Αλεξάντρ Σολόνικ

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
(Ανακατεύθυνση από Αλεξάντερ Σολόνικ)
Αλεξάντρ Σολόνικ
Alexander Solonik.jpg
Φωτογραφία του Αλεξάντρ Σολόνικ που εμφανίστηκε στα τηλεοπτικά δελτία ειδήσεων αμέσως μετά την αναφορά του θανάτου.
Γενικές πληροφορίες
ΓέννησηΑλεξάντρ Βίκτοροβιτς Σολόνικ
16 Οκτωβρίου 1960 (1960-10-16)
Κουργκάν
Θάνατος31 Ιανουαρίου 1997 (36 ετών)
Λαγονήσι Αττικής
Συνθήκες θανάτουανθρωποκτονία
Τόπος ταφήςΑθήνα
Εθνικότητα Ρώσος
ΨευδώνυμοΣάσα ο Μακεδών
Χώρα πολιτογράφησης Σοβιετική Ένωση
Ρωσία
Ποινική κατάσταση
Κατηγορίες εγκλήματοςδολοφονία

Ο Αλεξάντρ Βίκτοροβιτς Σολόνικ (ρωσικά: Александр Викторович Солоник), (16 Οκτωβρίου 1960 – 31 Ιανουαρίου 1997) ήταν Ρώσος γκάνγκστερ, και ο πιο διαβόητος πληρωμένος δολοφόνος της Ρωσικής Μαφίας[1] Ο Σολόνικ ήταν επίσης γνωστός με τα προσώνυμια «Ο Μέγας Αλεξάνδρος» και «Σάσα ο Μακεδών», λόγω της ικανότητας του να καταφέρνει να βρίσκει τρόπους για να εξουδετερώνει όλους τους στόχους του, με απόλυτη επιτυχία, όπως έκανε και ο Έλληνας Στρατηλάτης.

Ο Σολόνικ συμμετείχε στη ρωσική μαφία για ένα μεγάλο μέρος της δεκαετίας του 1990, μέχρι και την εξαφάνιση του μετά τη δεύτερη απόδραση του από τη φυλακή το 1995. Θα βρεθεί δολοφονημένος στην Αθήνα, στις 3 Φεβρουαρίου 1997.

Βιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Σολόνικ γεννήθηκε στο Κουργκάν των Ουραλίων της Σοβιετικής Ένωσης και από την παιδική ηλικία αγάπησε πολύ τις πολεμικές τέχνες. Μετά το σχολείο υπηρέτησε την στρατιωτική του θητεία στον Κόκκινο Στρατό, ως μέλος πληρώματος τανκ στις σοβιετικές δυνάμεις της Ανατολικής Γερμανίας. Μετά τη θητεία του θέλησε να γίνει αστυνομικός και πέρασε από τις τάξεις περιβόητης αστυνομικής ακαδημίας από όπου όμως τον έδιωξαν έπειτα από έξι μήνες λόγω άσκησης υπερβολικής βίας στους δράστες. Επέστρεψε στο πατρικό του, έπιασε δουλειά στο τοπικό γραφείο κηδειών, παντρεύτηκε και απόκτησε μια κόρη αλλά σύντομα χώρισε.

Ο Σολόνικ ξαναπαντρεύτηκε και απέκτησε ένα γιο. Το 1987 κατηγορήθηκε για βιασμό και καταδικάστηκε σε 8 χρόνια φυλάκιση. Κατά τη διάρκεια της αποχαιρετιστήριας συνάντησης με τη σύζυγό του πριν από την φυλάκιση του, ο Σολόνικ δραπέτευσε πηδώντας από το δεύτερο όροφο του κτιρίου. Μετά από αρκετούς μήνες συνελήφθη 190 χιλιόμετρα βόρεια του Kουργκάν, και οδηγήθηκε στη φυλακή. Στη φυλακή αρχικά ήταν να πάει στην απομόνωση αλλά αργότερα μεταφέρθηκε να εκτίσει την ποινή φυλάκισης του μαζί με τους άλλους κρατουμένους. Όταν έγινε γνωστό στους άλλους κρατουμένους ότι ο Σολόνικ είχε εργαστεί για την αστυνομία μπήκε στο στόχαστρο τους και ήθελαν να τον βγάλουν από τη μέση. Μετά από δύο χρόνια στη φυλακή ο Σολόνικ δραπέτευσε ξανά.

Εγκληματική δράση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Σολόνικ μετά την απόδραση του επέστρεψε στο Κουργκάν και έγινε αμέσως μέλος της τοπικής μαφίας ως πληρωμένος εκτελεστής. Μια από τις πρώτες δουλειές του ήταν ο «Νονός» αντίπαλης συμμορίας, τον οποίο δολοφόνησε το 1990. Μετά αυτή την δολοφονία ο Σολόνικ πήγε στη Μόσχα με άλλα μέλη της συμμορίας του Κουργκάν για να βρουν δουλειά. Το 1992 δολοφόνησε τον Βίκτορ Νικιφόροβ, και έξι μήνες αργότερα έναν άλλον σημαντικό Νονό, τον Βαλερί Ντλουγκάτζ, την ώρα που διασκέδαζε σε ένα κατάμεστο κλαμπ, περιτριγυρισμένος από αρκετούς σωματοφυλακές του και χωρίς να τραυματιστεί κανένα τρίτο πρόσωπο.

