Γεωργιανό Όνειρο

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Γεωργιανό Όνειρο –
Δημοκρατική Γεωργία

ქართული ოცნება – დემოკრატიული საქართველო
GeorgianDreamLogo.png
ΠρόεδροςΜπιτζίνα Ιβανισβίλι
Γενικός ΓραμματέαςΚάχα Κάλατζε
ΙδρυτήςΜπιτζίνα Ιβανισβίλι
Ίδρυση21 Απριλίου 2012, 8 έτη πριν (2012-04-21)
ΈδραΠλατεία Ηρακλείου Β'
Τιφλίδα, Γεωργία
ΙδεολογίαΣοσιαλδημοκρατία (αυτοπεριγραφή)
Λαϊκισμός
Ευρωπαϊσμός[1]
Παρατάξεις:
Φιλελευθερισμός[2]
Συντηρητισμός
Πολιτική θέσηΠολυσυλλεκτικό κόμμα (εκ των πραγμάτων)
Κέντρο ως Κεντροδεξιά (εκ των πραγμάτων)
Κεντροαριστερά (αυτοπεριγραφή)[3]
Ευρωπαϊκή προσχώρησηΕυρωπαϊκό Σοσιαλιστικό Κόμμα (παρατηρητής)
Διεθνής προσχώρησηΠροοδευτική Συμμαχία[4]
Χρώματα          Μπλε & Κίτρινο
Σύνθημα"თავისუფლება, სწრაფი განვითარება, კეთილდღეობა" (Ελευθερία, Ταχεία Ανάπτυξη, Ευημερία)
Κοινοβούλιο
93 / 150
Ιστότοπος
41.ge
Πολιτικό σύστημα στη Γεωργία
Πολιτικά κόμματα
Εκλογές

Το Γεωργιανό όνειρο - Δημοκρατική Γεωργία ( γεωργιανά: ქართული ოცნება – დემოკრატიული საქართველო) είναι ένα πολιτικό κόμμα στη Γεωργία. Ιδρύθηκε την 19η Απριλίου 2012 από τον δισεκατομμυριούχο επιχειρηματία και πολιτικό Μπιτζίνα Ιβανισβίλι.[5] Είναι το κυρίαρχο κόμμα της ομώνυμης εξαμελούς πολιτικής συμμαχίας που κέρδισε στις κοινοβουλευτικές εκλογές του 2012.[6][7][8][9]

Ιστορία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η αρχή του κόμματος έγινε τον Δεκέμβριο του 2011 με το πολιτικό κίνημα Γεωργιανό Όνειρο του Ιβανισβίλι. Επίσημα ιδρύθηκε την 21η Απριλίου 2012 και, επειδή ο Ιβανισβίλι δεν ήταν πολιτογραφημένος στη Γεωργία τότε, η δικηγόρος Μανάνα Κομπακίτζε ανέλαβε προσωρινά και κατ'όνομα μόνο την προεδρία του κόμματος. Στο Γεωργιανό Όνειρο – Δημοκρατική Γεωργία συμμετείχαν πολλές αξιόλογες πολιτικές φυσιογνωμίες: ο πολιτικός, δημοσιογράφος και ακτιβιστής για τα ανθρώπινα δικαιώματα Σοζάρ Σουμπάρι,[10] ο πρώην πρέσβης της Γεωργίας στην Ουάσιγκτον Τέντο Τζαπαρίτζε,[11] ο διεθνής γκρανμαιτρ στο σκάκι Ζουράμπ Αζμαϊπαρασβίλι,[12] ο επικεφαλής της Επιτροπής Άμυνας Ηρακλής Σεσιασβίλι,[13] ο λογοτέχνης Γκουράμ Οντισαρια και ο διάσημος ποδοσφαιριστής Κάχα Κάλατζε.[14][15]

