Φιλόπαππος

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
(Ανακατεύθυνση από Γάιος Φιλόπαππος)
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Φιλόπαππος
Γενικές πληροφορίες
Γέννηση 1ος αιώνας
Σαμόσατα
Θάνατος 116
Αθήνα
Χώρα πολιτογράφησης Αρχαία Ρώμη
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότητα πολιτικός
στρατιωτικός
Αξιώματα και βραβεύσεις
Αξίωμα Γερουσιαστής της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας
Επώνυμος άρχοντας
Ύπατος της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας

Ο Γάιος Ιούλιος Αντίοχος Επιφανής Φιλόπαππος ήταν ευεργέτης της πόλης των Αθηνών, ο οποίος γεννήθηκε γύρω στο 70 μ.Χ. και στον οποίο είναι αφιερωμένο το μνημείο του Φιλοπάππου στον ομώνυμο λόφο. Ήταν ο εγγονός του Αντίοχου Δ΄ του Επιφανούς, τελευταίου βασιλέως της Κομμαγηνής στη σημερινή Συρία[1][2].

Βιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Πατέρας του Φιλοπάππου ήταν ο Γάιος Ιούλιος Αρχέλαος Αντίοχος Επιφανής, μητέρα η Κλαυδία Καπιτωλίνα και αδελφή του η Ιουλία Βάλβιλλα. Το 72 μ.Χ., την εποχή που ο παππούς του, Αντίοχος Δ΄ ο Επιφανής, βασίλευε στο μικρό ελληνιστικό βασίλειο της Κομμαγηνής, γίνεται η κατάλυση και ενσωμάτωσή του στη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία[3][4]. Αναγκαστικά τότε, όλη η οικογένεια, με τη βοήθεια του Βεσπασιανού καταφεύγει στην Ελλάδα και εγκαταθίσταται στην Αττική. Η αριστοκρατική καταγωγή του τον βοηθά να γίνει αποδεκτός από τους κατοίκους της Αθήνας, εγγράφεται μάλιστα ως Αθηναίος πολίτης, από τον δήμο Βήσας της Αντιοχίδας φυλής, αναλαμβάνει δημόσια αξιώματα και συμμετέχει σε πολιτικές και θρησκευτικές εκδηλώσεις της πόλης. Τα επόμενα χρόνια ο Φιλόπαππος μετακομίζει στην Ρώμη, όπου εκεί, αφού γίνει Ρωμαίος πολίτης και έχοντας την εύνοια του αυτοκράτορα Τραϊανού, αναλαμβάνει νέα αξιώματα και αναγορεύεται ύπατος. Τέλος, επιστρέφει στην Αθήνα και μεταξύ των ετών 114 και 116 πεθαίνει[3].

Δημόσια δράση και τιμές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το μνημείο του Φιλοπάππου

Ο Φιλόπαππος ως Αθηναίος πολίτης υπήρξε Αγωνοθέτης των Διονυσίων και δύο φορές Επώνυμος άρχοντας μεταξύ 75/76 και 87/88[1][5]. Ως Ρωμαίος πολίτης υπήρξε μέλος του γένους των Ιουλίων και της Φαβίας φυλής. Εντάχθηκε στην τάξη των πραιτόρων, το 109 έγινε ύπατος και μεταξύ 110 με 115 συμμετείχε στο 12μελές σώμα των ιερέων του αυτοκράτορα Τραϊανού (λατινικά: Fratres Arvales)[3]. Ο Πλούταρχος τον εκτιμούσε ιδιαίτερα και του αφιέρωσε την πραγματεία "Πως αν τις διακρίνει τον κόλακα του φίλου" στο έργο του "Ηθικά".[6][1]

Το μνημείο του Φιλοπάππου ανεγέρθη το 114 με 116 προς τιμή του στον, μέχρι τότε ονομαζόμενο, λόφο των Μουσών απέναντι από την Ακρόπολη με δαπάνες της πόλης των Αθηνών και κάτω από την επίβλεψη των δύο αδελφών του[7].

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. 1,0 1,1 1,2 Εγκυκλοπαίδεια Νέα Δομή. Τεγόπουλος - Μανιατέας. 1996, σελ. 257, τομ. 34. 
  2. «Υπουργείο Πολιτισμού και Αθλητισμού | Μνημείο Φιλοπάππου». odysseus.culture.gr. Ανακτήθηκε στις 2017-03-19. 
  3. 3,0 3,1 3,2 «Εγκυκλοπαίδεια Μείζονος Ελληνισμού, Μ. Ασία». asiaminor.ehw.gr. Ανακτήθηκε στις 2017-03-19. 
  4. Photodentro-Cultural: Ο ύπατος Φιλόπαππος και ο παππούς του, βασιλεύς Αντίοχος Δ΄. 2015-09-27. http://photodentro.edu.gr/cultural/r/8526/5703?locale=el. 
  5. «http://nautilos.arch.uoa.gr/» (PDF). Ναυτίλος.  Εξωτερικός σύνδεσμος στο |title= (βοήθεια)
  6. Τῷ σφόδρα φιλεῖν ἑαυτόν, ὦ Ἀντίοχε Φιλόπαππε, φάσκοντι συγγνώμην μὲν ἅπαντας ὁ Πλάτων διδόναι φησί, κακίαν δὲ σὺν πολλαῖς ἄλλαις ἐγγίγνεσθαι μεγίστην, ὑφ´ ἧς οὐκ ἔστιν αὑτοῦ κριτὴν δίκαιον οὐδ´ ἀδέκαστον εἶναι· «Τυφλοῦται γὰρ τὸ φιλοῦν περὶ τὸ φιλούμενον» .....
  7. Λάμπρος, Σπυρίδων (2015-04-28). Ιστορία της Ελλάδος από των αρχαιοτάτων χρόνων μέχρι της Αλώσεως της Κωνσταντινουπόλεως (1453): Τόμος Γ΄ (Από της αλώσεως της Κορίνθου υπό Μόμμιου μέχρι της αυτοκράτειρας του Βυζαντίου Ειρήνης). Pelekanos Books. ISBN 9786180400519. https://books.google.gr/books?id=rfKwCAAAQBAJ&pg=PA117&dq=%CE%A6%CE%B9%CE%BB%CF%8C%CF%80%CE%B1%CF%80%CF%80%CE%BF%CF%82&hl=el&sa=X&ved=0ahUKEwjvudaDvuLSAhXEA5oKHcEtAZEQ6AEIKjAD#v=onepage&q=%CE%A6%CE%B9%CE%BB%CF%8C%CF%80%CE%B1%CF%80%CF%80%CE%BF%CF%82&f=false. 

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Kleiner, D.E.E. “The Monument of Philopappos.” Archaeologica 30 (1983)
  • Athenaeus Deipnosophistae VIII.350c
  • Josephus Bellum Judaeum 238-243
  • Pausanias I.25.8
  • Plutarch Quaestiones Convivales 628a; & Quomodo ab adulatore discernatur amicus 48e & 66c
Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Philopappos της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).