Αρμενικό αγρινό

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση

Το Αρμενικό αγρινό[1] (αρμενικά: հայկական մուֆլոն‎, haykakan muflon; περσικά: گوسفند وحشی ارمنی‎, Qutch-e armani),[2] επίσης γνωστό ως Αρμενικό πρόβατο,[3] Αρμενικό αγριοπρόβατο,[4][5] Αρμενικό κόκκινο πρόβατο,[6] ή υπερκαυκασιανό πρόβατο[7] (Ovis orientalis gmelini) είναι απειλούμενο υποείδος του αγρινού ενδημικό στο Ιράν, την Αρμενία και το Ναχιτσεβάν του Αζερμπαϊτζάν.[3]

Ονοματολογία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το O. o. gmelini σε αρμενικό γραμματόσημο του 2012

Το Αρμενικό αγρινό περιγράφηκε για πρώτη φορά το 1840 από τον Έντουαρντ Μπλάιθ, ο οποίος το εξομοιώνει με το "Orientalische Schaaf" (Πρόβατο της Ανατολής) που περιγράφεται από τον Σάμουελ Γκότλιμπ Γκμέλιν το 1774.[8][9][10]

Κατανομή και πληθυσμός[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το O. o. gmelini απαντάται στο βορειοδυτικό Ιράν. Αρμενικοί αγρινοί μεταφέρθηκαν στο νησί Καμπουντάν στη λίμνη Ούρμια το 1895 και το 1906 από έναν από τους κυβερνήτες του Αζερμπαϊτζάν.[11] Μια μελέτη που πραγματοποιήθηκε στη δεκαετία του 1970 στο νησί διαπίστωσε ότι ο αριθμός τους μειώθηκε από περίπου 3.500 το 1970 σε 1.000 το 1973.[4] Το 2004, 1.658 Αρμενικά άγρια πρόβατα καταμετρήθηκαν στην προστατευόμενη περιοχή Ανγκουράν στην επαρχία Ζαντζάν του Ιράν.[12]

Το O. o. gmelini απαντάται στην επαρχία Σιούνικ στην νότια Αρμενία (σε ένα μικρότερο βαθμό, επίσης στις επαρχίας Αραράτ και Βαγιότς Ντζορ).[13][14] Σύμφωνα με μελέτη του 2009 υπήρχαν "με δυσκολία πάνω από 200" αγρινοί στην Αρμενία.[15]

Ένας εκτιμώμενος αριθμός 250 με 300 αγρινών βρίσκονται στην αυτόνομη δημοκρατία του Ναχιτσεβάν στο Αζερμπαϊτζάν.[16]

Κατοικία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το ιρανικό κόκκινο πρόβατο ζει ως επί το πλείστον σε ανοιχτό τραχύ έδαφος σε μεσαία ή μεγάλα υψόμετρα, όπου υπάρχουν βραχώδεις ορεινές περιοχές, στέπες πεδινών και υψίπεδων, βραχώδεις ημιέρημους, πλαγιές καλυμμένες από γρασίδι και αλπικά λιβάδια. Περνούν το καλοκαίρι στα υψηλότερα υψόμετρα, ακριβώς κάτω από το μόνιμο χιόνι. Το χειμώνα, κινούνται χαμηλότερα και μπορεί να έρθουν στις κοιλάδες. Ζουν σε μικρά ή μεγάλα κοπάδια, και το καλοκαίρι τα μεγαλύτερα αρσενικά ζουν μεμονωμένα ή σε ξεχωριστές ομάδες. Μπορούν να ζήσουν έως και 18 χρόνια.

Μέτρα προστασίας[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το O. o. gmelini συμπεριλαμβάνεται στην κατηγορία Ι του κόκκινου βιβλίου δεδομένων της ΕΣΣΔ. Στην Αρμενία, το κυνήγι απαγορεύεται από το 1936. Ένα πρόγραμμα αιχμαλωσίας άρχισε στο Ζωολογικό Ινστιτούτο της Αρμενίας με σκοπό την επέκταση του φυσικού αποθέματος Χόσροφ, την αναδιοργάνωση του καταφύγιου Ορντουμπάντ σε κρατικό καταφύγιο, τον έλεγχο των ζώων και τη μείωση της λαθροθηρίας.[3] Το 2011, το πρόστιμο για το κυνήγι του αρμενικού αγρινού στην Αρμενία ήταν 3 εκατομμύρια ντραμ (περίπου 8.000 δολάρια).[17]

