Πέτρος Μελισσηνός

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Πέτρος Μελισσηνός

Ο Πέτρος Μελισσηνός (ρωσικά: Пётр Иванович Мелиссино, 1726 - 26 Δεκεμβρίου 1797) ήταν Ρώσος στρατηγός του πυροβολικού[1].

Βιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Γεννήθηκε στην Κεφαλονιά το 1726[2]. Ήταν γιος Έλληνα γιατρού[3][4], ο οποίος έφτασε στη Ρωσία την εποχή του Πέτρου του Μέγα από την Βενετία και στα χρόνια της Άννα Ιβάνοβνα έγινε ο αντιπρόεδρος της Ιατρικής Υπηρεσίας. Το 1740 ο μικρός Μελισσηνός έγινε δεκτός για εκπαίδευση στο πρώτο σώμα μαθητών στρατιωτικής σχολής της Αγίας Πετρούπολης. Το 1756 τιμήθηκε με τον βαθμό του λοχαγού, το 1759 μετατέθηκε, κατόπιν αιτήσεώς του, στο πυροβολικό, και έλαβε το βαθμό του ταγματάρχη. Συμμετείχε στον Επταετή πόλεμο.

Στον πρώτo ρωσο-τουρκικό πόλεμο (1768-1774) ήταν ήδη συνταγματάρχης, διοικητής του πυροβολικό της 1ης Στρατιάς του στρατηγού Γκολίτσιν , και μετά του στρατηγού Ρουμιάντσεβ. Το 1770 έλαβε τον βαθμό του Υποστράτηγου. Ήταν μεγάλη η συνεισφορά του στις νίκες στο Χοτίν, στο Λάργκο και στο Καγκούλ. Στη μάχη του Καγκούλ, όταν οι Τούρκοι ανέτρεψαν το καρέ του Πλεμιάννικοβ και ήταν έτοιμοι να εισέλθουν στο καρέ του Όλιτς, ο Μελισσινός ψύχραιμα άνοιξε πυρ και βοήθησε να αποκρουστούν οι Τούρκοι. Για αυτό το κατόρθωμα τιμήθηκε με το παράσημο του Τάγματος του Αγίου Γεωργίου ΄Γ Τάξεως. Κατά τη διάρκεια της εκστρατείας του 1773 έλαβε το παράσημο Τάγμα της Αγίας Άννας. Απέκτησε φήμη ως ένας από τους καλύτερους πυροβολητές της εποχής του.

Με το τέλος του Ρωσοτουρκικού πολέμου για κάποιο χρονικό διάστημα υπηρέτησε στο κεντρικό γραφείο του πυροβολικού και οχυρώσεων, το 1782 έλαβε τον βαθμό του στρατηγού και 1783 διορίστηκε διευθυντής της Στρατιωτικής Σχολής Μηχανικού και Πυροβολικού του Μοζάισκ. Αργότερα υπηρέτησε ως ανώτερο στέλεχος του Στρατιωτικού Διοικητικού Συμβουλίου του κράτους. Το 1789 του απονεμήθηκε το παράσημο Αγ. Αλεξάνδρου Νέφσκι. Λίγες μέρες πριν από το θάνατό της, έλαβε από την Αικατερίνη Β' το παράσημο του Βλαδίμιρου. Στα χρόνια του αυτοκράτορα Παύλου A, το 1796 διορίστηκε Γενικός επιθεωρητής πυροβολικού, πρώτος στον ρωσικό στρατό πού έλαβε το αξίωμα αυτό, και έγινε Ιππότης του Τάγματος του Αγίου Ανδρέα.

Πέθανε τον Δεκέμβριο του 1797.

Γιος του ήταν ο Αλέξης Μελισσηνός,1759 - 1813) - Ρώσος στρατιωτικός της εποχής των Ναπολεόντειων Πολέμων, Υποστράτηγος.

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Alexander M. Schenker, The Bronze Horseman: Falconet's monument to Peter the Great, σελ. 172-173, Yale University Press (2003) ISBN 0-300-09712-3
  2. Charles François Philibert Masson, Secret memoirs of the court of Petersburg: particularly towards the end of the reign of Catharine II and the commencement of that of Paul I, σελ. 339-340, T.N. Longman and O. Rees (1802) OCLC 35652011
  3. Boris Telepnef, Outline of the History of Russian Freemasonry, σελ. 9, Kessinger Publishing (2003) ISBN 0766181103
  4. Donald R. Mandich, Joseph Antony Placek, Russian heraldry and nobility, σελ. 311, Dramco (1992) ISBN 0963306391

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]