Φαχντ της Σαουδικής Αραβίας

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
(Ανακατεύθυνση από Φαχντ ιμπν Αμπντάλ Αζίζ)
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Ο βασιλιάς Φαχντ ιμπ Αμπντ Αλ-Αζίζ τον Οκτώβριο του 1998.

Ο Φαχντ ιμπ Αμπντ Αλ-Αζίζ (16 Μαρτίου 19231 Αυγούστου 2005) υπήρξε Βασιλιάς της Σαουδικής Αραβίας (1982) που γεννήθηκε στο Ριάντ. Ανέλαβε τη πρωθυπουργία της χώρας μετά τη δολοφονία του μεγαλύτερου ετεροθαλή αδελφού του Φεϊζάλ το 1975 και έγινε βασιλιάς μετά από το θάνατο του άλλου ετεροθαλή αδελφού του Χαλέντ.

Βιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Πρώτα χρόνια και εκπαίδευση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Φαχντ γεννήθηκε στο Ριάντ το 1923[1]. Ήταν ο 8ος γιος του Ιμπν Σαούντ.[2] Μητέρα του ήταν η Χασά αλ Σουνταϊρί.[3]

Μορφώθηκε στο Σχολείο των Πριγκίπων του Ριάντ, ένα σχολείο που ίδρυσε ο Ιμπν Σαούντ προκειμένου να εκπαιδευτούν τα μέλη της οικογένειάς του.Έπειτα από προτροπή της μητέρας του, φοίτησε για 4 χρόνια.[4] Στη συνέχεια σπούδασε στο Κολέγιο Θρησκευτικών Γνώσεων στη Μέκκα.[5]

Διάδοχος του θρόνου και Βασιλιάς[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Μετά το θάνατο του βασιλιά Φαϊζάλ το 1975, ο Φαχντ ονομάστηκε πρώτος αντιπρόεδρος της κυβέρνησης και έπειτα διάδοχος του θρόνου.[6] Όταν πέθανε ο βασιλιάς Χαλίντ στις 13 Ιουνίου 1982, ο Φαχντ τον διαδέχθηκε στο θρόνο. Έγινε έτσι ο 5ος βασιλιάς της Σαουδικής Αραβίας.[7] Προσεβλήθη από διάφορες ασθένειες, όπως διαβήτη, καθώς ήταν μανιώδης καπνιστής. Το 1995 υπέστη εγκεφαλικό επεισόδιο και απεβίωσε πολλά χρόνια αργότερα, το 2005, σε ηλικία 84 ετών.[8]Τον διαδέχθηκε στο θρόνο ο δίδυμος αδερφός του, Αμπντάλα.

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Commons logo
Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα
  1. King Fahd The Royal Embassy of Saudi Arabia
  2. Mouline, Nabil (April–June 2012). «Power and generational transition in Saudi Arabia». Critique Internationale 46: 1–22. http://www.ceri-sciencespo.com/publica/critique/46/ci46_nm.pdf. Ανακτήθηκε στις 24 -4-2012. 
  3. Winberg Chai (22-9-2005). Saudi Arabia: A Modern Reader. University Press. σελ. 193. ISBN 978-0-88093-859-4. http://books.google.com/books?id=lh4bENPP_HEC&pg=PA193. Ανακτήθηκε στις 26-2-2013. 
  4. Allen, Robin (1-8-2005). «Obituary: King Fahd - A forceful but flawed ruler». Financial Times. http://www.ft.com/intl/cms/s/0/54d03842-0264-11da-84e5-00000e2511c8.html#axzz2Jlr7TK3t. Ανακτήθηκε στις 2-2-2013. 
  5. «Fahad played pivotal role in development». Daily Gulf News. 2-8-2005. http://www.gulf-daily-news.com/NewsDetails.aspx?storyid=118446. Ανακτήθηκε στις 2-2-2013. 
  6. Henderson, Simon (1994). «After King Fahd» (Policy Paper). Washington Institute. http://www.washingtoninstitute.org/uploads/Documents/pubs/PP_37_AFTERKINGFAHD.pdf. Ανακτήθηκε στις 2-2-2013. 
  7. De Borchgrave, Arnaud (27-12- 2006). «Analysis: Arabian Medicis». UPI (Washington DC). http://www.upi.com/Business_News/Security-Industry/2006/12/27/Analysis-Arabian-Medicis/UPI-28221167225848/. Ανακτήθηκε στις 11-2-2013. 
  8. Samh, Rasheed Aboul (4–10 August 2005). «Smooth succession». Al Ahram Weekly 754. http://weekly.ahram.org.eg/2005/754/re1.htm. Ανακτήθηκε στις 4-3-2013.