Πολαβία

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Η Πολαβία ήταν η περιοχή εγκατάστασης των Σλάβων η οποία βρίσκεται στη σημερινή Βορειοανατολική Γερμανία, βορείως του ποταμού Χάβελ, ανάμεσα στους ποταμούς Έλβα και Όντερ. Από τον Βορρά βρέχεται από την Βαλτική θάλασσα.

Οργάνωση-Επικράτεια[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Οι Σλάβοι της περιοχής αυτής ήταν πολυδιασπασμένοι σε φυλές και η οργάνωσή τους ήταν πρωτόγονη. Αρκετές φορές έρχονταν μεταξύ τους σε σύγκρουση. Οι φυλές διακρίνονται σε τρεις ομάδες. Οι Σόρβοι νοτιότερα στη Λουσατία μεταξύ των ποταμών Saale στα δυτικά και Όντερ στα ανατολικά. Το βορειότερο όριο το ποτάμι Havel. Οι Βελετοί προς βορρά μέχρι τη Βαλτική θάλασσα και ανατολικά μέχρι τον Οντέρ και την Πομερανία. Στα δυτικά τους βρίσκονταν οι Οβοδρίτες και ζούσαν στην ακτή της Βαλτικής μέχρι τον ποταμό Trave. Από τις φυλές αυτές μόνο οι Σόρβοι επιβίωσαν μέχρι σήμερα ως γλωσσική ομάδα. Η Πολαβική γλώσσα εξαφανίστηκε τον 19ο αιώνα, και μόνο διάφορα τοπωνύμια επιβεβαιώνουν την ύπαρξη Σλάβων στην περιοχή.

Οι σχέσεις τους με τους Γερμανούς[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Πρώτοι οι Οβοδρίτες συμμαχούν με τον Καρλομάγνο καθώς επιχειρεί να εκχριστιανίσει βίαια τους Σάξονες,με τους οποίους συμμάχησαν οι Βελετοί. Η Αρχιεπισκοπή του Αμβούργου πρωτοστατεί στην ιεραποστολή. Ναοί χτίζονται και αρκετοί ηγεμόνες ασπάζονται τον χριστιανισμό, όπως ο Σλαβομίρ το 821. Οι Σλάβοι είναι φόρου υποτελείς στους Γερμανούς, όμως οι τελευταίοι από τον 10ο αιώνα κλιμακώνουν τον βίαιο εκχριστιανισμό τους εκμεταλλευόμενοι την απουσία ισχυρής κεντρικής εξουσίας: με επιδρομές, αναγκαστικές βαπτίσεις, ίδρυση οχυρών και μητροπόλεων. Δεν θα λείψουν οι αντιγερμανικές και παγανιστικές αντιδράσεις των γηγενών απέναντι σε με τέτοια πολιτική. Το 983 θα ξεσπάσει εξέγερση και δύο πόλεις, το Havelburg και το Brandeburg, θα λεηλατηθούν. Τον 12ο αιώνα η κατάσταση χειροτερεύει για τους Σλάβους της περιοχής, επειδή πλέον και μετά τον εκχριστιανισμό των Δανών βρίσκονται περικυκλωμένοι από εκχριστιανισμένους λαούς (Γερμανούς, Δανούς, Πολωνούς). Αυτοί εποφθαλμιούν και τα λιμάνια τους αφού ο κίνδυνος των Βίκινγκ έχει εξαλειφθεί.

Πηγή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Ελένη Στεργιοπούλου, Εισαγωγή στη Σλαβική Φιλολογία II-Σημειώσεις, Ε.Κ.Π.Α. τμ. Σλαβικών Σπουδών, Αθήνα 2011-2012, σελ.39-41 [1]