Σκοροδίτης

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Σκοροδίτης
Scorodite-266115.jpg
Σκοροδίτης μπλε χρώματος. Προέλευση: Ντουράνγκο, Μεξικό.
Γενικά
Κατηγορία Φωσφορικά [1]. Ομάδα βαρισκίτη
Χημικός τύπος FeAsO4 . 2H2O
Ορυκτολογικά χαρακτηριστικά
Πυκνότητα 3,2 gr/cm3
Χρώμα Πράσινο πράσου, γκριζοπράσινο, καστανέρυθρο, μπλε, γαλάζιο, κίτρινο, ενίοτε άχρωμο
Σύστημα κρυστάλλωσης Ρομβικό
Κρύσταλλοι Πυραμιδικοί, τραπεζοειδείς ή πρισματικοί επιμηκυσμένοι
Υφή Συμπαγής, κοκκώδης, γαιώδης, ενίοτε πορώδης
Διδυμία Δεν παρατηρείται
Σκληρότητα 3,5 - 4
Σχισμός Ατελής {201}
Θραύση Ατελώς κογχοειδής
Λάμψη Υαλώδης έως αδαμάντινη, ρητινώδης (σε γαιώδη συσσωματώματα)
Γραμμή κόνεως Λευκή
Πλεοχρωισμός Ασθενής, μπλε-ιώδης ή μπλε-πράσινος
Διαφάνεια Διαφανής έως ημιδιαφανής
Παρατηρήσεις Αναβράζει με υδροχλωρικό οξύ, δεν φθορίζει

Ο σκοροδίτης (αγγλ. scorodite) είναι ορυκτό ένυδρο αρσενικικό άλας του σιδήρου. Οφείλει το όνομά του στην αρχαία ελληνική λέξη σκόροδον ( = σκόρδο), λόγω της οσμής σκόρδου που αναδύει όταν θερμανθεί και η οποία οφείλεται στο περιεχόμενο αρσενικό.

Εμφάνιση, παραγενέσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Είναι δευτερογενές ορυκτό, σχηματιζόμενο στις ζώνες οξείδωσης σουλφιδίων (κυρίως μικτών θειούχων) που περιέχουν αρσενικό. Είναι δίμορφος με τον παρασκοροδίτη (ίδια χημική σύσταση, τριγωνικό σύστημα), ενώ σχηματίζει παραμικτική σειρά με τον μανσφιλντίτη (mansfieldite, AlAsO4 . 2H2O) και τον ιανομανίτη (Yanomanite, InAsO4 . 2H2O).

Απαντά, σε μικρές συνήθως ποσότητες, σε πολλά σημεία του κόσμου. Δεν χρησιμοποιείται ως μετάλλευμα, λόγω, όμως, χρωμάτων και διαφάνειας είναι δείγμα περιζήτητο από τους συλλέκτες. Πολύ όμορφα δείγματα κρυστάλλων του ανευρίσκονται στη Γερμανία (Σαξωνία και Μέλας Δρυμός), τη Βρετανία (Κορνουάλλη), την Τσεχία, την Αυστρία (Καρινθία), τη Γαλλία, τη Βραζιλία (περιοχή Minas Gerais), τις περιοχές Zacatecas και Mapimi του Μεξικού, την περιοχή Kiura της Ιαπωνίας, την Αλγερία, την Αυστραλία και τις Πολιτείες Γιούτα και Νεβάδα.

Στην Ελλάδα απαντά στα μεταλλεία Λαυρίου (περιοχές Καμάριζα, Πιθαροπούσι και Πασαλιμάνι).

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Δείτε επίσης[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Βιβλιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • James Dwight Dana, Manual of Mineralogy and Lithology, Containing the Elements of the Science of Minerals and Rocks, READ BOOKS, 2008 ISBN 1443742244
  • Frederick H. Pough, Roger Tory Peterson, Jeffrey (PHT) Scovil, A Field Guide to Rocks and Minerals, Houghton Mifflin Harcourt, 1988 ISBN 039591096X
  • Walter Schumann, R. Bradshaw, K. A. G. Mills, Handbook of Rocks, Minerals and Gemstones, Houghton Mifflin Harcourt, 1993 ISBN 0395511372

Σημειώσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Κατατάσσεται σε αυτά λόγω ομοιότητας δομής