Αντίο Βερολίνο (ταινία του 1994)

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση

Το Αντίο Βερολίνο είναι ελληνική δραματική ταινία του 1994, σε σκηνοθεσία, σενάριο και παραγωγή του Δημήτρη Αθανίτη.

Ο Άλεξ, ένας Έλληνας σκηνοθέτης που φυτοζωεί στο Βερολίνο, μετά από αρκετές απορρίψεις για το πρώτο του σενάριο με τίτλο "Αντίο Βερολίνο", έρχεται στην Αθήνα για να συναντήσει ένα μυστηριώδη παραγωγό, όπου όμως θα βρεθεί μπροστά σε απρόβλεπτες καταστάσεις, που απειλούν τη ζωή του.

Ηθοποιοί[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Παναγιώτης Θανασούλης (Άλεξ), Τάσος Μπλάτζιος (Τόνι), Ίνγκριντ Φραγκαντώνη (Ρόχλιτς), Εύα Στυλάντερ (Κάβεν), Ζαχαρένια Αθητάκη (γκαρσόνα). Γιώργος Καγιαλεδάκης (Μαξ), Ανδρέας Μαριανός (βοηθός), Γρηγόρης Βαφιάς (πατέρας), Ταρέκ ελ Μαντί (γκρουμ), Δημήτρης Αθανίτης (γκάνγκστερ), Νίκος Τριανταφυλλίδης (γκάνγκστερ), Ντίντι (ποιητής), Ιρένε Μουτζ (κορίτσι), Γιώργος Μπιλικάς (σωσίας), Άγγελος Θεοδωρόπουλος (φωνή Μαξ), Δάφνη (μωρό), Άση Δημητρουλοπούλου (γυναίκα στη γέφυρα), Ρ. Πουλακάκη (κορίτσια στο ασανσέρ), Μ. Δέδε, Μ. Μιχαλοπούλου, Ε.Σκλήκα, Θοδωρής Τρύφωνας (άνδρας στο φαστ φουντ)[1][2][3]

Συντελεστές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Σκηνοθεσία, σενάριο, παραγωγή: Δημήτρης Αθανίτης, Παραγωγή: DNA films, με την υποστήριξη: ΕΚΚ, Διανομή: ΑΜΑ φιλμς, Φωτογραφία : Παναγιώτης Θεοφανόπουλος, Μουσική: Γιώργος Μπιλικάς, Σκηνικά: Άση Δημητρουλοπούλου, Κοστούμια: Άση Δημητρουλοπούλου, Ευγενία Μηνακούλη, Μοντάζ: Στάθης Πλώτας, Σχεδιασμός ήχου: Δημήτρης Αθανίτης, Στάθης Πλώτας

Υποδοχή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Βραβεία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Κριτική[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το Αντίο Βερολίνο αποτελεί το ντεμπούτο του σκηνοθέτη και την πρώτη ελληνική ταινία με καθαρά σινεφίλ θέμα. Η ταινία έγινε καλτ αμέσως μετά την προβολή της. Μία ανεξάρτητη παραγωγή η οποία σύμφωνα με το σκεπτικό της Κριτικής Επιτροπής του Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης (1994), έφερε μια «νεοτερικότητα στο ελληνικό σινεμά». Οι σκηνοθέτες Δημήτρης Αθανίτης και Νίκος Τριανταφυλλίδης κρατούν τους δύο χαρακτηριστικούς ρόλους των γκάνγκστερ.[9][10]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. «Ταινίες αλφαβητικά». www.gfc.gr. Ανακτήθηκε στις 18 Αυγούστου 2019. 
  2. Antio Verolino, http://www.imdb.com/title/tt0109043/, ανακτήθηκε στις 2019-08-18 
  3. «Ο Νίκος Τριανταφυλλίδης μέσα από τα μάτια του Δημήτρη Αθανίτη». popaganda.gr. Ανακτήθηκε στις 18 Αυγούστου 2019. 
  4. kalytheo. «ΑΝΤΙΟ ΒΕΡΟΛΙΝΟ». Δημήτρης Αθανίτης. Ανακτήθηκε στις 18 Αυγούστου 2019. 
  5. «ΑΝΤΙΟ ΒΕΡΟΛΙΝΟ - Φιλμογραφία - Φιλμογραφία». www.tainiothiki.gr. Ταινιοθήκη Της Ελλάδος. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 18 Αυγούστου 2019. Ανακτήθηκε στις 18 Αυγούστου 2019. 
  6. Μουράτης, Θωμάς. «35o Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης». www.filmfestival.gr. Ανακτήθηκε στις 18 Αυγούστου 2019. 
  7. «Σινεφίλια [Cinephilia.Gr] - Δημήτρης Αθανίτης: Ένα σινεμά ιδιόμορφο, διαφορετικό κι απαιτητικό». www.cinephilia.gr. Ανακτήθηκε στις 18 Αυγούστου 2019. 
  8. kalytheo. «ΜΙΝΙΜΑΛΙΣΜΟΣ, Αντίο Βερολίνο». Δημήτρης Αθανίτης. Ανακτήθηκε στις 18 Αυγούστου 2019. 
  9. kalytheo. «ΕΞΗ ΤΑΙΝΙΕΣ ΤΟΥ ΑΘΑΝΙΤΗ». Δημήτρης Αθανίτης. Ανακτήθηκε στις 18 Αυγούστου 2019. 
  10. kalytheo. «ΑΝΤΙΟ ΒΕΡΟΛΙΝΟ». Δημήτρης Αθανίτης. Ανακτήθηκε στις 18 Αυγούστου 2019. 

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]