Μέσα σε ελάχιστο χρόνο ο Αλεξάντερ Σολόνικ έγινε ο πιο ακριβοπληρωμένος εκτελεστής της Ρώσικης μαφίας και απέκτησε το προσωνύμιο «Μέγας Αλέξανδρος». Ο Σολόνικ δε δίσταζε να σκοτώσει έναντι αδράς αμοιβής, τους πιο ισχυρούς Νονούς της εποχής. Ταυτοχρόνως όμως μπήκε και στο στοχάστρο της μοσχοβίτικης αστυνομίας και όλοι ήθελαν να τον συλλάβουν. Σε μια συμπλοκή σε ένα παμπ ο Σαλόνικ έβγαλε ένα μικρό αυτόματό πιστόλι και πυροβόλησε μερικούς αστυνομικούς. Από τη συμπλοκή τραυματίστηκε σοβαρά και ο Σολόνικ, παρ’όλα αυτά κατάφερε να διαφύγει. Συνελήφθη λίγο αργότερα την ίδια μέρα και πριν οδηγηθεί και πάλι στη φυλακή, οδηγήθηκε στο νοσοκομείο για να του αφαιρέσουν τη σφαίρα που είχε καρφωθεί στο νεφρό. Παρά το γεγονός ότι μεταφέρθηκε εκ νέου στις φυλακές υψίστης ασφαλείας της Μόσχας «Κέντρο Κράτησης 1», το 1995 κατάφερε να αποδράσει και πάλι έπειτα από οχτώ μήνες στη απομόνωση, αν και φημολογείτο ότι θα πρέπει να είχε βοήθεια από μέσα.

Διαμονή στη Ελλάδα και θάνατος[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Με την αστυνομία να τον καταδιώκει αλλά και με ανοιχτούς λογαριασμούς στη Ρωσική μαφία ο Σολόνικ ήρθε στην Ελλάδα, όπου και βρήκε τελικά μόνιμο καταφύγιο και έστησε τη δική του εγκληματική ομάδα, από Ρώσους που είχαν διαφύγει εδώ και παλιννοστούντες της πρώην ΕΣΣΔ. Έδρα του ήταν οι Θρακομακεδόνες και το Λαγονήσι. Κυκλοφορούσε με πλαστή ταυτότητα ως Ρώσος ομογενής με το όνομα Βλαδίμηρος Κεσσόβ, ένα όνομα που χρησιμοποιούσε κατά κόρον σε πλαστές ταυτότητες η ομάδα του, όπως είχε διαπιστωθεί στο μακελειό που προκάλεσαν έξω από νυχτερινό κέντρο στο Μενίδι το 1995. Ο Σολόνικ φέρεται να είχε υπό τον έλεγχο του τουλάχιστον 40-50 άτομα.

Στις 25 Ιανουαρίου 1997 ήρθε στη Ελλάδα κατόπιν προσκλήσεως του Σολονίκ η 21χρόνη Σβετλάνα Κότοβα, μοντέλο από τη Ρωσία. Στις 30 Ιανουαρίου 1997 επισκέφτηκαν τον Σολόνικ στη βίλα του, μέλη της συμμορίας του Κουργκάν. Μετά από τρεις ημέρες, στις 2 Φεβρουαρίου, η Ελληνική Αστυνομία βρήκε την Κότοβα νεκρή, η οποία ήταν τεμαχισμένη, μέσα σε βαλίτσα και σε σακ βουαγιάζ, σε ένα πρόχειρο τάφο και σε απόσταση 300 μέτρων από τη βίλα του Αλεξάντερ Σολόνικ στο Λαγονήσι. Την επόμενη ημέρα βρέθηκε στραγγαλισμένος με καλώδιο σε ερημική περιοχή της Βαρυμπόμπης και ο ίδιος ο Σολόνικ,[2] ενώ στο χέρι του κρατούσε έναν σάκο με όπλα, περούκες, πλαστά χαρτιά, σφαίρες και εισιτήρια για την Ιταλία, όπου ήταν έτοιμος να ταξιδέψει για άλλο ένα συμβόλαιο θανάτου,[3] όπως είχε αποκαλύψει η Ελληνική Αστυνομία.

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Ο Ρώσος κατά συρροήν δολοφόνος Αλεξάντερ Σολόνικ Αρχειοθετήθηκε 2019-10-28 στο Wayback Machine. στο serialkillercalendar.com (Αγγλικά) «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 28 Οκτωβρίου 2019. Ανακτήθηκε στις 28 Οκτωβρίου 2019. CS1 maint: BOT: original-url status unknown (link)
  2. "Body of Accused Cop-Killer Reported Found in Athens", 5 Feb 1997, Valeria Korchagina, Moscow Times
  3. «УКРАИНА КРИМИНАЛЬНАЯ - О чем не говорят вслух». УКРАИНА КРИМИНАЛЬНАЯ. Ανακτήθηκε στις 6 Απριλίου 2019. 

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]