Αρσενικό και παλιά δαντέλα (ταινία)

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Αρσενικό και παλιά δαντέλα
ArsenicAndOldLace.jpg
Σκηνοθεσία Φρανκ Κάπρα
Παραγωγή Φρανκ Κάπρα
Τζακ Γουόρνερ
Σενάριο Τζούλιους Τ. Έπσταϊν
Φίλιπ Τ. Έπσταϊν
Τζόζεφ Κέσερλινγκ (Θεατρικό)
Βασισμένο σε Arsenic and Old Lace και Lavender and Old Lace[1]
Πρωταγωνιστές Κάρι Γκραντ
Πρισίλα Λέιν
Ρέιμοντ Μάσεϊ
Τζόζεφιν Χαλ
Τζέσικα Αντέρ
Πίτερ Λόρε
Μουσική Μαξ Στάινερ
Φωτογραφία Σολ Πολίτο
Μοντάζ Ντανιέλ Μάντελ
Εταιρεία παραγωγής Warner Bros.
Πρώτη προβολή Country flag 23/9 /1944
Κυκλοφορία 1944
Διάρκεια 118 λεπτά
Προέλευση Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής
Γλώσσα Aγγλικά

Η ταινία Αρσενικό και παλιά δαντέλα (αγγλ. Arsenic and Old Lace) είναι μαύρη κωμωδία παραγωγής 1944 σε σκηνοθεσία Φρανκ Κάπρα. Η ταινία βασίζεται στο θεατρικό του Τζόζεφ Κέζερλινγκ, το οποίο διασκεύασαν για τη μεγάλη οθόνη οι Τζούλιους Τ. Έπσταϊν και Φίλιπ Τ. Έπσταϊν[2]. Πρωταγωνιστές της ταινίας είναι οι Κάρι Γκραντ και Πρισίλα Λέιν που πλαισιώνονται από τους Ρέιμοντ Μάσεϊ, Τζόζεφιν Χαλ, Τζέσικα Αντέρ, Τζακ Κάρσον, Έντουαρντ Έβερετ Χόρτον και Πίτερ Λόρε.

Υπόθεση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το 1941, σε ένα μικρό σπίτι δίπλα από το νεκροταφείο του Μπρούκλιν κατοικούν δυο ευγενικές και αξιαγάπητες ηλικιωμένες κυρίες η Άμπι (Τζόζεφιν Χαλ) και η Μάρθα Μπρούστερ (Τζιν Αντέρ), οι οποίες έχουν την κακιά συνήθεια να σκοτώνουν ηλικιωμένους και μοναχικούς ανθρώπους. Οι ηλικιωμένες αυτές κυρίες που θεωρούν ότι ποιούν φιλανθρωπικό έργο έχουν ως συνένοχό τους τον ανιψιό τους Τέντι (Τζον Αλεξάντερ), ο οποίος τους πηγαίνει στο κελάρι και τους θάβει. Κάποια στιγμή στο σπίτι αυτό καταφθάνει ο άλλος τους ανιψιός Μόρτιμερ Μπρούστερ (Κάρι Γκραντ), δημοσιογράφος και κριτικός ο οποίος, παρά το γεγονός ότι δήλωνε πεπεισμένος εργένης, γνώρισε τον έρωτα στο πρόσωπο της Ιλέιν Χάρπερ (Πρισίλα Λέιν), την οποία σκοπεύει να παντρευτεί. Ο Μόρτιμερ σοκάρεται όταν ανακαλύπτει ένα πτώμα στο μπαούλο δίπλα από το παράθυρο. Παράλληλα στο σπίτι των δυο γυναικών επιστρέφει και ο τρίτος τους ανιψιός, ο Τζόναθαν (Ρέιμοντ Μάσεϊ), ένας εγκληματίας που αφαιρεί το πρόσωπο των θυμάτων του για να το αλλάξει με το δικό του. Μετά την τελευταία του επέμβαση, ο Τζόναθαν μοιάζει με τον Μπόρις Καρλόφ. Μια σειρά από κωμικοτραγικά επεισόδια λαμβάνουν χώρα σ' εκείνο το σπίτι, με τον Μόρτιμερ να προσπαθεί να λογικέψει τις θείες του και να προσπαθεί να ζήσει λίγες ήρεμες στιγμές πλάι στο μοναδικό λογικό άτομο που βρίσκεται δίπλα του, την Ιλέιν.

