Αβδέ Μελέχ

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Ο Αβδέ Μελέχ είναι πρόσωπο που αναφέρεται στη Παλαιά Διαθήκη. Ήταν Αιθίοπας δούλος του Σεδεκία που έσωσε τη ζωή του Ιερεμία, τον οποίον είχαν ρίξει σε στέρνα για να πεθάνει. Ο Αβδέ Μελέχ αναφέρεται ως ευνούχος και το όνομά του μεταφράζεται ως «υπηρέτης του βασιλιά» και θεωρείται ότι αυτό μπορεί να μην ήταν το όνομά του, αλλά ο τίτλος του. Ο Ιερεμίας, αργότερα, είπε στον Αβδέ Μελέχ ότι έλαβε μήνυμα από το θεό ότι αυτός δε θα έπεφτε από το σπαθί κατά την άλωση της Ιερουσαλήμ από τους Βαβυλώνιους, γιατί είχε θέσει την πίστη του στο θεό.

  • Ιερεμίας Κεφ. 38, 39.