The Doors (άλμπουμ)

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
The Doors
Εξώφυλλο
Στούντιο άλμπουμ - The Doors
Κυκλοφόρησε 4 Ιανουαρίου 1967
Ηχογραφήθηκε 24 - 31 Αυγούστου 1966 στα Sunset Sound Recorders του Λος Άντζελες
Μουσικό είδος Rock, Psychedelic Rock
Διάρκεια 44:28
Δισκογραφική Elektra Records
Παραγωγός Πολ Ρόθτσιλντ
Χρονολογία The Doors
- The Doors
(1967)
Strange Days
(1967)

The Doors είναι ο τίτλος του πρώτου στούντιο δίσκου του αμερικανικού ροκ συγκροτήματος The Doors. Ο δίσκος ηχογραφήθηκε τον Αύγουστο του 1966 και κυκλοφόρησε στις 4 Ιανουαρίου του 1967.
Το άλμπουμ επανεκδόθηκε σε μορφή CD στις 18 Ιουλίου 2000 από την "EastWest" με τις αρχικές, μη λογοκριμένες εκτελέσεις των "Break on Through" και "The End".[1]

Ιστορία του δίσκου[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το κλαμπ Whisky a Go-Go

Το 1966, οι Doors εμφανίζονταν ζωντανά στο κλαμπ "London Fog" του Λος Άντζελες το οποίο δεν προσέλκυε μεγάλο αριθμό πελατών, δίνοντας την ευκαιρία στο συγκρότημα να αυτοσχεδιάζει. Εκεί τέθηκαν οι βάσεις για κομμάτια όπως το "Light My Fire" και το "The End", πριν συνεχίσουν στο "Whisky a Go Go" με αρκετά γνωστά συγκροτήματα όπως οι Them του Βαν Μόρισον να ανοίγουν τις εμφανίσεις τους.[2] Τον Αύγουστο του 1967, ο Τζακ Χόλτζμαν της "Elektra Records" παραβρέθηκε σε δύο εμφανίσεις τους μαζί με τον παραγωγό Πολ Ρόθτσιλντ. Οι Doors υπέγραψαν στη συγκεκριμένη δισκογραφική εταιρεία και ξεκίνησαν τις ηχογραφήσεις του πρώτου τους άλμπουμ στις 24 Αυγούστου 1966, τρεις ημέρες αφού απολύθηκαν από το κλαμπ στο οποίο εμφανιζόταν λόγω των στίχων του τραγουδιού "The End".
Οι ηχογραφήσεις διήρκεσαν μία εβδομάδα και πραγματοποιήθηκαν στα "Sunset Sound Recording Studios" με παραγωγό τον Ρόθτσιλντ. Η κυκλοφορία του έγινε την πρώτη εβδομάδα του 1967 μαζί με το σινγκλ "Break on Through". Λόγω της μικρής εμπορικής επιτυχίας του σινγκλ, το συγκρότημα κυκλοφόρησε το "Light My Fire", το οποίο έγινε το πρώτο σινγκλ της "Elektra" που σκαρφάλωσε στην κορυφή των αμερικάνικων τσαρτ, ενώ έγινε χρυσό πουλώντας πάνω από ένα εκατομμύριο αντίτυπα.
Για την προώθηση του άλμπουμ περιόδευσαν στις Ηνωμένες Πολιτείες και πραγματοποίησαν αρκετές τηλεοπτικές εμφανίσεις, μεταξύ αυτών στις εκπομπές "Malibu U", "The Ed Sullivan Show' και "Jonathan Winters Show".

Ανάλυση τραγουδιών[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο δίσκος ξεκινάει με το τραγούδι "Break on Through (To The Other Side)", το οποίο αποτέλεσε και το πρώτο σινγκλ του συγκροτήματος. Μέρος των στίχων προήλθε από το βιβλίο του Τζον Ρέτσι, "Η Πόλη της Νύχτας", ενώ η μελωδία της κιθάρας είναι εμπνευσμένη από το κομμάτι "Shake Your Money Maker" του Πολ Μπάτερφιλντ. Το αρχικό ρεφρέν περιείχε τη φράση "She Gets High", με την "Elektra" να αντικαθιστά τη λέξη "High" με ένα επιφώνημα φοβούμενη τη λογοκρισία, με την αρχική έκδοση να εμφανίζεται στην επανακυκλοφορία του δίσκου το 1999.
Στους στίχους του "Soul Kitchen", ο Μόρισον αναφέρεται στο εστιατόριο "Olivia's" στο οποίο συνήθιζε να τρώει, στην παραλία Βένις του Λος Άντζελες. Στο συγκεκριμένο κομμάτι παίζει μπάσο ο Λάρι Νέτσελ μετά από παράκληση του παραγωγού Πολ Ρόθτσιλντ ο οποίος θεώρησε ότι ήταν αναγκαίο.

