Σιμιίδες

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Σιμιίδες
Είδος γίββωνα (Hylobates lar)
Είδος γίββωνα (Hylobates lar)
Συστηματική ταξινόμηση
Βασίλειο: Ζώα
Συνομοταξία: Χορδωτά
Υποσυνομοταξία: Σπονδυλωτά
Ομοταξία: Θηλαστικά
Τάξη: Πρωτεύοντα
Υποτάξη: Απλόρρινοι (Haplorrhini)
Ανθυποτάξη: Σιμιόμορφα (Simiiformes)
Οικογένειες

Καλλιτριχίδες (Callitrichidae)
Κηβίδες (Cebidae)
Αοτίδες (Aotidae)
Πιθηκιίδες (Pitheciidae)
Ατελίδες (Aotidae)
Κερκοπιθηκίδες (Cercopithecidae)
Υλοβατίδες (Hylobatidae)
Ανθρωπίδες (Hominidae)

Σιμιίδες (ανθυποτάξη Σιμιόμορφα, Simiiformes) ονομάζονται τα "ανώτερα πρωτεύοντα", δηλαδή οι Κατάρρινοι (κερκοπιθηκοειδή (μαϊμούδες Παλαιού Κόσμου) και πίθηκοι (στους οποίου συγκαταλέγεται και ο άνθρωπος)), και οι Πλατύρρινοι (μαϊμούδες Νέου Κόσμου). Οι Σιμιίδες είναι μεγαλύτεροι από τους προσιμιίδες (ή "κατώτερα πρωτεύοντα").

Ταξινομία και εξέλιξη[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Οι σιμιίδες διαιρούνται σε τρεις ομάδες. Η μικροτάξη Πλατύρρινοι (μαϊμούδες Νέου Κόσμου) εξελίχτηκε 40 εκατομμύρια χρόνια πριν, αφήνοντας την υπόταξη Κατάρρινοι να κατοικεί στον Παλαιό Κόσμο. Αυτή η ομάδα διαιρέθηκε περίπου 25 εκατομμύρια χρόνια πριν στα κερκοπιθηκοειδή (μαϊμούδες Παλαιού Κόσμου) και τους πιθήκους. Οι μαϊμούδες είναι παραφυλετική ομάδα (δηλαδή δεν αποτελούν μία συνεκτική ομάδα). Παλαιότερες ταξινομήσεις διαιρούσαν τα πρωτεύοντα σε δύο ομάδες: τους "Προσίμιους" (Prosimii) (στρεψίρρινοι και τάρσιοι) και τα "Ανθρωποειδή" (Anthropoidea) (ο όρος δεν πρέπει να συγχέεται με την υπεροικογένεια Ανθρωποειδή, που είναι η απόδοση του όρου Hominidea στα ελληνικά).

Η λίστα που ακολουθεί περιλαμβάνει πολλές οικογένειες σιμιίδων, και τη θέση τους στην τάξη Πρωτεύοντα:[1]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Wikispecies logo
Τα Βικιείδη έχουν πληροφορίες για το θέμα:
  1. Rylands AB and Mittermeier RA (2009). «The Diversity of the New World Primates (Platyrrhini)». Garber PA, Estrada A, Bicca-Marques JC, Heymann EW, Strier KB. South American Primates: Comparative Perspectives in the Study of Bahavior, Ecology, and Conservation. Springer. ISBN 978-0-387-78704-6.