Άντε Μάρκοβιτς

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Άντε Μάρκοβιτς
Γέννηση
Κόνιτς
Θάνατος
Ζάγκρεμπ
Υπηκοότητα Γιουγκοσλαβία και Βοσνία και Ερζεγοβίνη
Σπουδές Πανεπιστήμιο του Ζάγκρεμπ
Ιδιότητα πολιτικός, πολιτικός κομισάριος και οικονομολόγος
Αξίωμα Πρωθυπουργός της Γιουγκοσλαβίας

Ο Άντε Μάρκοβιτς (κροατικά : Ante Marković) (25 Νοεμβρίο 192428 Νοεμβρίου 2011)[1][2], ήταν ο τελευταίος πρωθυπουργός της Σοσιαλιστικής Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γιουγκοσλαβίας.

Ο Μάρκοβιτς ήταν Κροατοβόσνιος και γεννήθηκε στο Κόνιτς που τότε ένα μέρος του Βασιλείου της Γιουγκοσλαβίας, σήμερα στη Βοσνία και Ερζεγοβίνη. Αποφοίτησε από το Τμήμα ηλεκτροτεχνικής της τεχνικής σχολής του Πανεπιστημίου του Ζάγκρεμπ το 1954[3].

Το 1986 έγινε πρόεδρος της Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας της Κροατίας (ο 7ος πρόεδρος της Κροατίας) και κατείχε αυτή τη θέση μέχρι το 1988. Την περίοδο από Ιούλιο 1980 έως 20 Νοεμβρίου 1985 ήταν και πρωθυπουργός.

Ήταν πρωθυπουργός της Γιουγκοσλαβίας μετά την παραίτηση του Μπράνκο Μίκουλιτς από τις 16 Μαρτίου 1989 έως τις 20 Δεκεμβρίου 1991. Έκανε οικονομικές μεταρρυθμίσεις χωρίς μεγάλη επιτυχία. Το 1990 ίδρυσε πολιτικό κόμμα, την Ένωση των δυνάμεων μεταρρύθμισης, απόφαση που δεν έτυχε ευνοϊκής υποδοχής από τον πρόεδρο Μπόρισλαβ Γιόβιτς[4]. Κατά την πρωθυπουργία του άρχισε η απόσχιση των Γιουγκοσλαβικών δημοκρατιών, ο Μάρκοβιτς προσπάθησε να βρει συμβιβαστική λύση μεταξύ των αυτονομιστών και εκείνων που απαιτούσαν ότι η Γιουγκοσλαβία πρέπει να παραμείνει μία ενιαία οντότητα. Παρέμεινε πρωθυπουργός ακόμη και μετά την έναρξη του πολέμου όπου παραιτήθηκε τον Δεκέμβριο του 1991, απομονωμένος και χωρίς καμία εξουσία.

Αργότερα ο Μάρκοβιτς και στις αρχές της δεκαετίας του 2000 εργάστηκε ως οικονομικός σύμβουλος στην κυβέρνηση της ΠΓΔΜ. Επίσης εμφανίστηκε ως μάρτυρας στη δίκη του Σλόμπονταν Μιλόσεβιτς στο διεθνές δικαστήριο της Χάγης το 2003, μετά την κατάθεση του έδωσε μια συνέντευξη στο Ζάγκρεμπ στο περιοδικό Globus. Στην κατάθεσή του ανέφερε ότι τόσο ο Μιλόσεβιτς και ο Τούτζμαν τον Μάρτιο του 1991 έκαναν μια συμφωνία για να διαιρέσουν τη Βοσνία και Ερζεγοβίνη μεταξύ τους[5].

Πέθανε τις πρώτες πρωινές ώρες της 28ης Νοεμβρίου 2011, μετά από σύντομη ασθένεια.

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Partos, Gabriel (15 December 2011). «Ante Markovic obituary». The Guardian. https://www.theguardian.com/world/2011/dec/15/ante-markovic-obituary. Ανακτήθηκε στις 12 June 2016. 
  2. «Umro Ante Marković» (στα κροατικά). Croatian Radiotelevision. 2011-11-28. http://www.hrt.hr/index.php?id=48&tx_ttnews%5Btt_news%5D=140693&cHash=d72fcdf654. Ανακτήθηκε στις 2011-11-28. 
  3. Kristijan Zimmer (2004). «Dodijeljene Zlatne diplome i priznanja "Josip Lončar"». http://www.fer.unizg.hr/?@=2cjjy. 
  4. «Testimony of Borisav Jović». Prosecutor v. Slobodan Milošević. ICTY. 2003-11-20. http://www.icty.org/x/cases/slobodan_milosevic/trans/en/031120IT.htm. Ανακτήθηκε στις 2010-10-19. 
  5. Croatian News Agency (2003). «Report on Marković's testimony on ICTY». http://www.bosnia.org.uk/bosrep/report_format.cfm?articleid=1020&reportid=162. 
Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Ante Marković της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).