Το Γεωργιανό Όνειρο αναμετρήθηκε με το πρώην κυβερνών κόμμα Ενωμένο Εθνικό Κίνημα (UMN) στις κοινοβουλευτικές εκλογές του 2012.[16] Ο εξαμελής πολιτικός συνασπισμός Γεωργιανό Όνειρο συγκέντρωσε το 54,97% των ψήφων και τις 85 έδρες του κοινοβουλίου,[17] ενώ το Ενωμένο Εθνικό Κίνημα πήρε το 40,34% των ψήφων.[18]

Στις κοινοβουλευτικές εκλογές του 2016 κέρδισε ο πολιτικός συνασπισμός Γεωργιανό Όνειρο, συγκεντρώνοντας το 48,68% των ψήφων και τις 115 από τις 150 έδρες, ενώ το Ενωμένο Εθνικό Κίνημα πήρε το 27,11% των ψήφων και τις 27 έδρες.

Συνασπισμός Γεωργιανό Όνειρο[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το κόμμα Γεωργιανό Όνειρο - Δημοκρατική Γεωργία ηγείται στον Συνασπισμό Γεωργιανό Όνειρο, που αρχικά αποτελούταν από έξι πολιτικά κόμματα διαφορετικής πολιτικής ιδεολογίας.[19][20][21][22][23]

Κοινοβουλευτικές Παρατάξεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Γεωργιανό Όνειρο: 59 έδρες
  • Γεωργιανό Όνειρο – Βιοκαλλιεργητές: 6 έδρες
  • Γεωργιανό Όνειρο – Για την περιφερειακή ανάπτυξη: 6 έδρες
  • Γεωργιανό Όνειρο – Πράσινοι: 6 έδρες
  • Γεωργιανό Όνειρο – Ισχυρή Οικονομία: 10 έδρες
  • Γεωργιανό Όνειρο – Για ισχυρή Γεωργία: 6 έδρες[24]

Πρώην κόμματα - μέλη[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Η Γεωργία Μας - Ελεύθεροι Δημοκράτες - 8 έδρες (αποχώρησε από τον συνασπισμό και έγινε αντιπολιτευόμενο κόμμα την 5η Νοεμβρίου 2014)
  • Εθνικό Φόρουμ - 6 έδρες (αποχώρησε από το συνασπισμό την 3η Απριλίου 2016)
  • Ρεπουμπλικανικό Κόμμα Γεωργίας - 10 έδρες (αποχώρησε από τον συνασπισμό τον Μάρτιο του 2016)
  • Η Βιομηχανία θα σώσει τη Γεωργία - 6 έδρες (αποχώρησε από τον συνασπισμό πριν τις εκλογές του 2016)
  • Σοσιαλδημοκράτες για την Ανάπτυξη της Γεωργίας - 6 έδρες (τα μέλη αποχώρησαν τον Φεβρουάριο και το Μάρτιο του 2019 για θέματα σχετικά με το δικαστικό και το συνταξιοδοτικό σύστημα)
  • Συντηρητικό Κόμμα Γεωργίας - 6 έδρες (αποχώρησαν για τις Γεωργιανές διαδηλώσεις του 2019)