Οι Doors ζωντανά το 1967

Τρίτο τραγούδι του δίσκου είναι το "The Crystal Ship", του οποίου τον τίτλο εμπνεύστηκε ο Μόρισον από το Ιρλανδικό βιβλίο του 9ου αιώνα με τίτλο "The Book Of The Dun Cow". Οι στίχοι του γράφτηκαν το καλοκαίρι του 1965, όταν ο Μόρισον χώρισε με την φίλη του Μέρι Γουέρμπλοου.
Οι στίχοι του "20th Century Fox" αναφέρονται σε μία μοντέρνα αλλά χωρίς αισθήματα γυναίκα, με τον τίτλο να αποτελεί λογοπαίγνιο αφού υπήρχαν τα ομώνυμα στούντιο του Χόλιγουντ.
Το "Alabama Song (Whiskey Bar)" είναι διασκευή στο κομμάτι της γερμανικής όπερας του 1929 με τίτλο "Η ακμή και πτώση της πόλης Μαχόγκανι", την οποία είχαν συγγράψει ο Μπέρτολτ Μπρεχτ μαζί με τον Κουρτ Βάιλ. Ο υλισμός, η απόγνωση και ο εθισμός στις απολαύσεις απέκτησαν μία πιο κυριολεκτική έννοια λόγω του τρόπου ζωής των μελών του συγκροτήματος.
Το τραγούδι "Light My Fire" είναι ένα από τα γνωστότερα των Doors και γνώρισε μεγάλη επιτυχία ανεβαίνοντας στην κορυφή των αμερικάνικων τσαρτ. Το μεγαλύτερο μέρος των στίχων γράφτηκε από τον κιθαρίστα Ρόμπι Κρίγκερ, ο οποίος ήθελε να γράψει για ένα από τα τέσσερα στοιχεία της φύσης. Ο Τζιμ Μόρισον έγραψε ένα μέρος της δεύτερης στροφής και ο κιμπορντίστας Ρέι Μάνζαρεκ δημιούργησε την εισαγωγή. Τα εκτενή σόλο πλήκτρων και κιθάρας είναι βασισμένα στη διασκευή του Τζον Κολτρέιν στο τραγούδι "My Favorite Things" για την ταινία "The Sound of Music".
Το "Back Door Man" ήταν τραγούδι του Γουίλι Ντίξον από το 1961 και το οποίο το συγκρότημα αποφάσισε να ηχογραφήσει μετά από την ακρόαση της διασκευής του John Hammond Jr.. Οι στίχοι αναφέρονται σε έναν άνδρα ο οποίος έχει σχέση με παντρεμένη γυναίκα και τρέχει προς την πίσω πόρτα όταν ο σύζυγος της επιστρέφει από τη δουλειά.
Ακολουθεί το "I Looked at You", ένα ροκ εντ ρολ τραγούδι με απλούς στίχους για έναν άνδρα που φλερτάρει με μία κοπέλα.
Το "End of the Night" παρουσιάζει τους στόχους που είχε ο Μόρισον για τη ζωή του, με τους στίχους να είναι εμπνευσμένοι από τη γαλλική νουβέλα "Journey To The End Of The Night". Ο στίχος "Realms of bliss, realms of light, some are borne to sweet delight, some are borne to sweet delight, some are borne to the endless night" προέρχεται σχεδόν αυτολεξεί από το ποίημα "Auguries Of Innocence" του Ουίλλιαμ Μπλέηκ.
Προτελευταίο κομμάτι του άλμπουμ είναι το "Take It As It Comes", το οποίο αναφέρεται στην ανάγκη της αποδοχής της ροής των πραγμάτων στη ζωή με τον ρυθμό που επιθυμεί ο καθένας και είναι αφιερωμένο στον Μαχαρίσι, έναν δάσκαλο υπερβατικού στοχασμού, σε μία από τις ομιλίες του οποίου είχε παρευρεθεί ο Μόρισον.
Ο δίσκος κλείνει με το δωδεκάλεπτο επικό τραγούδι "The End". Ο τίτλος του αναφέρεται στο θάνατο, αν και οι στίχοι του καταπιάνονται με τους γονείς του Μόρισον μέσω Οιδιπόδειων αναφορών για ερωτική σχέση με τη μητέρα και δολοφονία του πατέρα. Ο ίδιος ο τραγουδιστής ήταν αόριστος στις δηλώσεις του για την έννοια των στίχων, λέγοντας ότι "μπορεί να σημαίνουν ότι θέλει ο καθένας να σημαίνουν". Η μουσική του κομματιού εξελίχθηκε κατά τις εμφανίσεις του συγκροτήματος στο κλαμπ "Whisky A Go-Go", από το οποίο απολύθηκαν λόγω των ακραίων στίχων του. Η ηχογράφηση των φωνητικών έγινε με τα φώτα σβησμένα και μόνο ένα κερί αναμμένο δίπλα στον Μόρισον. Η ενορχήστρωση του είχε σαν σκοπό να ακούγεται σαν τρόπος ινδικής μουσικής ράγκα. Η κιθάρα ακούγεται σαν σιτάρ, ενώ ο ήχος των τυμπάνων είναι σχεδιασμένος να ακούγεται σαν τάμπλα με τα πλήκτρα να συνοδεύουν σαν το ινδικό όργανο τανπούρα.

