Taylorcraft Auster

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Auster
Auster V
Auster V
Περιγραφή[1]
Αποστολή Αεροσκάφος συνδέσμου
Πλήρωμα 3
Κατασκευαστής Auster
Διαστάσεις
Μήκος 6,83 m
Εκπέτασμα 10,97m
Ύψος 2,44 m
Επιφάνεια πτέρυγας 15,51 m²
Βάρος
Άδειο 499 kg
Μέγιστο απογείωσης 839 kg
Πηγή ισχύος
Κινητήρες Lycoming O-290-3
Ισχύς 130 hp
Επιδόσεις
Μέγιστη ταχύτητα 130 mph
209 km/h
Αυτονομία 250 miles
402 km

Το Taylorcraft Auster ήταν Βρετανικό αεροσκάφος συνδέσμου και επιτήρησης που κατασκευάστηκε από την the Taylorcraft Aeroplanes (England) Limited κατά τη διάρκεια του Β’ παγκοσμίου πολέμου.

Σχεδίαση και εξέλιξη[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το Auster ήταν η εξέλιξη μίας Αμερικανικής σχεδίασης της Taylorcraft για ένα πολιτικό αεροσκάφος, το Taylorcraft B. Το μοντέλο B χρειάστηκε να επανασχεδιαστεί στη Μεγάλη Βρετανία ώστε να πληρεί τις αυστηρότερες προδιαγραφές της πολιτικής Αεροπορίας και ονομάστηκε Taylorcraft Plus C. Με την έναρξη του πολέμου, η εταιρεία εξέλιξε περαιτέρω το αεροσκάφος ως αεροσκάφος εναέριας επιτήρησης για υπηρεσία με τις μονάδες πυροβολικού του Βρετανικού στρατού.

Η έκδοση Plus C έφερε τον κινητήρα Blackburn Cirrus Minor I και μετονομάστηκε σε Taylorcraft Plus D. Τα περισσότερα από τα πολιτικά Plus C και D που επιτάχτηκαν από την Βρετανική Βασιλική Αεροπορία απέκτησαν τον κινητήρα Cirrus Minor I και μετονομάστηκαν σε Plus C2.

Το πρώτο Auster I ήταν το ενδέκατο αεροσκάφος που Taylorcraft Plus C παραδόθηκε στο Υπουργείο Αεροπορίας για δοκιμές το 1939. Οι δοκιμές αυτές οδήγησαν σε μία παραγγελία για 100 αεροσκάφη το 1941.

Το Auster II ήταν ουσιαστικά το ίδιο αεροσκάφος με το Auster I, με μόνη διαφορά τη χρήση του Αμερικανικού κινητήρα Lycoming O-290, ισχύος 130 ίππων. Εξαιτίας της έλλειψης σε Αμερικανικούς κινητήρες η έκδοση αυτή δεν κατασκευάστηκε αλλά οδήγησε στην εξέλιξη του Auster III, όμοιου και αυτού με το Auster I αλλά με κινητήρα de Havilland Gipsy Major, ισχύος επίσης 130 ίππων. Η επόμενη έκδοση ήταν το Auster IV, το οποίο διέθετε ελαφρά μεγαλύτερη καμπίνα με τρεις θέσεις και χρησιμοποιούσε τον κινητήρα Lycoming 0-290. Η κυριότερη έκδοση παραγωγής όμως ήταν το Auster V, το οποίο ήταν στην ουσία ένα Auster IV με τον απαραίτητο εξοπλισμό για πτήση δια οργάνων.

Μεταπολεμικά το Auster Mark V χρησιμοποιήθηκε ως βάση για το πολιτικό Auster J1 Autocrat, ενώ η Βρετανική εταιρεία άλλαξε το όνομά της σε Auster και σταμάτησε να κατασκευάζει αεροσκάφη κατόπιν αδείας από την Taylorcraft.

