Ένωση Δημοκρατικού Κέντρου

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Ένωση Δημοκρατικού Κέντρου
Edik.png
Πρόεδρος Σταύρος Καράμπελας
Ίδρυση 15 Φεβρουαρίου 1976
Προκάτοχος Ένωσις Κέντρου-Νέες Δυνάμεις
Ιδεολογία Κοινωνική δημοκρατία, Φιλελευθερισμός, Δημοκρατικός Σοσιαλισμός
Πολιτική θέση Κέντρο
Επίσημα χρώματα Μπλε, πορτοκαλί
Κοινοβούλιο
0 / 300
Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο
0 / 21
Ιστοσελίδα
edik.gr
Πολιτικό σύστημα Ελλάδας
Πολιτικά κόμματα
Εκλογές

Η Ένωση Δημοκρατικού Κέντρου (ΕΔΗΚ) είναι ελληνικό πολιτικό κόμμα. Συγκαταλέγεται στα μετριοπαθή κεντρώα κόμματα της μεταπολίτευσης.

Ιστορία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το κόμμα ιδρύθηκε στις 5 Φεβρουαρίου 1976, ως διάδοχο της Ενώσεως Κέντρου - Νέων Δυνάμεων (Ε.Κ.-Ν.Δ.) και του Ηνωμένου Δημοκρατικού Κέντρου του Ιωάννη Ζίγδη. Αρχηγός του κόμματος ανέλαβε ο μέχρι τότε αρχηγός της Ενώσεως Κέντρου, Γεώργιος Μαύρος.Το Κόμμα μετονομάστηκε σε Ένωση Δημοκρατικού Κέντρου. Στις εκλογές του 1977 συνεργάστηκε μαζί της ο Ιωάννης Ζίγδης ο οποίος στις εκλογές του 1974 είχε κατέβει με την Δημοκρατική Ένωση Κέντρου στα Δωδεκάνησα (Δ.Ε.Κ.). Στις εκλογές του 2000 συνεργάστηκε με το ΔΗΚΚΙ και στελέχη της ήταν υποψήφια σε διάφορες περιφέρειες και ο πρόεδρός της στο ψηφοδέλτιο επικρατείας.

Το Μάρτιο του 2012 συνδημιούργησε τον Συριζα Ενωτικό Κοινωνικό Μέτωπο και πήρε μέρος στις Εκλογές του 2012, ενώ ο πρόεδρός της ήταν μέλος της Γραμματείας του ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ. Η Ε.ΔΗ.Κ. δεν ακολούθησε την διαδικασία ενοποίησης του ΣΥΡΙΖΑ -ΕΚΜ, ενώ τον Σεπτέμβριο του 2015 απέσυρε την στήριξή της στον ΣΥΡΙΖΑ.

1977-1981[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στις εκλογές του 1977 η ΕΔΗΚ αναδείχθηκε τρίτο κόμμα με ποσοστό 11,95%, χάνοντας σημαντικό μέρος της δύναμής της σε σχέση με το ποσοστό της Ε.Κ.-Ν.Δ. στις εκλογές του 1974 (20,42% και αξιωματική αντιπολίτευση).

Η εκλογική αποτυχία οδήγησε σε παραίτηση τον πρόεδρο του κόμματος Γεώργιο Μαύρο, ο οποίος στη συνέχεια αποχωρεί και από το κόμμα παραμένοντας ανεξάρτητος βουλευτής. Τον διαδέχθηκε ο Ιωάννης Ζίγδης, υπερψηφιζόμενος αρχικά από την κοινοβουλευτική ομάδα (29 Νοεμβρίου 1977) και από το έκτακτο συνέδριο του κόμματος στη συνέχεια (20 Μαρτίου 1978).

Την περίοδο Ιανουάριος-Οκτώβριος 1981, εκπροσωπήθηκε και στο ευρωκοινοβούλιο, στέλνοντας τον πρόεδρο της, Ιωάννη Ζίγδη στην προσωρινή ευρωβουλή.