Τραγούδια[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

1. Break on Through (Morrison, Krieger, Manzarek, Densmore) - 2:29
2. Soul Kitchen (Morrison, Krieger, Manzarek, Densmore) - 3:35
3. The Crystal Ship (Morrison, Krieger, Manzarek, Densmore) - 2:34
4. 20th Century Fox (Morrison, Krieger, Manzarek, Densmore) - 2:33
5. Alabama Song (Whiskey Bar) (Bertolt Brecht, Kurt Weill) - 3:20
6. Light My Fire (Morrison, Krieger, Manzarek, Densmore) - 7:06
7. Back Door Man (Dixon) - 3:34
8. I Looked at You (Morrison, Krieger, Manzarek, Densmore) - 2:22
9. End of the Night (Morrison, Krieger, Manzarek, Densmore) - 2:52
10. Take It As It Comes (Morrison, Krieger, Manzarek, Densmore) - 2:53
11. The End (Morrison, Krieger, Manzarek, Densmore) - 11:41

Θέσεις τσαρτ[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

The Doors (άλμπουμ)

Επίσημη κυκλοφορία: 4 Ιανουαρίου 1967

Χώρα Θέση
Ηνωμένες Πολιτείες 2 [3]

Break on Through (σινγκλ)

Επίσημη κυκλοφορία: 1 Ιανουαρίου 1967

Χώρα Θέση
Ηνωμένες Πολιτείες 126 [4]

Light My Fire (σινγκλ)

Επίσημη κυκλοφορία: Απρίλιος 1967

Χώρα Θέση
Ηνωμένες Πολιτείες 1 [5]
Ιρλανδία 1 [6]
Αυστραλία 16 [7]
Ολλανδία 27 [8]

Βραβεία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

The Doors (άλμπουμ)
Ηνωμένες Πολιτείες (RIAA Certification): 4 φορές πλατινένιος
Καναδάς (CRIA Certification): 4 φορές πλατινένιος
Ηνωμένο Βασίλειο (BPI Certification): 2 φορές πλατινένιος
Γερμανία (BVMI Certification): Πλατινένιος
Αυστρία (IFPI Certification): 4 φορές πλατινένιος

Light My Fire (σινγκλ)
Ηνωμένες Πολιτείες (RIAA Certification): Χρυσός

Κατατάξεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Rolling Stone "Τα 500 σπουδαιότερα άλμπουμ όλων των εποχών": # 42 [9]
  • The Guardian "Τα 100 καλύτερα άλμπουμ όλων των εποχών": # 76 [10]
  • Melody Maker "Τα 100 καλύτερα άλμπουμ όλων των εποχών": # 82 [11]
  • Mojo "Τα 100 καλύτερα άλμπουμ που φτιάχτηκαν ποτέ": # 30 [12]
  • New Musical Express "Τα 100 καλύτερα άλμπουμ όλων των εποχών": # 24 [13]
  • Sounds "Τα 100 καλύτερα άλμπουμ όλων των εποχών": # 9 [14]
  • The Times "Τα 100 καλύτερα άλμπουμ όλων των εποχών": # 43 [15]
  • FNAC (Γαλλία) "Τα 1000 καλύτερα άλμπουμ όλων των εποχών": # 8 [16]

Τα μέλη του συγκροτήματος[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το The Doors ηχογραφήθηκε από τους εξής μουσικούς:
Τζιμ Μόρισον - φωνητικά
Ρόμπι Κρίγκερ - κιθάρα
Ρέι Μάνζαρεκ - πλήκτρα, , πιάνο, μπάσο
Τζον Ντένσμορ - τύμπανα

Γκεστ συμμετοχές

Λάρι Νέτσελ - μπάσο
Πολ Ρόθτσιλντ - δεύτερα φωνητικά

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]