Αρχαιολογικό Μουσείο Μυκηνών

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Αρχαιολογικό Μουσείο Μυκηνών
Myken M 090993.jpg
Χώρα Ελλάδα

Το Αρχαιολογικό Μουσείο Μυκηνών βρισκεται στις παρυφές της ακρόπολης των Μυκηνών και άρχισε τη λειτουργία του τον Ιούλιο του 2003[1].

Ιστορία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η ανέγερση του Μουσείου ξεκίνησε στις αρχές του 1984 διακόπηκε αρκετές φορές, όπως το 1985 με σκοπό τη διενέργεια ανασκαφών λόγων αρχαιοτήτων που βρέθηκαν κατά τη διάνοιξη των θεμελίων της νότιας πτέρυγάς του και άλλοτε για λόγους γραφειοκρατικούς και οικονομικούς. Το έργο παραδόθηκε από τη Διεύθυνση Εκτέλεσης Έργων Μουσείων του Υπουργείου Πολιτισμού στην αρμόδια Εφορεία Αρχαιοτήτων το 1997. Το 1998 ξεκίνησε η μεταφορά των κινητών ανασκαφικών ευρημάτων των Μυκηνών που φυλάσσονταν σε αποθήκες.[2] Στο Μουσείο μεταφέρθηκαν περί τα 35.000 αντικείμενα από τα οποία επελέγησαν τελικά τα 3000 ως τα πιο αντιπροσωπευτικά του μυκηναϊκού πολιτισμού.[3]

Περιγραφή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Αρχαιολογικό Μουσείο Μυκηνών άρχισε τη λειτουργία του τον Ιούλιο του 2003

Το μουσείο βρίσκεται κοντά στον χωμάτινο δρόμο που ξεκινάει από την είσοδο του αρχαιολογικού χώρου στα βορειοδυτικά της Ακρόπολης και οδεύει παράλληλα προς το βόρειο σκέλος της οχύρωσης. Η είσοδος βρίσκεται στη νόται πλευρά του κτιρίου και η προσπέλαση γίνεται τόσο από ανατολικά για τον επισκέπτη του αρχαιολογικού χώρου και οποίος εξέρχεται από τη βόρεια πύλη της Ακρόπολης όσο και από δυτικά για τον επισκέπτη που έρχεται από την κύρια είσοδο του επισκέψιμου χώρου. Οι χώροι του μουσείου διακρίνονται σε εκθεσιακούς, χώρους εξυπηρέτησης των επισκεπτών και αίθουσες για το προσωπικό εργαστήρια και αποθήκες. Οι τρεις εκθεσιακές αίθουσες παρατάσσονται με τέτοιο τρόπο ώστε να δημιουργείται μια κυκλική κίνηση με αφετηρία και κατάλαηξη τον προθάλαμο.[4]

Προθάλαμος[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στον προθάλαμο βρίσκεται πλαστικό ομοίωμα της Ακρόπολης των Μυκηνών και του ευρύτερου περιβάλλοντος χώρου.Στον ίδιο χώρο βρίσκονται πίνακες με μύθους των Μυκηνών, τις δυναστείες των Περσειδών των Ατρειδών και ο Τρωικό πόλεμος με τους πρωταγωνιστές του. Επίσης εκτίθενται απεικονίσεις των Μυκηνών από περιηγητές του 16ου έωςτον 19ο αι. Τέλος η ιστορία των ανασκαφών με πορτραίτα των ανασκαφέων και στιγμιότυπα των ανασκαφών (Σλήμαν, Χρήστος Τσούντας, Alan Wace Elizabeth French,Ιωάννη Παπαδημητρίου, Δημήτριος Θεοχάρης, Γεώργιος Μυλωνάς,Σπυρίδων Ιακωβίδης)[5]

