Ίφιτος του Ευρύτου

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Στην ελληνική μυθολογία ο Ίφιτος που ήταν ο πρωτότοκος γιος του Ευρύτου από την Οιχαλία συνδέεται με τον μυθικό κύκλο του Ηρακλή και αναφέρεται μεταξύ των Αργοναυτών.

Μετά τον θάνατο του πατέρα του, ο Ίφιτος κληρονόμησε το θεϊκό τόξο, δώρο του Απόλλωνα, και το δώρισε στον Οδυσσέα, από τον οποίο έλαβε σε αντάλλαγμα δόρυ και ξίφος. Με το τόξο του Ιφίτου ο Οδυσσέας εξόντωσε τους μνηστήρες της Πηνελόπης.

Σύμφωνα με μία παράδοση, ο Ίφιτος σκοτώθηκε από τον Ηρακλή μαζί με τον Εύρυτο και τα αδέλφια του. Αλλά κατά την ομηρική παράδοση ο Ίφιτος, αναζητώντας τα κλεμμένα άλογά του, ήρθε στο σπίτι του Ηρακλή, όπου τα ανακάλυψε, αλλά σκοτώθηκε από τον Ηρακλή, που αρνήθηκε να του τα επιστρέψει. Σύμφωνα με τρίτη παραλλαγή, ο Ίφιτος ήταν ο μόνος από τους γιους του Ευρύτου που επιθυμούσε τον γάμο της αδελφής του Ιόλης με τον Ηρακλή, ύστερα από τη νίκη του ήρωα επί του Ευρύτου και των τέκνων του σε αγώνα τοξοβολίας. Μαθαίνοντας λοιπόν ότι κάποιος τους έκλεψε τα άλογα (ή τα βόδια), ο Ίφιτος, μη πιστεύοντας ότι ο κλέφτης ήταν ο Ηρακλής, ζήτησε από αυτόν να τον βοηθήσει στην αναζήτηση των ζώων. Ο Ηρακλής δέχθηκε, αλλά κυριεύθηκε πάλι από μανία και γκρέμισε τον Ίφιτο από τα τείχη της Τίρυνθας σκοτώνοντάς τον. Για να καθαρθεί από τον φόνο αυτό, ο Ηρακλής έγινε δούλος της Ομφάλης.

Πηγή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Emmy Patsi-Garin: Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969, σελ. 502
Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Iphitos της Γερμανικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).