Χρυσός Ναός (Αμριτσάρ)

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Συντεταγμένες: 31°37′11.80″N 74°52′35.51″E / 31.6199444°N 74.8765306°E / 31.6199444; 74.8765306

Ο Χρυσός Ναός και ένας πιστός Σιχ ο οποίος μόλις έκανε σύμφωνα με την θρησκευτική παράδοση ιερό λουτρό στα νερά (νέκταρ) του ναού.

Ο Χρυσός Ναός (το επίσημο όνομα για του Σιχίτες είναι Χαριμαντίρ Σαχίμπ / ਹਰਿਮੰਦਰ ਸਾਹਿਬ στη γλώσσα Παντζάμπι το οποίο μεταφράζεται ως ο ναός του θεού [1]) είναι ο κύριος ναός λατρείας (γκουντβάρα) των Σιχιτών και βρίσκεται στο Αμριτσάρ, στην περιοχή Παντζάμπ βορειοδυτικά στην Ινδία. Ο Ναός ιδρύθηκε τέλους 16ου αιώνα από τον Γκουρού Ραμ Ντας και ολοκληρώθηκε από τον νεότερο υιό του Γκουρού Αρτζάν Ντεβ το 1604. [2] [3]

Ετυμολογία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το επίσημο όνομα του ναού στα γλώσσα Παντζάμπι ως Χαριμαντίρ Σαχίμπ αποτελείται από τον ινδικό όρο Χάρι το οποίο σημαίνει Θεός, τον όρο Μαντρίρ που σημαίνει τέμπλο και το Σαχίμπ το οποίο προέρχεται από τα Αραβικά και σημαίνει ο Κύριος ή Θεός. Η ονομασία του ναού ως ο Χρυσός Ναός καθιερώθηκε από τις Βρετανικές αρχές στην Ινδία και οφείλεται στο ότι το πάνω μέρος του ναού είναι καλυμμένο από χρυσό. Η διακόσμηση του ναού με χρυσό έγινε αρχές του 19ου αιώνα από τον Μαχαραγιά Ραντζίτ Σινγχ. [1]

Περιγραφή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο ναός έχει τέσσερις πύλες οι οποίες σύμφωνα με την θρησκευτική παράδοση των Σιχιτών συμβολίζουν ότι ο Θεός είναι πανταχού παρών. Στο ναό επιτρέπεται η είσοδος όλων των ανθρώπων ανεξάρτητα σε πια κάστα ανήκουν, θρήσκευμα ή φύλο. Η αρχιτεκτονική του ναού είναι μίξη ισλαμικής και ινδικής αρχιτεκτονικής. Συγκεκριμένα ο θόλος δείχνει την επιρροή από ισλαμική αρχιτεκτονική ενώ οι κολώνες δείχνουν επιρροή από ινδική παράδοση. Ο ναός βρίσκεται στο κέντρο μιας τετράγωνης δεξαμενής η οποία σύμφωνα με τους Σιχίτες περιέχει νερό/νέκταρ αθανασίας. [1]

Συγκρότημα Χρυσού Ναού.

Το κτήριο Ακάλ Τακχτ.
Το κτήριο Ακάλ Τακχτ - κέντρο της Σιχίτικης αρχής-διοίκησης.
Είσοδος κοινόχρηστης κουζίνας Λανγκάρ.
Είσοδος κοινόχρηστης κουζίνας Λανγκάρ.
Εσωτερικό Χρυσού Ναού.
Εσωτερικό Χρυσού Ναού.
Νοτιοανατολική είσοδος στο συγκρότημα του ναού.
Νοτιοανατολική είσοδος στο συγκρότημα του ναού.
Πύργοι-παρατηρητήρια (18ου αιώνα).
Πύργοι-παρατηρητήρια (18ου αιώνα).

