Άρνηση

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Η άρνηση είναι ένας αμυντικός μηχανισμός ο οποίος λειτουργεί ασυνείδητα και έχει ως αποτέλεσμα το άτομο να αρνείται την ύπαρξη ορισμένων στοιχείων που προέρχονται από την εξωτερική πραγματικότητα. Ένα συνηθισμένο παράδειγμα είναι ο αλκοολικός που αρνείται ότι έχει πιει, ενώ μυρίζει αλκοόλ[1]. Η άρνηση ως μηχανισμός άμυνας δεν κάνει διακρίσεις, εμφανίζεται σε όλους τους ανθρώπους. Η αντίδραση αυτή έχει τις ρίζες της στον εγωκεντρισμό του παιδιού και βασίζεται στην θεώρηση ότι «αν δεν το παραδεχτώ, τότε δεν συμβαίνει».

Πότε χρησιμοποιούμε την άρνηση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Οι περισσότεροι άνθρωποι χρησιμοποιούν την άρνηση με σκοπό να διαχειριστούν μία αλήθεια που δεν αντέχουν. Με αυτό τον τρόπο κάνουν τη ζωή τους λιγότερο δυσάρεστη και περισσότερο υποφερτή.

Θετικές και αρνητικές επιπτώσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Αυτός ο μηχανισμός άμυνας μπορεί ακόμη και να σώσει τη ζωή ενός ατόμου, το οποίο αν και βρίσκεται σε κατάσταση κρίσης ή άμεσης ανάγκης, επιστρατεύει την άρνηση με αποτέλεσμα να δράσει με ένα τρόπο που είναι πιο αποτελεσματικός [2]. Όμως, η άρνηση μπορεί να επιφέρει και αρνητικά αποτελέσματα,όπως για παράδειγμα σε περιπτώσεις κατά τις οποίες ένας ασθενής αρνείται να παραδεχτεί ότι έχει νοσήσει και πρέπει να ακολουθήσει την κατάλληλη θεραπεία.

Η άρνηση στην ψυχοπαθολογία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το ψυχοπαθολογικό γνώρισμα της άρνησης είναι η μανία. Τα άτομα που φτάνουν σε τέτοιου είδους ψυχοπαθολογικές καταστάσεις αρνούνται να παραδεχτούν την πραγματικότητα της κατάστασης που τους συμβαίνει σε ακραίο βαθμό. Τα άτομα που χρησιμοποιούν ως βασική τους άμυνα την άρνηση, είναι μανιακά σε ό,τι αφορά την οργάνωση του χαρακτήρα τους και ονομάζονται υπομανιακά [3] .

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. «Στοιχεία Ψυχοδυναμικής θεωρίας, Άρνηση». psychologia.gr. http://www.psychologia.gr/editions/psychodynamic.htm. Ανακτήθηκε στις 8 Δεκ 2014. 
  2. Ψυχαναλυτική Διάγνωση, σελ. 234
  3. Ψυχαναλυτική Διάγνωση, σελ. 236

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Nancy Mc Williams (1994). «Κεφάλαιο 5: Πρωτογενείς Αμυντικές Διεργασίες». Ψυχαναλυτική Διάγνωση. Ελληνικά Γράμματα, σελ. 765. ISBN 960-393-131-4.