Γκεμιλέρ

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση

Συντεταγμένες: 36°33′12″N 29°4′10″E / 36.55333°N 29.06944°E / 36.55333; 29.06944

Άποψη του νησιού Γκεμιλέρ.

Το νησί Γκεμιλέρ (ελληνικά: Άγιος Νικόλαος) είναι νησί στο Αιγάιο Πέλαγος, ανοικτά των ακτών της Τουρκίας, κοντά στην πόλη Φετίγιε (Μάκρη). Στο νησί βρίσκονται ερείπια αρκετών εκκλησιών που χτίστηκαν μεταξύ του τέταρτου και του έκτου αιώνα μ.Χ., καθώς και μια ποικιλία σχετικών κτισμάτων. Οι αρχαιολόγοι πιστεύουν ότι το νησί ήταν η θέση του αρχικού τάφου του Αγίου Νικολάου.[1][2]

Ιστορικά στοιχεία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Τα βυζαντινά ερείπια πέντε εκκλησιών που χτίστηκαν μεταξύ του τέταρτου και του έκτου αιώνα μ.Χ. παραμένουν στο νησί, μαζί με έναν πορευτικό πεζόδρομο 350 μέτρων.[3][4] Άλλα κατάλοιπα από την ίδια περίοδο περιλαμβάνουν περίπου σαράντα άλλα εκκλησιαστικά κτίρια και πάνω από πενήντα χριστιανικούς τάφους.[3] Μία από τις εκκλησίες σμιλεύτηκε απευθείας στο βράχο στο υψηλότερο σημείο του νησιού και βρίσκεται στο πιο δυτικό άκρο του πεζόδρομου.[3] Είναι πιθανόν το νησί να χρησιμοποιήθηκε από Χριστιανούς προσκυνητές, οι οποίοι όδευαν προς τους Αγίους Τόπους.

Οι σύγχρονοι αρχαιολόγοι πιστεύουν ότι το νησί πιθανόν να είναι η θέση του αρχικού τάφου του Αγίου Νικολάου.[3] Το παραδοσιακό τουρκικό όνομα για το νησί είναι το Γκεμιλέρ Αντασί, που σημαίνει νησί των πλοίων, το οποίο μπορεί να είναι αναφορά στον ρόλο του Αγίου Νικολάου ως πολιούχου των ναυτικών. Το νησί αναφέρεται επίσης και ως νησί του Αγίου Νικολάου από ναυτικούς, κατά τη μεσαιωνική περίοδο.[3][5] Οι αρχαιολόγοι πιστεύουν ότι ο Άγιος ενταφιάστηκε στην σμιλευμένη στο βράχο εκκλησία, μετά το θάνατό του το 326. Τα λείψανά του φέρεται να παρέμειναν εκεί μέχρι τη δεκαετία του 650, όταν το νησί εγκαταλείφθηκε καθώς βρισκόταν στο πεδίο της απειλής από τον αραβικό στόλο. Στη συνέχεια μεταφέρθηκαν στην πόλη της Μύρας, περίπου 40 χιλιόμετρα ανατολικότερα.[3]

Τουριστικά στοιχεία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το νησί είναι σήμερα ένας δημοφιλής προορισμός για μεγάλα τουρκικά ιστιοφόρα (γκουλέτ), φέρνοντας πολλούς τουρίστες στο νησί, καθώς και από πολλά μικρότερα ιδιωτικά σκάφη αφού ο κόλπος που έχει σχήμα ημισελήνου μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως ασφαλές αγκυροβόλιο. Τα βυζαντινά απομεινάρια είναι ορατά και από τη θάλασσα. Ένα μικρό αυτοσχέδιο εστιατόριο βρίσκεται στον κόλπο για τους καλοκαιρινούς επισκέπτες. Οι ιδιοκτήτες δεν ζουν στο νησί, αλλά επιστρέφουν στην ενδοχώρα τους χειμερινούς μήνες. Μια χρέωση 8 τουρκικών λιρών επιβάλλεται επί του παρόντος προς τους επισκέπτες των ιστορικών χώρων.[6]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]