Πρώτη αίθουσα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στη πρώτη αίθουσα εκτίθενται αντικείμενα της προϊστορικής κεραμεικής από τα τέλη της εποχής του λίθου και τις αρχές της εποχής του χαλκού μέχρι την κατάρρευση της μυκηναϊκής κυριαρχίας. Παράλληλα δίνεται και η εξέλιξη της οικοδομικής μορφής του οχυρωματικού περιβόλου της Ακρόπολης: η πύλη των λέοντων, η σιταποθήκη, η βορειοανατολική επέκταση της οχύρωσης. Ευρήματα της Οικίας των Κιόνων, του Εργαστηρίου των Καλλιτεχνών, των βόρειων αποθηκών.[6] Επίσης ευρήματα από τις οικίες εκτός της Ακρόπολης (Οικία στις Πλάκες), με σημαντικούς αποθηκευτικούς χώρους ψευδόστομους αμφορείς, αντικείμενα μικροτεχνίας, αλλά και πήλινα λατρευτικά είδωλα από το θρησκευτικό κέντρο της ακρόπολης. Τέλος υπάρχει τοιχογραφία ,με γυναικείες μορφές[7]

Δεύτερη αίθουσα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στη δεύτερη αίθουσα παρουσιάζονται τα αντικείμενα των τάφων του νεκροταφείου των Μυκηνών ξεκινώντας από τα πρωιμότερα του προϊστορικού νεκροταφείου. Σημαντικά εκθέμετα της αίθουσας αυτής είναι η πήλινη γραπτή λάρνακα από τη Βρασέρκα, ημιπολύτιμοι λίθοι κοσμημάτων από την Γκορτσούλια, ειδώλια από την Μπατσουροράχη και το Λούπανο και κοσμήματα από χρυσό και φαγεντιανή από το Ασπρόχωμα.[8]

Τρίτη αίθουσα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στην τρίτη αίθουσα παρουσιάζονται ευρήματα από τη συνέχιση της δράσης του ανθρώπου στην περιοχή κατά τους ιστορικούς χρόνους: ταφικά κτερίσματα της γεωμετρικής, αρχαϊκής και ελληνιστικής εποχής.Επίσης ευρήματα από τα ιερά που ιδρύθηκαν κατά τους ιστορικούς χώρους στην περιοχή των Μυκηνών, το ιερό του Ενυαλίου (Άρη), το Αγαμεμνόνειον και το ιερό της Δυτικής Οικίας. Τέλος προβάλλονται τεκμήρια της θρησκευτικής ,εμπορικής, διοικητικής, τεχνικής, τεχνολογικής (μεταλλοτεχνία, σφραγιδογλυφία) δραστηριότητας και ζωής των Μυκηνών.[9]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Ελισάβετ Σπαθάρη, «Το αρχαιολογικό μουσείο των Μυκηνών», Αργειακή Γη, τχ.2(Δεκέμβριος 20004), σελ98
  2. Ελισάβετ Σπαθάρη, «Το αρχαιολογικό μουσείο των Μυκηνών», Αργειακή Γη, τχ.2(Δεκέμβριος 20004), σελ.81
  3. Ελισάβετ Σπαθάρη, «Το αρχαιολογικό μουσείο των Μυκηνών», Αργειακή Γη, τχ.2(Δεκέμβριος 20004), σελ.82
  4. Ελισάβετ Σπαθάρη, «Το αρχαιολογικό μουσείο των Μυκηνών», Αργειακή Γη, τχ.2(Δεκέμβριος 20004), σελ.79
  5. Ελισάβετ Σπαθάρη, «Το αρχαιολογικό μουσείο των Μυκηνών», Αργειακή Γη, τχ.2(Δεκέμβριος 20004), σελ85-86
  6. Ελισάβετ Σπαθάρη, «Το αρχαιολογικό μουσείο των Μυκηνών», Αργειακή Γη, τχ.2(Δεκέμβριος 20004), σελ.87-88
  7. Ελισάβετ Σπαθάρη, «Το αρχαιολογικό μουσείο των Μυκηνών», Αργειακή Γη, τχ.2(Δεκέμβριος 20004), σελ.89-92
  8. Ελισάβετ Σπαθάρη, «Το αρχαιολογικό μουσείο των Μυκηνών», Αργειακή Γη, τχ.2(Δεκέμβριος 20004), σελ.92-93
  9. Ελισάβετ Σπαθάρη, «Το αρχαιολογικό μουσείο των Μυκηνών», Αργειακή Γη, τχ.2(Δεκέμβριος 20004), σελ.93-94

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Ελισάβετ Σπαθάρη, «Το αρχαιολογικό μουσείο των Μυκηνών», Αργειακή Γη, τχ.2(Δεκέμβριος 2004), σελ.77-98