96 Αίγλη

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
96 Αίγλη
Ανακάλυψη A
Ανακαλύψας (-ασα): J. Coggia
Ημερομηνία ανακάλυψης: 17 Φεβρουαρίου 1868
Εναλλακτικές ονομασίες B:
Κατηγορία:
Τροχιακά χαρακτηριστικά Γ
Εποχή 31 Δεκεμβρίου 2006 (Ι.Η. (JD) 2454100,5)
Εκκεντρότητα (e): 0,132
Μεγάλος ημιάξονας (a): 3,057 AU (457,39 εκατομ.km)
Απόσταση περιηλίου (q): 2,655 AU (397,13 εκατομ. km)
Απόσταση αφηλίου (Q): 3,460 AU (517,65 εκατομ. km)
Περίοδος περιφοράς («έτος») (P): 1952,71 ημέρες
Κλίση ως προς την εκλειπτική (i): 15,938 ° (μοίρες)
Μήκος του
ανερχόμενου συνδέσμου
(Ω):

321,81 °
Όρισμα του περιηλίου (ω): 206,97 °
Μέση ανωμαλία (M): 354,81 °


Η Αίγλη (Aegle) είναι ένας πολύ μεγάλος αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 7,67. Ανακαλύφθηκε το 1868 από τον Ζερόμ Κοτζιά, που παρατηρούσε από τη Μασσαλία, και πήρε το όνομα της Αίγλης από την ελληνική μυθολογία.

Φυσικά χαρακτηριστικά[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η μέση διάμετρος της Αίγλης υπολογίσθηκε σε 169,9 km από τρεις επιπροσθήσεις, ενώ η μάζα της εκτιμάται σε 5,1 τετράκις εκατομμύρια τόνους. Η μέση επιτάχυνση της βαρύτητας στον ισημερινό της Αίγλης εκτιμάται σε 4,75 cm/sec², δηλαδή η βαρύτητα εκεί είναι 206 φορές ασθενέστερη από τη γήινη, ενώ η μέση ταχύτητα διαφυγής υπολογίζεται σε 89,8 m/sec (323 χιλιόμετρα την ώρα).

Ο φασματικός τύπος της Αίγλης είναι ο σπάνιος T (σκούρος με άγνωστη σύσταση). Το άλβεδό της είναι 0,052 και η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε 114 βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν.

Η Αίγλη περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 13 ώρες και 49 λεπτά.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Αστεροειδείς
95 Αρέθουσα 96 Αίγλη 97 Κλωθώ
Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα 96 Aegle της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).