Στο Ιράν, το κυνήγι του O. o. gmelini επιτρέπεται μόνο με άδεια, εκτός των προστατευόμενων περιοχών, μεταξύ Σεπτεμβρίου και Φεβρουαρίου. Στις προστατευόμενες περιοχές, η βόσκηση των κτηνοτροφικών ζώων ελέγχεται αυστηρά.[3]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Crabtree, Pam J.; Ryan, Kathleen; Campana, Douglas V., επιμ. (1989). Early Animal Domestication and Its Cultural Context. UPenn Museum of Archaeology. σελ. 28. 
  2. Firouz, Eskandar (2005). The Complete Fauna of Iran. I.B. Tauris. σελ. 89. 
  3. 3,0 3,1 3,2 3,3 Valdez, R. (2008) Ovis orientalis The IUCN Red List of Threatened Species
  4. 4,0 4,1 Valdez, Paul; Alamia, Leticia V. (1977). «Population decline of an insular population of Armenian wild sheep in Iran». Journal of Wildlife Management 41 (4): 720–725. doi:10.2307/3799995. https://archive.org/details/ArmenianWildSheepInIran1977. 
  5. Lydekker, Richard (1907). «The name of the Armenian wild sheep». The Annals and Magazine of Natural History: Including Zoology, Botany, and Geology. 7 (Taylor & Francis) 20: 121–122. https://books.google.com/books?id=P6s0AQAAMAAJ&pg=PA121&lpg=PA121&dq=Armenian+wild+sheep&source=bl&ots=gMWmp_GD09&sig=ahdnF6LezGYlt61-oaluATo85Gc&hl=en&sa=X&ei=9KSsVLv9D4mwggTZ5oCQCA&ved=0CE8Q6AEwCTgK#v=onepage&q=Armenian%20wild%20sheep&f=false. 
  6. Mungall, Elizabeth Cary (2007). Exotic Animal Field Guide: Nonnative Hoofed Mammals in the United States. Texas A&M University Press. σελ. 213. ISBN 978-1-58544-555-4. 
  7. Heptner, V.G.; Nasimovich, A.A.; Bannikov, A.G. (1988). Mammals of the Soviet Union. I. Washington, D.C., US: Smithsonian Institution Libraries and National Science Foundation. σελίδες 881–954 (Section 21: Mountain Sheep, Arkhar). Ανακτήθηκε στις 9 Ιανουαρίου 2015.  English translation of the Russian-language Mlekopitaiushchie Sovetskogo Soiuza (1961) by the Smithsonian Institution's Translation Publishing Program.
  8. Blyth, Edward (1840). «An Amended List of the Species of the genus Ovis». Proceedings of the Zoological Society of London (The Zoological Society of London) 8 (1): 62–81. doi:10.1111/j.1469-7998.1840.tb00692.x. http://onlinelibrary.wiley.com/doi/10.1111/j.1469-7998.1840.tb00692.x/abstract. Ανακτήθηκε στις 8 January 2015.  Transcription of Blyth's presentation to a session of the Zoological Society of London chaired by Professor Owen. Alternate copy at BHL (no subscription required); description of "O. Gmelinii" begins on p. 69.
  9. Gmelin, Samuel Gottlieb (1774). Reise durch Russland zur Untersuchung der drey Natur-Reiche (στα German). III. St. Petersburg, Russia: Akademie der Wissenschaften. σελίδες 486–487. Ανακτήθηκε στις 8 Ιανουαρίου 2015. CS1 maint: Μη αναγνωρίσιμη γλώσσα (link)
  10. Danford, Charles G.; Alston, Edward R. (1880). «On the Mammals of Asia Minor.—Part II.». Proceedings of the Zoological Society of London (The Zoological Society of London) 48 (1): 50–64. doi:10.1111/j.1096-3642.1880.tb02724.x. http://onlinelibrary.wiley.com/doi/10.1111/j.1096-3642.1880.tb02724.x/abstract. Ανακτήθηκε στις 9 January 2015. 
  11. Asem, Alireza; Eimanifar, Amin; Djamali, Morteza; De los Rios, Patricio; Wink, Michael (2014). «Biodiversity of the Hypersaline Urmia Lake National Park (NW Iran)». Diversity 6 (1): 102–132. doi:10.3390/d6010102. http://www.mdpi.com/1424-2818/6/1/102/htm. 
  12. Karami, M.; Habibzadeh, N. (2006). «Population Dynamics of Armenian Wild Sheep (Ovis Orientalis Gmelini) in the Angouran Protected Area of Zanjan Province». Iranian Journal of Natural Resources 59 (2): 487–500. http://en.journals.sid.ir/ViewPaper.aspx?ID=68663. 
  13. Malkhasyan, A. «Armenian mouflon - Ovis orientalis gmelinii (Blyth, 1841)». Red Book of Armenia. Ministry of Nature Protection of the Republic of Armenia. 
  14. «Կենդական Աշխարհ [Fauna (literally Animal World)»], I, Yerevan, Armenia: "Geodeziayi ev Kʻartezagrutʻyan Kentron" POAK, 2007, σελ. 81, ISBN 99941-0-176-5, http://www.cadastre.am/resources/atlasA/images/81.jpg 
  15. Khorozyan, Igor G.; Weinberg, Pavel I.; Malkhasyan, Alexander G. (2009). «Conservation Strategy for Armenian Mouflon (Ovis [orientalis] gmelini Blyth) and Bezoar Goat (Capra aegagrus Erxleben) in Armenia». Στο: Zazanashvili, Nugzar; Mallon, David. Status and Protection of Globally Threatened Species in the Caucasus. Tbilisi: CEPF, WWF. Contour Ltd. σελίδες 37–45. ISBN 978-9941-0-2203-6. 
  16. Talibov, Tariel H.; Weinberg, Pavel I.; Mammadov, Ismayil B.; Mammadov, Etibar N.; Talibov, Sabuhi T. (2009). «Conservation Strategy of the Asiatic Mouflon (Ovis [orientalis] gmelini Blyth) and the Bezoar Goat (Capra aegagrus Erxleben) in Azerbaijan». Στο: Zazanashvili, Nugzar; Mallon, David. Status and Protection of Globally Threatened Species in the Caucasus. Tbilisi: CEPF, WWF. Contour Ltd. σελίδες 46–52. ISBN 978-9941-0-2203-6. 
  17. Gevorgyan, Siranuysh (14 September 2011). «Easy Game: Armenian conservationists alarmed by continued poaching of Red Book species». ArmeniaNow. http://www.armenianow.com/social/environment/31730/armenia_poaching_environment. 

Περαιτέρω ανάγνωση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]