Πληροφορίες παραγωγής[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η διασκευή του θεατρικού για τη μεγάλη οθόνη έγινε από τους αδελφούς Έπσταϊν (σεναριογράφους επίσης της ταινίας Καζαμπλάνκα (Casablanca)) και τα γυρίσματα πραγματοποιήθηκαν το 1941, αλλά η Warner πάγωσε την προβολή της ταινίας μέχρι και το 1944, χρονιά κατά την οποία το θεατρικό σταμάτησε να παίζεται στο Μπρόντγουεϊ (μετά από 1440 παραστάσεις).

Ο ρόλος του Μόρτιμερ Μπρούστερ επρόκειτο αρχικά να ερμηνευτεί από τον Μπομπ Χόουπ, αλλά η εταιρία Paramount Pictures, αρνήθηκε να τον δανείσει στη Warner. Στη συνέχεια ο Κάπρα προσέγγισε τους Τζακ Μπένι και Ρόναλντ Ρήγκαν κι έπειτα πληροφορήθηκε ότι ο Κάρι Γκραντ ενδιαφερόταν για το ρόλο. Χρόνια αργότερα, ο Γκραντ δήλωσε ότι το Αρσενικό και Παλιά Δαντέλα ήταν η λιγότερο αγαπημένη ταινία από όλες όσες γύρισε, καθώς δεν έμεινε ικανοποιημένος από την ερμηνεία του. Παρόλα αυτά η αμοιβή του από τη συμμετοχή του σ' αυτήν ήταν 100.000 δολάρια τα οποία τα δώρισε για συμπαράσταση στις οικογένειες των θυμάτων του Β' Παγκοσμιού Πολέμου. Ο Μπόρις Καρλόφ είχε ερμηνεύσει το ρόλο του Τζόναθαν "που μοιάζει με τον Κάρλοφ" στο θέατρο, ενώ στην ταινία ο ρόλος δόθηκε στον Ρέιμοντ Μάσεϊ, εφόσον ο Κάρλοφ δεν ήταν διαθέσιμος[3]. Οι Τζόζεφιν Χαλ, η Τζιν Αντέρ και ο Τζον Αλεξάντερ, επανέλαβαν τους ρόλους που είχαν ερμηνεύσει στο θέατρο[4]. Οι Χαλ και Αντέρ, πήραν άδεια 8 εβδομάδων από το θεατρικό, αλλά ο Κάρλοφ δεν μπόρεσε να πάρει άδεια για να συμμετάσχει στην ταινία εφόσον ήταν το αστέρι της παράστασης και πόλος έλξης του κοινού. Η Αντέρ είχε περιποιηθεί τον Κάρι Γκραντ, μετά από ατύχημα σε νούμερο της Βόντβιλ 20 χρόνια πριν και είχαν παραμείνει φίλοι από τότε. Η ταινία γυρίστηκε με προϋπολογισμό 2 εκατομμυρίων δολαρίων[5].

Το θεατρικό του πασιφιστή Κέσερλινγκ, γράφτηκε κάτω από το αντιπολεμικό κλίμα που επικρατούσε στις Η.Π.Α. στα τέλη της δεκαετίας του '30[6] και αποτελεί αλληγορία πάνω στο βαμμένο μ' αίμα παρελθόν της ιστορίας των Η.Π.Α. πράγμα που μπορεί να γίνει αντιληπτό σε ένα από τα εγκλήματα του Τζόναθαν[7].

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Virginia Blain, Isobel Grundy, Patricia Clements: The Feminist Companion to Literature in English. σελ. 889. ISBN-13 978-0-300-04854-4. ISBN-10 0-300-04854-8.
  2. McGilligan 1986, p. 170.
  3. Atkinson, Brooks. "Review: Arsenic and Old Lace." The New York Times,January 11, 1941.
  4. "Notes: Arsenic and Old Lace." Turner Classic Movies. Retrieved: June 25, 2012.
  5. "Special feature section." Arsenic and Old Lace , DVD release: 65025.1B.
  6. See Keith L. Sprunger, "Another Look: Joseph Kesselring, Bethel College, and the Origins of Arsenic and Old Lace, Menonnite Life (May, 2013).
  7. Gunter 2012, pp. 49–51.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]