Η Διάσπαση του 1978[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στα μέσα του 1978 το κόμμα διασπάστηκε, με αποτέλεσμα από τους 16 βουλευτές του μόνο οι 5 να παραμείνουν στην κοινοβουλευτική ομάδα, 7 να παραμείνουν στη βουλή ως ανεξάρτητοι και 4 να προσχωρήσουν στη Νέα Δημοκρατία, ενώ ο Μαγκάκης και ο Πεπονής είχαν φύγει από το κόμμα το 1976 και ο Τσάτσος είχε διαγραφεί το 1976.

Ανάμεσα στα στελέχη που προσχώρησαν στη Νέα Δημοκρατία, υπήρξαν και οι μετέπειτα υπουργοί της Αθανάσιος Κανελλόπουλος και Σωτήρης Κούβελας. Άλλα στελέχη που αργότερα προσχώρησαν στο ΠΑΣΟΚ και υπήρξαν μετέπειτα υπουργοί του ήταν οι Στέλιος Παπαθεμελής, Μανώλης Μπαντουβάς, Γεώργιος - Αλέξανδρος Μαγκάκης, Αναστάσιος Πεπονής, ο μετέπειτα ευρωβουλευτής Δημήτρης Τσάτσος καθώς και ως συνεργαζόμενος βουλευτής ο πρώην αρχηγός Γεώργιος Μαύρος.

Ο Γιάγκος Πεσμαζόγλου μαζί με τη Βιργινία Τσουδερού και άλλα στελέχη δημιούργησαν το Κόμμα Δημοκρατικού Σοσιαλισμού (ΚΟΔΗΣΟ), ενώ ο Νικήτας Βενιζέλος επιχείρησε να αναβιώσει το Κόμμα Φιλελευθέρων. Αυτή η πολυδιάσπαση και η σταδιακή απορρόφηση στελεχών από τους δύο μεγάλους κομματικούς σχηματισμούς, σήμανε και το τέλος του παραδοσιακού Κέντρου από το πολιτικό προσκήνιο.

1981-2012[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Αποδεκατισμένο από στελέχη αλλά και οπαδούς οι οποίοι ακολουθούν πλέον το ανερχόμενο ΠΑΣΟΚ, το κόμμα στις βουλευτικές εκλογές και τις Ευρωεκλογές που διεξήχθησαν ταυτόχρονα το 1981, περιορίζεται στα πενιχρά ποσοστά του 0,40% και 1,12% αντίστοιχα.

Τα πράγματα χειροτερεύουν στις Ευρωεκλογές του 1984 (0,28%), κάτι που οδηγεί τον Ιωάννη Ζίγδη να συνεργαστεί με το ΠΑΣΟΚ και να μην κατέλθει αυτόνομα στις εκλογές του 1985. Τελευταία παρουσία της ΕΔΗΚ σε εκλογική διαδικασία ήταν στις βουλευτικές εκλογές και τις Ευρωεκλογές που διεξήχθησαν ταυτόχρονα τον Ιούνιο του 1989, με πενιχρά και πάλι ποσοστά (0,12% και 0,28% αντίστοιχα).

Πρόεδρος του κόμματος παρέμεινε ο Ιωάννης Ζίγδης ως το θάνατό του (21 Οκτωβρίου 1997), ενώ τον διαδέχθηκε το 1998 ο πανεπιστημιακός Νεοκλής Σαρρής, έχοντας λάβει την ανάθεση από την Κεντρική Επιτροπή και την Εκτελεστική Γραμματεία του κόμματος. Ο Νεοκλής Σαρρής ηγήθηκε της ΕΔΗΚ μέχρι το θάνατό του (19 Νοεμβρίου 2011), αν και η ΕΔΗΚ απείχε από κάθε εκλογική διαδικασία από τον Νοέμβριο του 1989 έως και το 2009. Πάντως, στις εκλογές του 2009 ο Νεοκλής Σαρρής ήταν υποψήφιος βουλευτής, συνεργαζόμενος με τη Δημοκρατική Αναγέννηση, έχοντας τοποθετηθεί στην τιμητική τελευταία θέση του ψηφοδελτίου επικρατείας του κόμματος.

