Μετάβαση στο περιεχόμενο

Άννα του Νάσσαου-Ντίλενμπουργκ

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Άννα του Νάσσαου-Ντίλενμπουργκ (1441-1513)
Γενικές πληροφορίες
Όνομα στη
μητρική γλώσσα
Anna von Nassau-Siegen (Γερμανικά)
ΘάνατοςΑπριλίου 1514[1]
Τσέλε[1][2][3]
Τόπος ταφήςΤσέλε[2][3]
Εκπαίδευση και γλώσσες
Μητρική γλώσσαΓερμανικά
Ομιλούμενες γλώσσεςΓερμανικά
Πληροφορίες ασχολίας
Οικογένεια
ΣύζυγοςΌθων Ε΄ του Λύνεμπουργκ (από 1467)[1]
Philip 'the Elder' of Katzenelnbogen (από 1474)[1][2][4]
ΤέκναΕρρίκος ο μεσαίος του Λύνεμπουργκ[5]
William of Brunswick-Lüneburg[6][5]
ΓονείςΙωάννης Δ΄ του Νάσσαου-Ντίλενμπουργκ[1][2][3] και Μαρία του Λόον-Χάινσμπεργκ[1][2][3]
ΑδέλφιαΑδριάνα του Νάσσαου-Ντίλενμπουργκ[1][2][3]
Ιωάννα του Νάσσαου-Ντίλενμπουργκ[1][2][3]
Ένγκελμπερτ Β΄ του Νάσσαου-Ντίλενμπουργκ[1][2][3]
Ιωάννης Ε΄ του Νάσσαου-Ντίλενμπουργκ[1][2][3]
Ottilie of Nassau-Siegen[1][2][3]
ΟικογένειαΟίκος του Νάσσαου-Ζίγκεν[7][1][2]
Θυρεός
Commons page Σχετικά πολυμέσα

Η Άννα, ολλανδ.: Anna van Nassau-Dillenburg (π.1441 – 1514) ήταν Φλαμανδο-Γερμανίδα φιλάνθρωπος, κόρη του κόμη του Νασσάου-Ντίλενμπουργκ. Με τους γάμους της έγινε πρώτα δούκισσα του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ και μετά κόμισσα του Κάτσενελνμπογκεν.

Ήταν η πρώτη κόρη του Ιωάννη Δ΄ κόμη του Νάσσαου-Ντίλενμπουργκ και της Μαρίας του Λόον-Χάινσμπεργκ, κόρης του Ιωάννη Β΄ κυρίου του Γύλιχ, Χάινσμπεργκ και Λέβενμπεργκ. [8].

Η Άννα παντρεύτηκε αρχικά (1467) με τον Όθωνα Ε΄ τον Μεγαλόψυχο, δούκα του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ. Με το πρόωρο τέλος του Όθωνα Ε΄ (1471), ο πεθερός της, ο ηλικιωμένος Φρειδερίκος Β΄ ενήργησε ως φύλακας του γιου της Ερρίκου Α΄. Η Άννα ξαναπαντρεύτηκε (1474) με τον Φίλιππο κόμη του Κάτσενελνμπογκεν, ως δεύτερη σύζυγό του, και πήγε να μείνει κάτω από τη στέγη του. Μετά το τέλος του Φιλίππου, η δούκισσα επέστρεψε στο Σέλε του Μπράουνσβαϊγκ, όπου ορίστηκε ως η κηδεμόνας του γιου της μετά το τέλος του ηλικιωμένου πάππου του. Η Άννα ίδρυσε και χρηματοδότησε το νοσοκομείο της Αγίας Άννας στα προάστια της πόλης Σέλε. Απεβίωσε εκεί σε ηλικία 72 ετών στις 8 Απριλίου 1514.

Παντρεύτηκε πρώτα το 1467 τον Όθωνα Ε΄ των Γουέλφων δούκα του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ και είχε τέκνα:

  • Γουλιέλμος απεβ. 1480.
  • Ερρίκος Α΄ ο Μεσαίος 1468-1532, δούκας του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ.

Το 1471 απεβίωσε ο Όθων Ε΄ και η Άννα έκανε το 1474 δεύτερο γάμο με τον Φίλιππο Α΄ κόμη του Κάτσενελνμπογκεν. Δεν απέκτησαν απογόνους.

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Ιωάννης Α΄ του Νάσσαου-Ντίλενμπουργκ
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Ένγκελμπερτ Α΄ του Νάσσαου-Ντίλενμπουργκ
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Μαργαρίτα του Λα Μαρκ
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Ιωάννης Δ΄ του Νάσσαου-Ντίλενμπουργκ
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Ιωάννης Γ΄ κύριος το υΠολάνεν
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Ιωάννα του Πολάνεν
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Οντίλε του Ζαλμ
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Άννα του Νάσσαου-Ντίλενμπουργκ
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Γκότφρηντ Β΄ του Ντάλενμπροεκ
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Ιωάννης Β΄ του Λόον
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Φιλίππα του Γύλιχ
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Μαρία του Λόον-Χάινσμπεργκ
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Όθων Α΄ του Ζολμς-Μπράουνφελς
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Άννα του Ζολμς-Μπράουνφελς
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Αγνή του Φάλκενσταϊν
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

Βιβλιογραφικές αναφορές

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
  • Sir Andrew Halliday, Μια ιστορία του σπιτιού του Brunswick (1826)
  1. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 Otto Schutte: «Genealogische gegevens» 1979. σελ. 40–44.
  2. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 «Genealogie van het Vorstenhuis Nassau» Europese bibliotheek. Zaltbommel. 1970.
  3. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 «Het vorstenhuis Oranje-Nassau» Uitgeverij A.W. Sijthoff. Λέιντεν, Ουτρέχτη. 1882.
  4. «Anna, die letzte Gräfin von Katzenelnbogen». (Γερμανικά) Anna, die letzte Gräfin von Katzenelnbogen.
  5. 1 2 Charles Cawley: «Medieval Lands». (Αγγλικά) Medieval Lands.
  6. Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) The Peerage.
  7. «Siegerland und Nederland» d:Q67483182. Ζίγκεν. 1981.
  8. Christoph Jacob Kremer: Geschichte der Herren von Heinsberg des jüngern Geschlechts im Herzogthum Gülch, einer besondern Linie des Grävlich Sponheimischen Hauses in der Pfalz. In: Akademische Beiträge zur Gülch- und Bergischen Geschichte, Erster Band. Mannheim mit Akademischen Schriften, 1769, p. 92 ff.