Έμιχο Α΄ του Νασσάου-Χάνταμαρ

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Έμιχο Α΄ του Νασσάου-Χάνταμαρ
Γενικές πληροφορίες
Θάνατος 7  Ιουνίου 1334
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότητα κόμης
Αντιβασιλέας
Οικογένεια
Τέκνα John of Nassau-Hadamar
Emicho II of Nassau-Hadamar
Anne of Nassau-Hadamar
Γονείς Όθων Α΄ του Νασσάου και Agnes of Leiningen
Αδέλφια Ερρίκος του Νασσάου-Ζήγκεν
Ιωάννης του Νασσάου-Ντίλενμπουργκ
Οικογένεια House of Nassau-Hadamar (1303-1394)
Αξιώματα και βραβεύσεις
Αξίωμα Αντιβασιλέας
Θυρεός
Otto Nassau wapen.svg

Ο Έμιχο Α΄, γερμ. Emicho I (πριν το 1289 - 1334) από τον Οίκο του Νασσάου ήταν κόμης του Νασσάου-Χάνταμαρ (1334).

Βιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Όθωνα Α΄ κόμη του βόρειου Νασσάου και της Αγνής, κόρης του Έμιχ Δ΄ κόμη του Λάινινγκεν. To 1290 απεβίωσε ο πατέρας του και οι τρεις γιοί του ήλθαν σε μακρά διαμάχη. To 1303 μοίρασαν την πατρική κτήση: ο Ερρίκος έλαβε το Ζήγκεν, ο Έμιχο Α΄ το Χάνταμαρ και ο Ιωάννης το Ντίλενμπουργκ.

Αποκτά περιοχές στη Φραγκονία και στο Χάνταμαρ[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το 1299 απέκτησε σημαντικές περιοχές στη Νυρεμβέργη, όπως το κάστρο Κάμμερσταϊν, που είχαν υποθηκευθεί από τον Αλβέρτο Α΄ Βέττιν της Σαξονίας στον Έμιχο Α΄[1]. Το 1316 αγόρασε το Ντρήντορφ για 250 μάρκα. Το 1320 αγόρασε ένα αγρόκτημα από το Κιστερκιανό αββαείο του Έμπερμπαχ, απέναντι από το Χάνταμαρ. Εκεί έκτισε το κάστρο Χάνταμαρ και μετακόμισε σε αυτό. Το 1324 ο Λουδοβίκος Δ΄ Βίττελσμπαχ της Γερμανίας χορήγησε δικαιώματα πόλης στο Χάνταμαρ, έτσι ο Έμιχο Α΄ οχύρωσε με τείχος γύρω την πόλη και έφτιαξε τάφρο νερού γύρω από το κάστρο του.

Ο λόγος της μετακόμισης ήταν μάλλον το ενδιαφέρον απόκτησης του Ντητς: ο Γοδεφρείδος Ε΄ κόμης του Ντητς είχε οικονομικές δυσκολίες και δανειζόταν από τον Έμιχο Α΄ από το 1317. Συμφώνησαν να παντρέψουν τα παιδιά τους. Επειδή ο Γοδεφρείδος Ε΄ του χρωστούσε πολλά, του παραχώρησε την περιοχή του Χάνταμαρ[2] και το 1337 υποθήκευσε το Έλλαρ στον Έμιχο Α΄.

Μεταλλεία με τον Ιωάννη[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το 1298 ο Ερρίκος και ο Έμιχο Α΄ πολέμησαν στο πλευρό του εξαδέλφου τους Αδόλφου της Γερμανίας στη μάχη του Γκέλλχαϊμ και ο Αδόλφος υποθήκευσε το μεταλλείο Ράτσενσαϊντ στο Βίλνσντορφ του Ζήγκερλαντ και μεταλλεία αργύρου στο Νασσάου στον Έμιχο Α΄ και τον Ιωάννη για 1000 μάρκα[3]. Ο Ιωάννης απεβίωσε το 1328 στη μάχη του Βέτσλαρ και τον κληρονόμησε ο μεγαλύτερος αδελφός Ερρίκος.

Απεβίωσε το 1334 και η χήρα του έλαβε το wittum (το μέρος της περιουσίας που είχε συμφωνηθεί για τη χηρεία της)· έζησε στο κάστρο Κάμμερσταϊν[4].

Οικογένεια[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Νυμφεύτηκε πριν το 1297 την Άννα, κόρη του Φρειδερίκου Γ΄ Χοεντσόλερν μπουργκράβου της Νυρεμβέργης. Ήταν εγγονή του Αλβέρτου Α΄ Βέττιν της Σαξονίας. Είχαν τέκνα[5]:

  • Άννα απεεβ. πριν το 1329, παντρεύτηκε τον Κούνο Α΄ κόμη του Φάλκενσταϊν.
  • Γιούτα απεβ. μετά το 1359, παντρεύτηκε τον Γκέρχαρντ ΣΤ΄ κόμη του Ντητς, γιο του Γοδεφρείδου Ε΄.
  • Ιωάννης απεβ. πριν το 1365, κόμης του Νασσάου-Χάνταμαρ.
  • Αγνή, μοναχή στο αββαείο του Άλτενμπεργκ στο Βέτσλαρ.
  • Ελένη, μοναχή στο αββαείο του Άλτενμπεργκ.
  • Μαργαρίτα, παντρεύτηκε τον κόμη του Χόενμπεργκ.
  • Μαργαρίτα απεβ. 1343, μοναχή στη μονή των Πενήτων της Αγ. Κλάρας στη Νυρεμβέργη.

Υποσημειώσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. On 30 January 1299, King Albert sealed a deed stating that the owed Emich and his wife 300 silver marks, using Nuremberg weights, see: Wirtembergisches Urkundenbuch, vol. 11, Kohlhammer, Stuttgart, 1913, Nr. 5226, Online
  2. Dehrn.net
  3. Deed from 26 February 1298
  4. Wagner, pp. 44–45
  5. Ernst Hermann Münch: Geschichte des Hauses Nassau-Oranien, vol. 2, Jacob Anton Mayer, Aachen and Leipzig, 1832, pp. 287–288, Online

Αναφορές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Ludwig Götze (1877), "Emich I.", Allgemeine Deutsche Biographie (ADB) (in German), 6, Leipzig: Duncker & Humblot, p. 80
  • Johannes von Arnoldi: Geschichte der Oranien-Nassauischen Länder und ihrer Regenten, vol. 3, Neue Gelehrtenbuchhandlung, Hadamar, 1799, pp. 90–98 Online
  • Friedrich D. von Schütz: Geschichte des Herzogthums Nassau, Wilhelm Roth, Wiesbaden, 1853, pp. 62–63 Online
  • Karl Josef Stahl: Hadamar Stadt und Schloss. Eine Heimatgeschichte, Magistrat der Stadt Hadamar, 1974
  • Jacob Wagner: Die Regentenfamilie von Nassau-Hadamar: Geschichte des Fürstenthums Hadamar, vol. 1, 2nd ed., Mechitharisten-Congregations-Buchhandlung, Vienna, 1863, pp. 37–45
Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Emicho I, Count of Nassau-Hadamar της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).