Πανδούρα
Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Η Πανδούρα είναι ένα αρχαίο ελληνικό έγχορδο όργανο.[1]
Η πανδούρα ή αλλιώς πανδουρίδιον ή πανδουρίδα, ανήκει στην κατηγορία των λαούτων, με μέσο ή με μακρύ λαιμό.
Ένα αρχαίο ελληνικό μάρμαρο της Μαντινείας (4ος αιώνας π.Χ.), που σήμερα εκτίθεται στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο της Αθήνας, απεικονίζει τον μυθικό διαγωνισμό μεταξύ του Απόλλωνα και του Μαρσύα, όπου η ελληνική πανδούρα παίζεται από μια μούσα καθισμένη σε έναν βράχο. Τα λαούτα είχαν κάνει πρώτα την εμφάνισή τους, στην αρχαία Ελλάδα κατά την ελληνιστική εποχή, κοντα στην τέταρτη χιλιετία π.Χ.[2]
Γνωστοί απόγονοι οι οποίοι αποτελούν εξέλιξη της αρχαίας πανδουρίδας, είναι το μπουζούκι,[3] ο ελληνικός ταμπουράς, το περσικό σάζι, η μαντόλα η ταμπουρίκα κι άλλες κατηγορίες λαούτων.
Δείτε επίσης[Επεξεργασία]
Αναφορές[Επεξεργασία]
- ↑ Η αρχαιοελληνική πανδούρα.
- ↑ Encyclopedia of ancient Greece, Η πρώτη εμφάνιση των λαούτων, στην αρχαία Ελλάδα.
- ↑ The Stringed Instrument Database, Μπουζούκι.