Επιχειρησιακή ιστορία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Τα Auster Mark IV και V Εντάχθηκαν σε δεκαπέντε Μοίρες Εναέριας Επιτήρησης της RAF. Τέσσερις από αυτές (Μοίρες 651, 654, 655 και. 657) πολέμησαν μέχρι το 1943 στη Βόρεια Αφρική και την Ιταλία, ενώ από τον Αύγουστο του 1944 προστέθηκε σε αυτές και η Πολωνική 663 Μοίρα. Επτά μοίρες (652, 653, 658, 659, 660, 661 και 662) επιχειρούσαν στη Γαλλία και μετά την Απόβαση στη Νορμανδία, οπότε και μετέβησαν στις Κάτω Χώρες. Οι 664, 665 και 666 (AOP) Μοίρες της Καναδικής Πολεμικής Αεροπορίας, επίσης με αεροσκάφη Auster IV και V, δημιουργήθηκαν στη Μεγάλη Βρετανία στα τέλη του 1944 και στις αρχές του 1945από αποκλειστικά Καναδικό προσωπικό. Οι τρεις μοίρες, με έδρα την αεροπορική βάση RAF Andover στην Αγγλία, επιχείρησαν στην Ολλανδία και τη Γαλλία και αργότερα στην κατεχόμενη Γερμανία. Η 656 Μοίρα της RAF χρησιμοποίησε αεροσκάφη Auster στο θέατρο της ΙνδίαςΒιρμανίας (Μπούρμα), στα πλαίσια της Διοίκησης Νοτιοανατολικής Ασίας.

Η Βασιλική Αυστραλιανή Πολεμική Αεροπορία χρησιμοποίησε αεροσκάφη Auster Mark III, ενταγμένα στις 16 και 17 Μοίρες Εναέριας Επιτήρησης, για την υποστήρηξη του Αυστραλιανού Στρατού στο θέατρο του Ειρηνικού από τον Οκτώβριο του 1944 και μέχρι το τέλος του πολέμου.

Αρκετές μοίρες εναέριας επιτήρησης εντάχθηκαν στις βοηθητικές μονάδες της RAF το 1949 και χρησιμοποίησαν αεροσκάφη Auster V μέχρι το 1950.

Το Taylorcraft Auster σε Ελληνική υπηρεσία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η Ελληνική Πολεμική Αεροπορία παρέλαβε τουλάχιστον 23 αεροσκάφη Auster Mark III από τα αποθέματα της RAF το 1945, τα οποία χρησιμοποιήθηκαν σε ρόλους αεροσκαφών συνδέσμου, αεροδιακομιδής τραυματιών και εκπαίδευσης για αποστολές στρατιωτικής συνεργασίας, ενώ χρησιμοποιήθηκαν και κατά τη διάρκεια του Εμφυλίου, το 1947. Μέχρι το 1953 είχαν αποσυρθεί από την ενεργό υπηρεσία.

Εκδόσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Auster III
Taylorcraft Plus C
Αρχική πολιτική έκδοση με κινητήρα Lycoming 0-145-A2. Κατασκευάστηκαν 23.
Taylorcraft Plus C2
Όμοιο με το Plus C, με κινητήρα Cirrus Minor I, ισχύος 90 ίππων. Μετασκευάστηκαν 20.
Taylorcraft Plus D
Όμοιο με το Plus C με κινητήρα Cirrus Minor I, ισχύος 90 ίππων. Κατασκευάστηκαν 9.
Taylorcraft Auster I
Σταρτιωτική έκδοση του Plus C. Μετασκευάστηκε 1 καικατασκευάστηκαν 100.
Taylorcraft Auster II
Auster I με κινητήρα Lycoming 0-290. Κατασκευάστηκαν 2.
Taylorcraft Auster III
Auster I με κινητήρα de Havilland Gipsy Major. Κατασκευάστηκαν 470.
Taylorcraft Auster IV
Τριθέσια έκδοση με κινητήρα Lycoming 0-290. Κατασκευάστηκαν 254.
Taylorcraft Auster V
Auster IV εξοπλισμένο για πτήση δια οργάνων. Κατασκευάστηκαν περίπου 800.

Χρήστες[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Flag of Australia.svg Αυστραλία
Flag of Canada.svg Καναδάς
Flag of Hong Kong.svg Χονγκ Κονγκ
Ισραήλ Ισραήλ
Flag of Greece.svg Ελλάδα
Flag of the Netherlands.svg Ολλανδία
Flag of Poland.svg Πολωνία
Flag of the United Kingdom.svg Ηνωμένο Βασίλειο

Σημειώσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. έκδοση Auster V
Βιβλιογραφία
  • "Taylorcraft Auster". The Illustrated Encyclopedia of Aircraft (Part Work 1982-1985). Orbis Publishing.
  • Jackson, A.J. British Civil Aircraft since 1919, Volume 1. London: Putnam and Company Ltd., 1974. ISBN 0-370-10006-9.

Δείτε επίσης[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Σχετικές εξελίξεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Συγκρίσιμα αεροσκάφη[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Commons logo
Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα