Αρχή της πραγματικότητας

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση

Η αρχή της πραγματικότητας (γερμανικά: Realitätsprinzip‎), στη φροϋδική ψυχολογία και ψυχανάλυση, είναι η ικανότητα του εγκεφάλου να αξιολογεί την εξωτερική πραγματικότητα και να ενεργεί αναλόγως.[1] Συνεπώς να μην ενεργεί βάσει της αρχής της απόλαυσης.

Επιτρέποντας στο άτομο να αναβάλλει την άμεση απόλαυση, η αρχή της πραγματικότητας είναι η κυρίαρχη αρχή των ενεργειών που αναλαμβάνει το εγώ, έπειτα από την σταδιακή ανάπτυξή του από ένα «εγώ απόλαυσης» σε ένα «εγώ πραγματικότητας».[2] Θα μπορούσε να αποδοθεί ως ο θρίαμβος της λογικής απέναντι στο πάθος, του μυαλού επί της καρδιάς ή του γνωστικού νου έναντι του συναισθηματικού.[3]

Δείτε επίσης[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Sigmund Freud, On Metapsychology (PFL 11) p. 36
  2. Freud, Metapsychology p. 42
  3. Daniel Goleman, Emotional Intelligence (1996) p. 8-9