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. «Georgia: political parties and the EU». European Parliamentary Research Service. http://www.europarl.europa.eu/RegData/etudes/ATAG/2015/545743/EPRS_ATA(2015)545743_REV1_EN.pdf. 
  2. Kakachia, Kornely (2017). The First 100 Days of The Georgian Dream Government: A Reality Check (PDF). Tbilisi, Georgia: Georgian Institute of Politics. One should not forget that, despite having a strong liberal wing, GD views itself as a center-left party and is an observer member of the Party of European Socialists (PES) in the European Parliament. 
  3. «About The Party». 41.ge. Georgian Dream - Democratic Georgia. Ανακτήθηκε στις 25 Ιανουαρίου 2018. 
  4. http://progressive-alliance.info/2810-2/
  5. Stephen Jones (2015). «Preface to the Paperback Edition». Georgia: A Political History Since Independence. I.B.Tauris. σελ. 11. ISBN 978-1-78453-085-3. 
  6. Team, ΤοΒΗΜΑ (2 Οκτωβρίου 2012). «Μπιτζίνα Ιβανισβίλι: Ποιος είναι ο νικητής των εκλογών στη Γεωργία». Ειδήσεις - νέα - Το Βήμα Online. Ανακτήθηκε στις 19 Ιανουαρίου 2020. 
  7. «Γεωργία: ο δισεκατομμυριούχος Μπιτζίνα Ιβανισβίλι νικητής των εκλογών». THE BEST. 2 Οκτωβρίου 2012. Ανακτήθηκε στις 19 Ιανουαρίου 2020. 
  8. Epochi, rizospastis gr | Synchroni (7 Οκτωβρίου 2012). «rizospastis.gr - Μπιτζίνα Ιβανισβίλι». ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ. Ανακτήθηκε στις 19 Ιανουαρίου 2020. 
  9. «ΜΠΙΤΖΙΝΑ ΙΒΑΝΙΣΒΙΛΙ - Newsbomb». www.newsbomb.gr. Ανακτήθηκε στις 19 Ιανουαρίου 2020. 
  10. «Athens24». www.athens24.gr. Ανακτήθηκε στις 19 Ιανουαρίου 2020. [νεκρός σύνδεσμος]
  11. «Ιντερνετική πολιτική στη Γεωργία, Του David Ignatius - Αρθρογράφου της Washington Post | Kathimerini». www.kathimerini.gr. Ανακτήθηκε στις 19 Ιανουαρίου 2020. 
  12. «Αζμαϊπαρασβίλι « Nokchess.gr». Ανακτήθηκε στις 19 Ιανουαρίου 2020. 
  13. Online, Εκκλησία (19 Μαρτίου 2019). «Η Εκκλησία Γεωργίας για τη στρατιωτική θητεία των Ιερέων». ΕΚΚΛΗΣΙΑ ONLINE. Ανακτήθηκε στις 19 Ιανουαρίου 2020. 
  14. Κάχα Καλάτζε: Δήμαρχος Τυφλίδας ο πρώην άσσος της Μίλαν, https://www.youtube.com/watch?v=V5xKKNEVWIg, ανακτήθηκε στις 2020-01-19 
  15. Ivanishvili's Political Party Launched. Civil Georgia. 21 April 2012. Retrieved 12 May 2012.
  16. Ivanishvili's Political Party Launched. Civil Georgia. 21 April 2012. Retrieved 12 May 2012.
  17. Stephen Jones (2015). «Preface to the Paperback Edition». Georgia: A Political History Since Independence. I.B.Tauris. σελ. 11. ISBN 978-1-78453-085-3. 
  18. Barry, Ellen (2 Οκτωβρίου 2012). «Georgia's President Concedes Defeat in Parliamentary Election». Georgia (Georgian Republic): NYTimes.com. Ανακτήθηκε στις 7 Δεκεμβρίου 2012. 
  19. «Georgia’s election: Pain and grief in Georgia», The Economist, 29 September 2012, http://www.economist.com/node/21563789 
  20. de Waal, Thomas (11 September 2012), A Crucial Election in Georgia, Carnegie Endowment for International Peace, http://carnegieendowment.org/2012/09/11/crucial-election-in-georgia/drlp 
  21. de Waal, Thomas (26 September 2012), «Georgia Holds Its Breath», Foreign Policy, https://foreignpolicy.com/articles/2012/09/26/georgia_holds_its_breath?page=0,0, ανακτήθηκε στις 7 March 2017 
  22. «Topic Galleries». baltimoresun.com. Ανακτήθηκε στις 7 Δεκεμβρίου 2012. [νεκρός σύνδεσμος]
  23. «Georgia On Brink: Odd Parliamentary Election Leads To Angst Over Results». Ibtimes.com. Ανακτήθηκε στις 7 Δεκεμβρίου 2012. 
  24. «საპარლამენტო უმრავლესობაში შემავალი ფრაქციები» (PDF). 20 Δεκεμβρίου 2019.