Αυτοκρατορία των Σιχ

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Αυτοκρατορία των Σιχ
Σημαία
Σημαία

Χάρτης
Πρωτεύουσα Γκουτζρανβάλα
(1799–1802)
Λαχώρη
(1802–1849)
Γλώσσες Περσικά (επίσημη)
Παντζάμπι
Πολίτευμα
Μαχαραγιάς
Ομοσπονδιακή Μοναρχία
Ραντζίτ Σινγκ (πρώτος)
Νταλίπ Σινγκ (τελευταίος)
Θρησκεία Σιχισμός (επίσημη)
Ινδουισμός
Ισλάμ

Η Αυτοκρατορία των Σιχ ήταν μεγάλη δύναμη στην ινδική υποήπειρο για το μισό του 19ου αιώνα, αναδυόμενη υπό την ηγεσία του μαχαραγιά Ραντζίτ Σινγκ, που κατέλαβε τη Λαχώρη το 1799 και ίδρυσε μια αυτοκρατορία με κέντρο την περιοχή του Παντζάμπ, του Κασμίρ και της Κιμπέρ-Πακτούνκβα (παλαιά γνωστή ως Βορειοδυτική Μεθόριος). Η αυτοκρατορία διατηρήθηκε από το 1799 ώς το 1849 (50 χρόνια). Στην ακμή της, το 19ο αιώνα, εκτεινόταν από το πέρασμα του Κιμπέρ στα δυτικά έως το δυτικό Θιβέτ στα ανατολικά, και από την περιοχή Μπαχαβαλπούρ στα νότια μέχρι την περιοχή Τζαμμού και Κασμίρ στο Βορρά.