Ποτοσί
| Villa Imperial de Potosí (Ποτοσί) | |
|---|---|
 |
|
|
|
|
| Χώρα |  Βολιβία |
| Πληθυσμός | 170.000 (2011) |
| Έκταση | 53 km² |
| Υψόμετρο | 4.067 m |
| Δήμαρχος | René Joaquino |
| Ιστότοπος | www.potosi.com.bo |
| Πόλη του Ποτοσίa | |
|---|---|
| ΟΥΝΕΣΚΟ Μνημείο ΠΠΚ | |
 |
|
| Χώρα μέλος | Βολιβία |
| Τύπος | Πολιτισμικό |
| Κριτήρια | ii, iv, vi |
| Ταυτότητα | #420 |
| Περιοχήb | Λατινική Αμερική και Καραϊβική |
|
Ιστορικό εγγραφής |
|
| Εγγραφή: | 1987 (11η συνεδρίαση) |
|
a Επίσημο όνομα στον κατάλογο μνημείων της ΠΠΚ |
|
Το Ποτοσί είναι πόλη και πρωτεύουσα του ομώνυμου διαμερίσματος στη Βολιβία. Η ονομασία της προέρχεται είτε από τη γλώσσα Aymara είτε από την κέτσουα. Απέχει 164 χιλιόμετρα από τη Σούκρε, ιστορική πρωτεύουσα της χώρας, και βρίσκεται σε υψόμετρο 4.000 μέτρων πάνω από το επίπεδο της θάλασσας, αποτελώντας μία από τις κατοικημένες περιοχές σε μεγαλύτερο υψόμετρο σε ολόκληρο τον κόσμο[1][2]. Βρίσκεται στους πρόποδες του βουνού Τσέρο ντε Ποτοσί, γνωστό και ως Τσέρο Ρίκο. Σύμφωνα με την τελευταία απογραφή του 1996, η πόλη είχε περίπου 121.000 κατοίκους.
Κατά το 16ο αιώνα, η περιοχή θεωρούνταν το μεγαλύτερο παγκοσμίως βιομηχανικό συγκρότημα. Η εξόρυξη των μεταλλευμάτων βασιζόταν σε ένα σύστημα υδρόμυλων. Στις 11 Δεκεμβρίου 1987, η ΟΥΝΕΣΚΟ ανακήρυξε το Ποτοσί Μνημείο Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς, αναγνωρίζοντας την πλούσια ιστορία της πόλης και τον πλούτο της αποικιακής αρχιτεκτονικής της[3]. Η περιοχή αποτελείται από τα μνημεία του Τσέρο Ρίκο, όπου υπήρχε εγκατεστημένο σύνθετο σύστημα ύδρευσης και τεχνητές λίμνες, από την αποικιακή πόλη, την Εκκλησία του Σαν Λορένζο, αρχοντικές κατοικίες και τις εργατικές περιοχές.
[Επεξεργασία] Ιστορία
Η ανακάλυψη μεταλλεύματος στο Τσέρο Ρίκο (ισπ. Cerro Rico, πλούσιος λόφος) από τον Ινδιάνο Ντιέγκο Χουάλπα το 1544 αποτέλεσε το έναυσμα για την ίδρυση της πόλης του Ποτοσί στις 10 Απριλίου 1545 στα ριζά του λόφου. Το αρχικό όνομα της πόλης ήταν Villa Imperial de Carlos V, προς τιμήν του Ισπανού βασιλιά Κάρλος Ε'. Ιδρυτής της ήταν ο Χουάν ντε Βιγιαροέλ.
Στην περιοχή ξεκίνησαν ανασκαφές μεγάλης κλίμακας και το πρώτο φορτίο ασημιού στάλθηκε στην Ισπανία. Το 1672, ο πληθυσμός της πόλης είχε φτάσει τους 200.000 κατοίκους, κάνοντάς την μια από τις μεγαλύτερες και πλουσιότερες πόλεις στη Λατινική Αμερική, επεκτείνοντας το θρύλο του πλούτου της παγκοσμίως[4][5].
Ντόπιοι κάτοικοι που εργάζονταν στα ορυχεία πέθαιναν από την υπερβολική κούραση και τις αναθυμιάσεις. Το 1608, θέλοντας να αποζημιώσουν το ολοένα και μειούμενο εργατικό δυναμικό των ιθαγενών, οι άποικοι προώθησαν αίτημα προς το Ισπανικό Στέμμα για την εισαγωγή 1500-2000 Αφρικανών σκλάβων κάθε χρόνο, οι οποίοι εργάζονταν επίσης υπό άθλιες συνθήκες.
Στις αρχές του 19ου αιώνα, ο αγώνας για ανεξαρτησία οδήγησε σε αναρχία, λεηλασία πολλών εκκλησιών και τελικά ο πλούτος της πόλης μεταφέρθηκε στην Ευρώπη και σε άλλες κτήσεις του ισπανικού Στέμματος. Ο πληθυσμός μειώθηκε σχεδόν στους 10.000 κατοίκους. Το 1825, τα ορυχεία του Τσέρο Ρίκο είχαν ήδη εξαντληθεί και στα μέσα του 19ου αιώνα, μια πτώση στην τιμή του ασημιού έπληξε την οικονομία της πόλης, η οποία από τότε δεν έχει ανακάμψει πλήρως.
Στο Μεξικό, η πόλη Σαν Λουίς Ποτοσί πήρε το όνομά της από αυτή την πόλη, ενώ προς τιμήν της ιδρύθηκαν και ονομάστηκαν τρεις πόλεις στις Ηνωμένες Πολιτείες με μεταλλευτική δραστηριότητα, μια στο Ουισκόνσιν, μια στη Νεβάδα και μια στο Μιζούρι.
[Επεξεργασία] Παραπομπές
- ↑ World heritage - Potosi
- ↑ Potosi - A world cultural heritage
- ↑ City of Potosí - UNESCO World Heritage Centre
- ↑ Στα ισπανικά επιβιώνει η φράση valer un potosí, που σημαίνει "στοιχίζει μια περιουσία".
- ↑ Στο έργο Δον Κιχώτης του Θερβάντες, υπάρχει μια έκφραση για τα ορυχεία του Ποτοσί Μιγκέλ Θερβάντες, Δον Κιχώτης.
[Επεξεργασία] Εξωτερικοί σύνδεσμοι
- Wikitravel: Ποτοσί (ταξιδιωτικός οδηγός)
- BoliviaWeb
- Potosi - tourism, history
- Εκπομπή Εξάντας (ΕΡΤ) - Ποτοσί, τα τούνελ του ουρανού
