Ένωση Δημοκρατικού Κέντρου

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Ένωση Δημοκρατικού Κέντρου
Edik.png
Ηγέτης Σταύρος Καράμπελας
Ιδρύθηκε 15 Φεβρουαρίου 1976
Ιδεολογία Κοινωνική δημοκρατία, φιλελευθερισμός
Πολιτική θέση Κέντρο
Εθνική προσχώρηση ΣΥ.ΡΙΖ.Α. Ε.Κ.Μ.
Επίσημα χρώματα Μπλε, πορτοκαλί
Κοινοβούλιο
0 / 300
Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο
0 / 22
Περιφέρειες[1]
0 / 725
Πολιτικό σύστημα Ελλάδας
Πολιτικά κόμματα
Εκλογές


Η Ένωση Δημοκρατικού Κέντρου (ΕΔΗΚ), είναι ελληνικό πολιτικό κόμμα. Συγκαταλέγεται στα μετριοπαθή κεντρώα κόμματα της μεταπολίτευσης.

Ιδεολογική τοποθέτηση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Σύμφωνα με τις ιδεολογικές αρχές και τις προγραμματικές της θέσεις, η ΕΔΗΚ είναι το κόμμα που εμφορείται από την ιδεολογία της ουσιαστικής κοινωνικής δημοκρατίας, αποβλέπει δηλαδή στην εξελικτική αλλαγή της κοινωνίας με επίκεντρο τον άνθρωπο. Η ιδεολογία της ΕΔΗΚ χαρακτηρίζεται φιλελεύθερη, δημοκρατική, κεντρώα και ριζοσπαστική.

Η ΕΔΗΚ αποβλέπει να θεμελιώσει στην Ελλάδα ένα πολίτευμα που θα βασίζεται στην αφαλκίδευτη λαϊκή κυριαρχία για να υπηρετεί τις αρχές της πολιτικής ελευθερίας, της κοινωνικής δικαιοσύνης, της συνεχούς βελτίωσης της ποιότητας ζωής και της κατοχύρωσης της εθνικής κυριαρχίας και εδαφικής ακεραιότητας της χώρας.

Το ιστορικό του κόμματος[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το κόμμα ιδρύθηκε στις 5 Φεβρουαρίου 1976, ως διάδοχο της Ενώσεως Κέντρου - Νέων Δυνάμεων (Ε.Κ.-Ν.Δ.) και του Ηνωμένου Δημοκρατικού Κέντρου του Ιωάννη Ζίγδη. Αρχηγός του κόμματος ανέλαβε ο μέχρι τότε αρχηγός της Ενώσεως Κέντρου, Γεώργιος Μαύρος.

Η εκλογική αποτυχία του 1977[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στις εκλογές του 1977 η ΕΔΗΚ αναδείχθηκε τρίτο κόμμα με ποσοστό 11,95%, χάνοντας σημαντικό μέρος της δύναμής της σε σχέση με το ποσοστό της Ε.Κ.-Ν.Δ. στις εκλογές του 1974 (20,42% και αξιωματική αντιπολίτευση).

Η εκλογική αποτυχία οδήγησε σε παραίτηση τον πρόεδρο του κόμματος Γεώργιο Μαύρο, ο οποίος στη συνέχεια αποχωρεί και από το κόμμα παραμένοντας ανεξάρτητος βουλευτής. Τον διαδέχθηκε ο Ιωάννης Ζίγδης, υπερψηφιζόμενος αρχικά από την κοινοβουλευτική ομάδα (29 Νοεμβρίου 1977) και από το έκτακτο συνέδριο του κόμματος στη συνέχεια (20 Μαρτίου 1978).

Η διάσπαση του 1978[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στα μέσα του 1978 το κόμμα διασπάστηκε, με αποτέλεσμα από τους 16 βουλευτές του μόνο οι 5 να παραμείνουν στην κοινοβουλευτική ομάδα, 7 να παραμείνουν στη βουλή ως ανεξάρτητοι και 4 να προσχωρήσουν στη Νέα Δημοκρατία.

