Όλα, και τον ουρανό ακόμα!

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Όλα, και τον ουρανό ακόμα!
All this heaven movieposter.jpg
Αφίσα της θεατρικής κυκλοφορίας
ΣκηνοθεσίαΑνατόλ Λίτβακ
ΠαραγωγήΝτέιβιντ Λιούις
Ανατόλ Λίτβακ
ΣενάριοΚέισι Ρόμπινσον
Ρέιτσελ Φιλντ (μυθιστόρημα)
Βασισμένο σεΌλα, και τον ουρανό ακόμα
ΠρωταγωνιστέςΜπέτι Ντέιβις
Σαρλ Μπουαγιέ
ΜουσικήΜαξ Στάινερ
ΦωτογραφίαΈρνεστ Χάλερ
ΜοντάζΟυόρεν Λο
Εταιρεία παραγωγήςWarner Bros.
Κυκλοφορία4 Ιουλίου 1940
ΓλώσσαΑγγλικά

Το Όλα, και τον ουρανό ακόμα! (πρωτότυπος τίτλος:All This, and Heaven Too) είναι μια Αμερικανική δραματική ταινία του 1940 της Warner Bros.-First National Pictures, παραγωγής και σκηνοθεσίας Ανατόλ Λίτβακ με τον Χαλ Μπ. Γουόλις στην εκτέλεση παραγωγής. Το σενάριο διασκευάσθηκε από τον Κέισι Ρόμπινσον από το μυθιστόρημα της Ρέιτσελ Φιλντ. Η μουσική ήταν του Μαξ Στάινερ και η φωτογραφία του Έρνι Χάλλερ.

Στην ταινία πρωταγωνιστεί η Μπέτι Ντέιβις και ο Σαρλ Μπουαγιέ με την Μπάρμπαρα Ο'Νηλ, τον Τζέφρι Λυνν, την Βιρτζίνια Βάιντλερ, την Έλεν Γουέστλεϊ, τον Ουόλτερ Χάμντεν, τον Χένρι Ντάνιελ, τον Χάρρυ Ντάβενπορτ, τον Τζορτζ Κουλούρις, τον Μόνταγκιου Λαβ, την Τζάνετ Μπίτσερ και την Τζουν Λόκχαρτ.

Το μυθιστόρημα της Ρέιτσελ Φιλντ βασίζεται σε πραγματικά πρόσωπα και γεγονότα.

Πλοκή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στιγμιότυπο του Σαρλ Μπουαγιέ και της Μπέτι Ντέιβις από το τρέιλερ για την ταινία Όλα, και τον ουρανό ακόμα

Όταν η Mademoiselle Ανριέτ Ντελουζύ-Ντεπόρτ (Μπέτι Ντέιβις), μια Γαλλίδα, αρχίζει να διδάσκει σε ένα Αμερικανικό σχολείο θηλέων, αντιμετωπίζει ιστορίες και κουτσομπολιά σχετικά με την ίδια, τα οποία έχουν γίνει γνωστά μεταξύ των μαθητών της. Προσκεκλημένη από εκείνους, αποφασίζει να τους διηγηθεί την ιστορία της ζωής της.

Η Mademoiselle Ντελουζύ-Ντεπόρτ ήταν κάποτε γκουβερνάντα των τεσσάρων παιδιών του Δούκα του Πραλέν (Σαρλ Μπουαγιέ) και της συζύγου του, της Δούκισσας του Πραλέν (Μπάρμπαρα Ο'Νηλ) τα τελευταία έτη της μοναρχίας της Ορλεάνης στο Παρίσι. Ως επακόλουθο της ασταθούς και εκκεντρικής ιδιοσυγκρασίας της Δούκισσας, ο γάμος είναι δυστυχισμένος. Όμως, ο Δούκας του Πραλέν μένει με την σύζυγο του λόγω των παιδιών τους.

Μέσω της θέρμης και της καλοσύνης της, η Ανριέτ κερδίζει την αγάπη και την στοργή των παιδιών και του Δούκα του Πραλέν - και την ζήλια κα το μίσος της Δούκισσας. Η γκουβερνάντα αναγκάζεται να φύγει, αλλά η Δούκισσα αρνείται να δώσει ένα συστατικό γράμμα για τους μελλοντικούς εργοδότες της. Ο Δούκας έρχεται αντιμέτωπος με εκείνη, αλλά η εφεύρεση δύο άλλων γραμμάτων αντίθετων περιεχομένων, που αποκαλύπτεται ότι δεν τα έγραψε εκείνη, ή ότι δεν σκοπεύει να γράψει, τον εξοργίζουν και οδηγούν στην δολοφονία της.

Ο Δούκας είναι σε προνομιούχο θέση· ως ευγενής η υπόθεση του μπορεί να εξετασθεί μόνο από άλλους αριστοκράτες. Αυτός αρνείται να ομολογήσει την ενοχή του, ή να παραδεχθεί ανοικτά την αγάπη του για την Ανριέτ, αλλά αυτό είναι ένα μέσο προστασίας προς εκείνη καθώς είναι ύποπτη για συνενοχή στον φόνο της Δούκισσας. Τελικά ο Δούκας παίρνει δηλητήριο για να αποτρέψει τον εαυτό του από το να ομολογήσει την αλήθεια στις αρχές, αλλά επιβιώνει αρκετά ώστε να το αποκαλύψει σε έναν από τους υπηρέτες του, τον Πιέρ (Χένρυ Ντάβενπορτ), έναν ευγενικό ηλικιωμένο άνδρα που είχε νωρίτερα προειδοποιήσει την Ανριέτ να δραπετεύσει από το σπίτι των ντε Πραλέν. Η Ανριέτ ελευθερώνεται.

Η τάξη των Γαλλικών συγκινείται πλήρως από τον απολογισμό της ζωής της. Ο Αμερικανός ιερέας Χένρι Φιλντ (Τζέφρι Λυνν), στον οποίο η Ανριέτ είχε εκφράσει μια απώλεια πίστης ενώ ήταν στη φυλακή, ήταν υπεύθυνος για το να προταθεί εκείνη για την post 'in the land of the free'. Της προτείνει γάμο, και η Ανριέτ δέχεται.

Ηθοποιοί[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Βραβεία και υποψηφιότητες[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Επιτυχημένο αλλά ακριβό δράμα κοστουμιών,[1] προτάθηκε για τρία Όσκαρ: Καλύτερης Ταινίας· η Ο'Νηλ προτάθηκε για Β' Γυναικείου Ρόλου· και ο Έρνεστ Χάλλερ για Καλύτερης Φωτογραφίας.

Αναφορές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Glancy, H. Mark. "Warner Bros film grosses, 1921-51." Historical Journal of Film, Radio and Television. March 1995.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]