2012-σήμερα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η Ε.ΔΗ.Κ., το 2012 μπήκε σε διαδικασία ανασυγκρότησης. Το Μάρτιο του 2012 διεξήχθηκε το 3ο συνέδριο του κόμματος (με διαφορά 32 χρόνων από το προηγούμενο) το οποίο εξέλεξε πρόεδρο το Σταύρο Καράμπελα. Στις εκλογές του 2012, η Ε.ΔΗ.Κ. συμμετέχει με υποψηφίους της στο ψηφοδέλτιο του ΣΥΡΙΖΑ. Στις 10 Σεπτεμβρίου 2015 απέσυρε την στήριξή της προς τον ΣΥΡΙΖΑ.

Ιδεολογική τοποθέτηση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Σύμφωνα με τις ιδεολογικές αρχές και τις προγραμματικές της θέσεις, η ΕΔΗΚ είναι το κόμμα που εμφορείται από την ιδεολογία της ουσιαστικής κοινωνικής δημοκρατίας, αποβλέπει δηλαδή στην εξελικτική αλλαγή της κοινωνίας με επίκεντρο τον άνθρωπο. Η ιδεολογία της ΕΔΗΚ χαρακτηρίζεται φιλελεύθερη, δημοκρατική, κεντρώα και ριζοσπαστική. [1]

Η ΕΔΗΚ αποβλέπει να θεμελιώσει στην Ελλάδα ένα πολίτευμα που θα βασίζεται στην αφαλκίδευτη λαϊκή κυριαρχία για να υπηρετεί τις αρχές της πολιτικής ελευθερίας, της κοινωνικής δικαιοσύνης, της συνεχούς βελτίωσης της ποιότητας ζωής και της κατοχύρωσης της εθνικής κυριαρχίας και εδαφικής ακεραιότητας της χώρας.[2]

Ιστορικά Έντυπα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

«Μεταξύ μας»[3][Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Πρόκειται για Ενημερωτικό Δελτίο της Ένωσης Δημοκρατικού Κέντρου για τα στελέχη και τα μέλη του Κόμματος. Την ευθύνη της Σύνταξης-Επιμέλειας είχε το Γραφείο Τύπου της Ε.ΔΗ.Κ. Το πρώτο τεύχος της 1ης Ιανουαρίου 1978 τιτλοφορείται «Δελτίο Ενημερώσεως Οργανώσεων και στελεχών της Ε.ΔΗ.Κ.» και αποτελείται από 8 μονόφυλλα μεγέθους Α.4 Περιέχει κάθε φορά επιλεγμένες ανακοινώσεις του Κόμματος και επισημάνσεις ή σχολιασμό δημοσιευμάτων του Τύπου για την Ε.ΔΗ.Κ. Δεν υπήρχε στις αρχές σταθερή περιοδικότητα, πολλές φορές εκδόθηκαν και συντομότερα του μήνα τεύχη, ούτε σταθερός αριθμός σελίδων. Από το τεύχος 21, ο τίτλος αποκτά πορτοκαλί χρώμα. Το Δελτίο κλείνει με το τεύχος 40 της 31ης Οκτωβρίου 1979, αφού διαφημίζει σε όλα τα τελευταία τεύχη της έκδοση της Εβδομαδιαίας Εφημερίδας του Κόμματος “Ανένδοτος” που θα κυκλοφορούσε στις 17 Νοεμβρίου 1979.

«Ένα γράμμα από την Ε.ΔΗ.Κ.»[4][Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ενημερωτικό Δελτίο ευρείας κυκλοφορίας προς τους πολίτες εκδίδει η Ένωση Δημοκρατικού Κέντρου μετά την εκλογή του Ιωάννη Ζίγδη ως Προέδρου της, με τίτλο “ένα γράμμα από την Ε.ΔΗ.Κ.”. Περιέχει ομιλίες, αγορεύσεις στη Βουλή και Δελτία Τύπου.Το έντυπο έχει σχήμα Α4 και ακανόνιστο αριθμό σελίδων και περιοδικότητας έκδοσης. Το τελευταίο τεύχος είναι το φύλλο 28 έκδοσης 15.10.1979 και διαφημίζει την έκδοση της Εβδομαδιαίας Εφημερίδας του Κόμματος “Ανένδοτος”.

