Αλιρρόθιος

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Ο Αλιρρόθιος ήταν γιος του Ποσειδώνα και της νύμφης Ευρύτης [1], ο οποίος προσπάθησε να βιάσει την Αλκίππη, κόρη του Άρη. Τον σκότωσε όμως ο πατέρας της, συλλαμβάνοντάς τον επ' αυτοφόρω στην πηγή του ιερού του Ασκληπιού [2] στους πρόποδες της Ακρόπολης. Ο Ποσειδώνας ζήτησε την τιμωρία του Άρη και έτσι οι δώδεκα θεοί συγκρότησαν το πρώτο δικαστήριο για εκδίκαση φόνου[3] στον Άρειο Πάγο, ο δε Άρης αθωώθηκε. Το επίθετο αλιρρόθιος σημαίνει «αυτός που πλήττεται από τα κύματα της θάλασσας»[4][5].

Αναφορές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Apollodorus, The Library. Translated by J. G. Frazer. Loeb Classical Library. Volume 2 p. 81
  2. Παυσανίας Ελλάδος Περιήγησις 1.21.4
  3. Κακριδής, Ι. Θ. (1986) Ελληνική Μυθολογία. Εκδοτική Αθηνών. Τόμος 1 σ. 48
  4. Σταματάκος, Ι. Λεξικόν Αρχαίας Ελληνικής Γλώσσης. Εκδοτικός Οργανισμός Ο Φοίνιξ
  5. Suda On Line: Byzantine Lexicography http://www.stoa.org/sol/

Βιβλιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Tyrrell, W. & Brown, F. (1991) Athenian Myths and Institutions: Words in Action. Oxford University Press