Αντιόχου φάραγξ

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση

Η Αντιόχου φάραγξ (και μονολεκτικώς Αντιόχεια) ήταν αρχαία ελληνική πόλη στην επαρχία της Ιτουραίας της Κοίλη Συρίας.

Βρισκόταν κοντά στις όχθες της Σαμαχωνίτιδος λίμνης (η σημερινή Huleh)-μια μικρή λίμνη βορείως της Τιβεριάδος- κοντά στις πηγές του Ιορδάνου και βορείως της Σελεύκειας. Η μοναδική αναφορά για την ελληνιστική Αντιόχεια έγινε από τον Φλάβιο Ιώσηπο (περί Ιουδαϊκού πολέμου, στο κεφάλαιο Ι.4.8). Η πόλη ιδρύθηκε από τον Αντίοχο Γ΄, σε ανάμνηση της νίκης του στο Πάνειον όρος κατά των πτολεμαϊκών στρατευμάτων του Σκόπα (198 π.Χ.). Σκοπός της ήταν η αποτελεσματική φύλαξη των περασμάτων της περιοχής. Κατά την εκστρατεία του Ιουδαίου βασιλιά Αλεξάνδρου Ιανναίου' προς τα βόρεια της Ιουδαίας το 83 π.Χ., η Αντιόχεια έπεσε στην κατοχή του και ίσως καταστράφηκε.

Μερικοί ερευνητές ταυτίζουν την Αντιόχεια με ττον αρχαιολογικό χώρο Τελ Ανάφα, αλλά πολύ πιο πιθανόν να είναι η σημερινή Mesad Athereth των βορείων συνόρων του Ισραήλ, όπου υπάρχει ένας λόφος στα νότια της Σαμαχωνίτιδος, κοντά σε μια φυσική χαράδρα (εξ'ού και η ονομασία της πόλεως) του Ιορδάνη, στον οποίο βρέθηκαν θραύσματα ελληνιστικών αγγείων.

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • The armies of the Hasmonaeans and Herod: from Hellenistic to Roman frameworks από τον Israel Shatzman.
  • Religion, ethnicity and identity in ancient Galilee: a region in transition από τους Jürgen Zangenberg, Harold W. Attridge και Dale B. Martin.
  • Johann Gustav Droysen Ιστορία των Επιγόνων του Μεγάλου Αλεξάνδρου, εκδ. ελεύθερη σκέψις.