«Ενημέρωση» Μηνιαίο Δελτίο της ΚΟΕ της Ε.ΔΗ.Κ[5][6][7][8][9][10][Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Την περίοδο μεταξύ των Εκλογών του 1974 και εκείνων του 1977, η Κεντρική Οργανωτική Επιτροπή (Κ.Ο.Ε.) της Ένωσης Δημοκρατικού Κέντρου εκδίδει το Μηνιαίο Δελτίο “Ενημέρωση”, 16 σελίδων που καλύπτει το σύνολο των τομέων δράσης και ενδιαφέροντος του Κόμματος. Υπεύθυνος Έκδοσης είναι ο Αντώνιος Δροσόπουλος.

«Δημοκρατικό Κέντρο»[11][12][13][Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στις 23 Σεπτεμβρίου 1977 η Ένωση Δημοκρατικού Κέντρου εκδίδει την εβδομαδιαία Εφημερίδα «Δημοκρατικό Κέντρο». Τα γραφεία της Εφημερίδας είναι στα γραφεία της Ε.ΔΗ.Κ. στην Πανεπιστημίου 10 και είναι μαυρόασπρη 12 μεγάλων σελίδων. Κυκλοφορούσε κάθε Παρασκευή με εκδότη τον Βασίλη Τόμπρο, από την ΕΛ.Δ.ΕΚ. ΑΕ (Ελληνικές Δημοκρατικές Εκδόσεις). Η εφημερίδα έρχεται να καλύψει το μειωμένη προβολή που απολαμβάνει στα μέσα ενημέρωσης η Ε.ΔΗ.Κ. ενόψει τον Εκλογών που επρόκειτο να πραγματοποιηθούν τον Νοέμβριο του 1978 και έγιναν έκτακτα στις 20 Νοεμβρίου του 1977. Η Εφημερίδα έκλεισε αμέσως μετά τις Εκλογές.

Πρόγραμμα 100 ημερών [Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Έχει μείνει μέχρι τις μέρες μας η φράση «οι πρώτες 100 ημέρες της Κυβέρνησης», που συνήθως αποτελεί και μια περίοδο χάρητος για κάθε νέο κυβερνητικό σχήμα. Τα παλαιότερα χρόνια ήταν σημαντικό τμήμα των εξαγγελιών των κομμάτων το τι θα έκαναν τις πρώτες 100 μέρες. Η Ένωση Δημοκρατικού Κέντρου (Ε.ΔΗ.Κ.) εξέδωσε για τις Εκλογές της 25ης Νοεμβρίου 1977 ένα μικρό βιβλιαράκι για τις πρώτες 100 ημέρες, ελπίζοντας ότι θα είναι εκείνη η επόμενη κυβέρνηση της χώρας. Το βιβλιαράκι έχει τίτλο «Πρόγραμμα 100 ημερών για την άμεση αντιμετώπιση της οικονομικής κρίσεως και του πληθωρισμού»[14]. Είναι έκδοση των Ελληνικών Δημοκρατικών Εκδόσεων Α.Ε., εταιρείας του Κόμματος που αναλάμβανε όλες του τις εκδόσεις.

Το πρόγραμμα της Ε.ΔΗ.Κ.[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η τελευταία μέχρι σήμερα αυτόνομη κάθοδος της Ένωσης Δημοκρατικού Κέντρου (Ε.ΔΗ.Κ.) πραγματοποιείται στις Εκλογές της 18ης Ιουνίου 1989 με επικεφαλής τον Ιωάννη Ζίγδη. Μαζί με μια μεγάλη σειρά από βιβλία με θέσεις και απόψεις της Ε.ΔΗ.Κ. και του Προέδρου της για ζητήματα της πλούσιας τότε επικαιρότητας, το Κόμμα εκδίδει σε 16-σέλιδο βιβλιαράκι, το Πρόγραμμα της Ε.ΔΗ.Κ. για τις Εκλογές, με τους υπότιτλους «Δημοκρατία- Ήθος-Υπευθυνότητα»[15].