Ανάμεσα στα στελέχη που προσχώρησαν στη Νέα Δημοκρατία, υπήρξαν και οι μετέπειτα υπουργοί της Αθανάσιος Κανελλόπουλος και Σωτήρης Κούβελας. Άλλα στελέχη που αργότερα προσχώρησαν στο ΠΑΣΟΚ και υπήρξαν μετέπειτα υπουργοί του ήταν οι Στέλιος Παπαθεμελής, Μανώλης Μπαντουβάς, Γεώργιος - Αλέξανδρος Μαγκάκης, Αναστάσιος Πεπονής, ο μετέπειτα ευρωβουλευτής Δημήτρης Τσάτσος καθώς και ως συνεργαζόμενος βουλευτής ο πρώην αρχηγός Γεώργιος Μαύρος.

Ο Γιάγκος Πεσμαζόγλου μαζί με τη Βιργινία Τσουδερού και άλλα στελέχη δημιούργησαν το Κόμμα Δημοκρατικού Σοσιαλισμού (ΚΟΔΗΣΟ), ενώ ο Νικήτας Βενιζέλος επιχείρησε να αναβιώσει το Κόμμα Φιλελευθέρων. Αυτή η πολυδιάσπαση και η σταδιακή απορρόφηση στελεχών από τους δύο μεγάλους κομματικούς σχηματισμούς, σήμανε και το τέλος του παραδοσιακού Κέντρου από το πολιτικό προσκήνιο.

Μετά τις εκλογές του 1981[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Αποδεκατισμένο από στελέχη αλλά και οπαδούς οι οποίοι ακολουθούν πλέον το ανερχόμενο ΠΑΣΟΚ, το κόμμα στις βουλευτικές εκλογές και τις Ευρωεκλογές που διεξήχθησαν ταυτόχρονα το 1981, περιορίζεται στα πενιχρά ποσοστά του 0,40% και 1,12% αντίστοιχα.

Τα πράγματα χειροτερεύουν στις Ευρωεκλογές του 1984 (0,28%), κάτι που οδηγεί τον Ιωάννη Ζίγδη να συνεργαστεί με το ΠΑΣΟΚ και να μην κατέλθει αυτόνομα στις εκλογές του 1985. Τελευταία παρουσία της ΕΔΗΚ σε εκλογική διαδικασία ήταν στις βουλευτικές εκλογές και τις Ευρωεκλογές που διεξήχθησαν ταυτόχρονα τον Ιούνιο του 1989, με πενιχρά και πάλι ποσοστά (0,12% και 0,28% αντίστοιχα).

Πρόεδρος του κόμματος παρέμεινε ο Ιωάννης Ζίγδης ως το θάνατό του (21 Οκτωβρίου 1997), ενώ τον διαδέχθηκε το 1998 ο πανεπιστημιακός Νεοκλής Σαρρής, έχοντας λάβει την ανάθεση από την Κεντρική Επιτροπή και την Εκτελεστική Γραμματεία του κόμματος. Ο Νεοκλής Σαρρής ηγήθηκε της ΕΔΗΚ μέχρι το θάνατό του (19 Νοεμβρίου 2011), αν και η ΕΔΗΚ απείχε από κάθε εκλογική διαδικασία από τον Νοέμβριο του 1989 έως και το 2009. Πάντως, στις εκλογές του 2009 ο Νεοκλής Σαρρής ήταν υποψήφιος βουλευτής, συνεργαζόμενος με τη Δημοκρατική Αναγέννηση, έχοντας τοποθετηθεί στην τιμητική τελευταία θέση του ψηφοδελτίου επικρατείας του κόμματος.

Σήμερα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η Ε.ΔΗ.Κ., το 2012 μπήκε σε διαδικασία ανασυγκρότησης. Το Μάρτιο του 2012 διεξήχθηκε το 3ο συνέδριο του κόμματος (με διαφορά 32 χρόνων από το προηγούμενο) το οποίο εξέλεξε πρόεδρο το Σταύρο Καράμπελα. Στις εκλογές του 2012, η Ε.ΔΗ.Κ. συμμετέχει με υποψηφίους της στο ψηφοδέλτιο του ΣΥ.ΡΙΖ.Α. - Ενωτικό Κοινωνικό Μέτωπο.

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Οι σύμβουλοι των περιφερειών.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]