Αι υπαίθριοι Αθήναι

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση

Αι υπαίθριοι Αθήναι είναι επιθεώρηση των Νικόλαου Λάσκαρη και Ηλία Καπετανάκη

Υπόθεση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Δύο επαρχιώτες, ο Σαγανάς και ο Γεμενής, έχουν έλθει στην Αθήνα και παρακολουθούν έκπληκτοι τα όσα λαμβάνουν χώρα σε αυτήν.

Πληροφορίες[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Αι υπαίθριοι Αθήναι πρωτοπαίχτηκαν το 1894 με πολύ μεγάλη επιτυχία και αποτελούνται από μια σειρά κωμικών σκηνών, σχεδόν ανεξάρτητων μεταξύ τους, μια πινακοθήκη συμβάντων και συνηθειών του πληθυσμού της Αθήνας και από όλα τα κοινωνικά στρώματα. Οι δραματουργικές τεχνικές του μοιάζουν με αυτές της φαρσοκωμωδίας.

Πηγή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Βάλτερ Πούχνερ, «Αι υπαίθριοι Αθήναι», Ανθολογία Νεοελληνικής Δραματουργίας, τομ. Β, 1 Από την Επανάσταση του 1821 ως τη Μικρασιατική Καταστροφή, εκδ. Μ.Ι.Ε.Τ., Αθήνα, 2006, σελ.382-386