Άννα Σοφία της Έσσης-Ντάρμστατ
| Άννα Σοφία της Έσσης-Ντάρμστατ | |
|---|---|
 | |
| Γενικές πληροφορίες | |
| Γέννηση | 17 Δεκεμβρίου 1638 Μάρμπουργκ |
| Θάνατος | 13 Δεκεμβρίου 1683 Αβαείο του Κβέντλινμπουργκ |
| Κατοικία | Κβέντλινμπουργκ |
| Χώρα πολιτογράφησης | Γερμανία |
| Θρησκεία | Λουθηρανισμός |
| Εκπαίδευση και γλώσσες | |
| Ομιλούμενες γλώσσες | Γερμανικά |
| Πληροφορίες ασχολίας | |
| Ιδιότητα | συγγραφέας αββέσσα |
| Οικογένεια | |
| Γονείς | Γεώργιος Β΄ της Έσσης-Ντάρμστατ και Σοφία Ελεονώρα της Σαξονίας |
| Αδέλφια | Γεώργιος Γ΄ της Έσσης-Ίττερ, Λουδοβίκος ΣΤ΄ της Έσσης-Ντάρμστατ, Λουίζα-Χριστίνα της Έσσης-Ντάρμστατ, Μαρία Εδβίγη της Έσσης-Ντάρμστατ, Σοφία Ελεονώρα της Έσσης-Ντάρμστατ, Ελισάβετ Αμαλία της Έσσης-Ντάρμστατ Ενρίκα-Δωροθέα της Έσσης-Ντάρμστατ |
| Συγγενείς | Λουδοβίκος ΣΤ΄ της Έσσης-Ντάρμστατ, Γεώργιος Γ΄ της Έσσης-Ίττερ, Σοφία Ελεονώρα της Έσσης-Ντάρμστατ, Hessen, Landgräfin Augusta Philippina και Μαρία Εδβίγη της Έσσης-Ντάρμστατ |
| Οικογένεια | Landgraviate of Hesse-Darmstadt |
| Αξιώματα και βραβεύσεις | |
| Αξίωμα | αββέσσα |
 Σχετικά πολυμέσα | |
Η Άννα-Σοφία, γερμ.: Anne-Sophie von Hessen-Darmstadt (17 Δεκεμβρίου 1638 - 13 Δεκεμβρίου 1683) από τον Οίκο της Έσσης ήταν κόρη του λαντγκράβου της Έσσης-Ντάρμστατ. Έγινε πριγκίπισσα-ηγουμένη του αβαείου του Κβέντλινμπουργκ ως Άννα-Σοφία Β΄.
Βιογραφία
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Ήταν κόρη του Γεωργίου Β΄ λαντγκράβου της Έσσης-Ντάρμσταντ και της Σοφίας-Ελεονώρας των Βέττιν, κόρης του Ιωάννη-Γεωργίου Α΄ εκλέκτορα της Σαξονίας. Μεγάλωσε ως Λουθηρανή, έλαβε καλή εκπαίδευση και μεγάλωσε για να είναι αυστηρά θρησκευόμενη. [1]
Ως συγγραφέας
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Το 1655, σε ηλικία 17 ετών, η Άννα-Σοφία εισήλθε στο Αβαείο του Κβέντλινμπουργκ. [1] Το 1658 η Άννα Σοφία δημοσίευσε ένα βιβλίο πνευματικών διαλογισμών με τίτλο η αληθινή αδελφή ψυχή του Ιησού Χριστού. Αρχικά οι Λουθηρανοί θεολόγοι θεώρησαν το βιβλίο της ως ύποπτο. Υποστήριξαν ότι το βιβλίο εξισώνει τις γυναίκες με τους άνδρες, αλλά αργότερα εγκρίθηκε. Η Άννα-Σοφία δικαιολόγησε τη δουλειά της -όπως ήταν έθος τον 17ο αι.- λέγοντας ότι ήταν εντολή του Θεού. Όντας ηγουμένη και Λουθηρανή ταυτόχρονα, η Άννα-Σοφία υπερασπίστηκε την επιλογή της -δηλ. το να παραμείνει άγαμη- στο βιβλίο της. [2] Ο ύμνος της Rede, liebster Jesu, rede (μίλα, αγαπητέ Ιησού, μίλα) μεταφράστηκε ως Μίλα, ω Κύριε, ο υπηρέτης σας ακούει. [3]
Ως μοναχή και ηγουμένη
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Η Άννα-Σοφία είχε μία κρίση στην πίστη της, όταν η αδελφή της Eλισάβετ-Αμαλία μεταστράφηκε στον Ρωμαιοκαθολικισμό. Σκέφτηκε να φύγει από το Κβέντλινμπουργκ για να ακολουθήσει το παράδειγμα της αδελφής της, αλλά τελικά άλλαξε γνώμη. [4]
Παρά την ταλαιπωρία από «χρόνιο βήχα», η Άννα-Σοφία εξελέγη για να αντικαταστήσει την Άννα-Σοφία Α΄ των Βίττελσμπαχ-Παλατινάτου, πριγκίπισσα-ηγουμένη του Κβέντλινμπουργκ, το 1681. Η νέα πριγκίπισσα-ηγουμένη επέλεξε τη Άννα-Δωροθέα των Βέττιν-Σαξονίας-Βαϊμάρης ως βοηθό της το 1683. Η Άννα Σοφία Β΄ απεβίωσε τον ίδιο χρόνο, μετά από δύο μόνο χρόνια βασιλείας και τη διαδέχτηκε η Άννα-Δωροθέα.
Πρόγονοι
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Βιβλιογραφικές αναφορές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- 1 2 Stevenson, Jane (2005). Women Latin poets: language, gender, and authority, from antiquity to the eighteenth century. Oxford University Press. ISBN 0-19-818502-2.
- ↑ Robin Bruce Barnes, επιμ. (1998). Habent Sua Fata Libelli/Books Have Their Own Destiny: Essays in Honor of Robert V. Schnucker. Truman State University Press. ISBN 0-940474-59-X.
- ↑ It is #230 in Evangelical Lutheran Hymnary, #589 in Lutheran Service Book, and #339 in Lutheran Worship. For the text of the translation, see the entry on hymnary.org.
- ↑ Becker-Cantarin, Barbara (2004). Daphnis: Zeitschrift für Mittlere Deutsche Literatur und Kultur der Frühen Neuzeit. Band 31, No 3-4. Rodopi. ISBN 90-420-1631-0.