Η σημερινή μορφή του ναού είναι κατασκευή τέλους του 18ου αιώνα. Ο ναός αποτέλεσε εκτός το θρησκευτικό κέντρο και κέντρο πολιτικής αντιπαράθεσης, και έχει καταστραφεί δύο φορές. [4] Το 1984 ο ναός αποτέλεσε πεδίο σύγχρουσης μεταξύ Σιχιτών που ζητούταν απόσχιση και της Ινδικής κυβέρνησης. Έγινε επέμβαση του στρατού και σκοτώθηκαν μέσα στο συγκρότημα του ναού περισσότεροι από 500 άνθρωποι ενώ έγιναν ζημιές στο κτήριο Ακάλ Τακχτ. Οι ζημιές στο κτήριο Ακάλ επισκευάστηκαν την δεκαετία του 1980. [5]

Πανοραμική εικόνα (180 μοιρών) συγκροτήματος Χρυσού Τέμπλου όπου διακρίνονται από αριστερά προς τα δεξιά: στο βάθος βρίσκεται η νοτιοανατολική είσοδος (όπου από πίσω βρίσκεται η κουζίνα "Λανγκάρ"), πύργοι-παρατηρητήρια (διακρίνεται στην εικόνα ένας πύργος), ο χρυσός ναός μέσα στην δεξαμενή "νέκταρ" και δεξιά διακρίνεται λίγο το κτήριο Ακάλ Τακχτ (κέντρο Σιχίτικης αρχής).

Στο ναό υπάρχει και κοινή κουζίνα Γκουρού κα Λανγκάρ όπου ο κάθε επισκέπτης/προσκυνητής μπορεί να λάβει δωρεάν γεύματα. Το φαγητό που προσφέρεται είναι αυστηρά χορτοφαγικό. Η ιδέα δωρεάν διανομής φαγητού ανεξάρτητα την κάστα/φύλλο/χρώμα/θρησκεία αποτέλεσε επαναστατική ιδέα το 16ο αιώνα στην Ινδία, την εποχή που ξεκίνησε ο Σιχισμός. Η παρασκευή του φαγητού, σερβίρισμα αλλά και η συντήρηση της κουζίνας γίνεται από ομάδες εθελοντών οι οποίοι ονομάζονται σεβαντάρς. Η ιδέα ίδρυσης κοινής κουζίνας Λανγκάρ ξεκίνησε από τον πρώτο Σιχίτη Γκουρού Νανάκ. [6] Κάθε μέρα 40.000 γεύματα σερβίρονται στο Λανγκάρ [5].

Στο συγκρότημα υπάρχουν δύο ψιλοί "μιναρέδες" οι οποίοι χρονολογούνται από το 18ο αιώνα και χρησιμοποιούνται ως παρατηρητήρια [5].

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Commons logo
Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα
  1. 1,0 1,1 1,2 Sewa Singh Kalsi (2005). Religions of the World / Sikhism. Chelsea House Publishers. σελ. 58-59. ISBN 0-7910-8098-6. 
  2. Sewa Singh Kalsi (2005). Religions of the World / Sikhism. Chelsea House Publishers. σελ. Appendix Page B. ISBN 0-7910-8098-6. 
  3. Merriam-Webster's Encyclopedia of World Religions: An A-Z Guide to the World's Religions. Merriam-Webster. 1999. σελ. 383. ISBN 978-0877790440. http://books.google.gr/books?id=ZP_f9icf2roC&lpg=PA383&hl=el&pg=PA383#v=onepage&q&f=false. 
  4. Dr Linda Kay Davidson, David Martin Gitlitz, Linda Kay Davidson (2002). Pilgrimage: From the Ganges to Graceland : An Encyclopedia - Τόμος 1. ABC-Clio. σελ. 226-227. ISBN 978-1576070048. http://books.google.gr/books?id=YVYkrNhPMQkC&pg=PA226&hl=el&sa=X&ei=I4eiUJ_tM6n34QSrzIHQCw&ved=0CD8Q6AEwBzgU#v=onepage&q&f=false. 
  5. 5,0 5,1 5,2 Sam Miller (2012). Blue Guide India. Somerset Books Company. σελ. 290-293. ISBN 978-1-905131-53-2. 
  6. Aruna Thaker, Arlene Barton (2012). Multicultural Handbook of Food, Nutrition and Dietetics. John Wiley & Sons. σελ. 31. ISBN 978-1405173582. http://books.google.gr/books?id=z3X3dNbYSOEC&pg=PA31&hl=el&sa=X&ei=ZJiiUKTtDMzT4QTutoGYAg&redir_esc=y#v=onepage&q&f=false.