Δημοκρατικός Παλμός[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ένα χρόνο μετά τις Εκλογές της 17ης Νοεμβρίου 1974 και συγκεκριμένα στις 8 Νοεμβρίου 1975, η Ένωση Δημοκρατικού Κέντρου (Ε.ΔΗ.Κ.) προχωρά στην έκδοση Εφημερίδας με εβδομαδιαία περιοδικότητα και τίτλο «Δημοκρατικός Παλμός»[16] [17]και ημέρα έκδοσης το Σάββατο. Η Εφημερίδα είναι μικρού σχήματος και ξεκίνησε με 8 σελίδες. Εκδότης-Ιδιοκτήτης είναι το «Ελληνικόν Κέντρον Δημοσιότητος Ε.Π.Ε.» και Διευθυντής Σύνταξης ο Δημοσιογράφος Σωκράτης  Φαλιάγκας. Στις 6 Δεκεμβρίου του ίδιου έτους ξεκινά εκ νέου την αρίθμησή της με διαφορετική σχεδίαση, μεγάλο σχήμα και υπότιτλο «Εβδομαδιαία Εφημερίδα των αρχών του Δημοκρατικού Σοσιαλισμού». Εκδότης παραμένει ο ίδιος, αλλά Διευθυντής Σύνταξης αναλαμβάνει ο Γεώργιος Καρανικόλας.

Ανένδοτος[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στις 17 Νοεμβρίου 1979 η Ένωση Δημοκρατικού Κέντρου (Ε.ΔΗ.Κ.) εκδίδει εβδομαδιαία Εφημερίδα με τίτλο «Ανένδοτος»[18]. Η Εφημερίδα είναι μαυρόασπρη, μεγάλου σχήματος και 12 σελίδων στο πρώτο τεύχος της. Εκδότης είναι η «Δημοκρατικές Σοσιαλιστικές Εκδόσεις Ε.Π.Ε», που εκδίδει την περίοδο προεδρίας Ιωάννη Ζίγδη όλα τα έντυπα της Ε.ΔΗ.Κ. Υπεύθυνος Σύνταξης είναι ο Δικηγόρος Ιωάννης Σταμούλης, ο μετέπειτα Νομάρχης Βοιωτίας. Από το 27ο τεύχος η Εφημερίδα εκδίδεται Κυριακή και με διχρωμία και από το 31 κάθε Πέμπτη. Το τελευταίο τεύχος της Εφημερίδας είναι το 103 της 30ης Οκτωβρίου 1981, δύο εβδομάδες μετά τις Εκλογές του ίδιου μήνα.

