Weidenfeld, N. York, 1988)
Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Gregor Aichinger της Γερμανικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).