Τζέιμς Φόρεσταλ

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Τζέιμς Φόρεσταλ
James Forrestal.jpg
Γραμματέας Άμυνας των ΗΠΑ
Περίοδος
17 Σεπτεμβρίου 1947 – 28 Μαρτίου 1949
Πρόεδρος Χάρι Τρούμαν
Προκάτοχος Η θέση δημιουργήθηκε
Διάδοχος Λούις Α. Τζόνσον
Γραμματέας του Ναυτικού των ΗΠΑ
Περίοδος
19 Μαΐου 1944 – 17 Σεπτεμβρίου 1947
Προκάτοχος Φρανκ Νοξ
Διάδοχος Τζον Λ. Σάλιβαν
Προσωπικά στοιχεία
Γέννηση 15 Φεβρουαρίου 1892
Μπίκον, Νέα Υόρκη, ΗΠΑ
Θάνατος 22 Μαΐου 1949 (57 ετών)
Κομητεία Μοντγκόμερι, Μέριλαντ, ΗΠΑ
Εθνικότητα Αμερικανική
Πολιτικό Κόμμα Δημοκρατικό Κόμμα
Σπουδές Κολλέγιο Ντάρτμουθ
Πανεπιστήμιο Πρίνστον
Επάγγελμα Επενδυτικός τραπεζίτης
Πολιτικός
Θρήσκευμα Ρωμαιοκαθολικισμός
Υπογραφή James Forrestal Signature.svg

Ο Τζέιμς Φόρεσταλ (James Vincent Forrestal) ήταν σημαντικός Αμερικανός μεγαλοεπιχειρηματίας και πολιτικός (1892-1949).

Γεννήθηκε στο Μπίκον της Νέας Υόρκης και σπούδασε στο κολέγιο Ντάρμουθ και στο Πανεπιστήμιο Πρίνστον. Επιδόθηκε σε επιχειρήσεις και αναδείχθηκε εκ του οργανωτικού του πνεύματος και της ενεργητικότητάς του πολύ σύντομα διευθυντής μεγάλων οικονομικών αμερικανικών οργανισμών. Τα προσόντα του αυτά εκτίμησε ο Πρόεδρος της Αμερικής Φραγκλίνος Ρούσβελτ ο οποίος και τον διόρισε το 1940 υφυπουργό των Ναυτικών υπό τον περίφημο Υπουργό συνταγματάρχη Νοξ. Στη θέση αυτή παρέμεινε μέχρι το 1944 όπου μετά τον θάνατο του Νοξ ανέλαβε καθήκοντα Υπουργού Ναυτικών. Η επιτυχία στο έργο του καθ΄ όλη τη διάρκεια του πολέμου, όπου αντιμετώπισε και έλυσε εύστοχα πλήθος διοικητικών, οικονομικών και οργανωτικών ζητημάτων ήταν τόση, ώστε όταν μεταπολεμικά πρωτοσυστάθηκε το αμερικανικό Υπουργείο Εθνικής Αμύνης (το 1946) κρίθηκε ως ο πιο ενδεδειγμένος στην ανάληψη της διεύθυνσής του.
Ο Φόρεσταλ τέθηκε τότε εκ νέου, με την ακατάβλητη ενεργητικότητά του, επικεφαλής στο δυσχερές εκείνο έργο αντιμετωπίζοντας πολλά προβλήματα του τεράστιου οργανισμού και ιδιαίτερα το ζωτικό πρόβλημα του συντονισμού των τριών όπλων (κλάδων), παραμερίζοντας τις μεταξύ τους έριδες και προσωπικές φιλοδοξίες των ηγετών τους. Το έργο αυτό όμως αποδείχθηκε τόσο βαρύ που τελικά κατέβαλε και αυτόν τον ίδιο με αποτέλεσμα να καταστεί ένα νευρικό ράκος μέχρι που αυτοκτόνησε το 1949, όταν ρίφθηκε απο το παράθυρο του γραφείου του στο κενό.
Σε αναγνώριση του τεράστιου έργου του, το Αμερικανικό Ναυτικό τον τίμησε δίνοντας το όνομά του στο πρώτο μεταπολεμικά ναυπηγηθέν αεροπλανοφόρο, που απετέλεσε ομώνυμη κλάση αεροπλανοφόρων.