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Ε.ΔΗ.Κ Ένωση Δημοκρατικού Κέντρου Μανιφέστο '77, Εκδ: Ελληνικές Δημοκρατικές Εκδόσεις Α.Ε, Οκτώβριος 1977- Α' έκδοση
  2. Σελ. 4,Ε.ΔΗ.Κ Ένωση Δημοκρατικού Κέντρου Μανιφέστο '77, Εκδ: Ελληνικές Δημοκρατικές Εκδόσεις Α.Ε, Οκτώβριος 1977- Α' έκδοση
  3. Μεταξύ Μας: Ενημερωτικό δελτίο για τα στελέχη και τα μέλη του κόμματος. 31/10/1979. http://repository.edik-archives.gr/content/documentfiles/7/00749/001_ocr.pdf. 
  4. «Ένα γράμμα από την Ε.ΔΗ.Κ», Αρ. φύλλου 28, 15/10/1979
  5. «Ενημέρωση: Μηνιαίο δελτίο της κεντρικής οργανωτικής επιτροπής της Ενώσεως Δημοκρατικού Κέντρου», Αρ. φύλλου 5, Μάρτιος 1976
  6. «Ενημέρωση: Μηνιαίο δελτίο της κεντρικής οργανωτικής επιτροπής της Ενώσεως Δημοκρατικού Κέντρου», Αρ. φύλλου 7, Μάρτιος 1976
  7. «Ενημέρωση: Μηνιαίο δελτίο της κεντρικής οργανωτικής επιτροπής της Ενώσεως Δημοκρατικού Κέντρου», Αρ. φύλλου 8, Μάρτιος 1976
  8. Αγνή Ρουσοπούλου, «Η δημοτική στα νομικά κείμενα»,Ενημέρωση της Ε.ΔΗ.Κ, Μάιος 1977
  9. «Ενημέρωση της Ε.ΔΗ.Κ», Αρ. φύλλου 10, Δεκέμβριος 1976
  10. «Ενημέρωση της Ε.ΔΗ.Κ», Αρ. φύλλου 11, Δεκέμβριος 1976
  11. «Δημοκρατικό Κέντρο», Χρόνος Α', Αρ. 7, 4 Νοεμβρίου 1977
  12. «Δημοκρατικό Κέντρο», Χρόνος Α', Αρ. 5, 4 Νοεμβρίου 1977
  13. «Δημοκρατικό Κέντρο», Χρόνος Α', Αρ. 1, 4 Νοεμβρίου 1977
  14. «Πρόγραμμα 100 ημερών για την άμεση αντιμετώπιση της οικονομικής κρίσεως και του πληθωρισμού», Ένωση Δημοκρατικού Κέντρου
  15. «Το Πρόγραμμα της Ε.ΔΗ.Κ: Δημοκρατία, Ήθος, Υπευθυνότητα», Εκλογές 1989
  16. «Δημοκρατικός Παλμός», Χρόνος 1ος, Αρ. φύλλου 2, 15 Νοεμβρίου 1975
  17. «Δημοκρατικός Παλμός»,13 Δεκεμβρίου 1975
  18. «Ανένδοτος», Αρ. Φύλλου 1, 17 Νοεμβρίου 1979

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Ε.ΔΗ.Κ Ένωση Δημοκρατικού Κέντρου Μανιφέστο '77, Εκδ: Ελληνικές Δημοκρατικές Εκδόσεις Α.Ε, Οκτώβριος 1977- Α' έκδοση
  • ΕΟΚ και ΕΔΗΚ, η ένταξη, τα ελληνικά συμφέροντα και τα άλλα κόμματα, Εκδ: Ελληνικές Δημοκρατικές Εκδόσεις Α.Ε, Αθήνα 1977
  • Τι εκάναμε. Ο Απολογισμός του Κυβερνητικού έργου στη Δωδεκάνησο Ιωάννη Ζίγδη, άρθρο της εφημερίδας "Ροδιακή", Ρόδος 3 και 6 Νοεμβρίου 1952
  • Ατενίζοντας το 1980- Ομιλίες για τον Προϋπολογισμό και την Εξωτερική Πολιτική,Ιωάννου Ζίγδη, Εκδ: Ελληνικές Δημοκρατικές Εκδόσεις Ε.Π.Ε, Αθήνα 1980
  • Πρόγραμμα ριζικής αλλαγής στην Υγεία της Ε.ΔΗ.Κ (Πρόλογος Γ. Μαύρου), Εκδ: Ελληνικές Δημοκρατικές Εκδόσεις Α.Ε, Αθήνα 1977
  • ΟΜΟΙΟΤΡΟΠΗ ΙΔΕΟΛΟΓΙΚΗ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗ ΚΑΡΑΜΑΝΛΗ - ΑΝΔΡΕΑ ΜΕΤΑ ΤΟ 1974, Νεοκλή Σαρρή, άρθρο της εφημερίδας «Το Παρόν της Κυριακής», 4 Απριλίου 2010