Νίκαια Βιθυνίας
Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Συντεταγμένες: Η Νίκαια, στα τουρκικά Ιζνίκ (İznik), είναι πόλη της Βιθυνίας, στη βορειοδυτική Τουρκία.
[Επεξεργασία] Ιστορία
Η πόλη ιδρύθηκε τον 4ο π.Χ. αιώνα από τον Μακεδόνα βασιλιά Αντίγονο τον Μονόφθαλμο και υπήρξε σημαντικό αστικό κέντρο κατά τους ρωμαϊκούς και βυζαντινούς χρόνους. O Αντίγονος την είχε ονομάσει αρχικά Αντιγόνεια[1] , αλλά μετά την ήττα του από τους Διαδόχους του Μ. Αλεξάνδρου, η πόλη δόθηκε στο Λυσίμαχο, ο οποίος την ονόμασε Νίκαια προς τιμήν της συζύγου του, κόρης του Αντίπατρου.[2]
Έγινε γνωστή, διότι εκεί συνήλθε η Πρώτη και η Έβδομη Οικουμενική Σύνοδος και αργότερα κατέστη πρωτεύουσα της Ελληνικής Αυτοκρατορίας της Νικαίας (1204-1259) μετά την πρώτη άλωση της Κωνσταντινούπολης. Την περίοδο εκείνη είχε μεταφερθεί στη Νίκαια και η έδρα του Οικουμενικού Πατριαρχείου.
Η Νίκαια καταλήφθηκε από τους Τούρκους το 1331, οι οποίοι την ονόμασαν Ιζνίκ (εις την Νίκαιαν[3]). Παρήκμασε αργότερα, όταν αναπτύχθηκε η Κωνσταντινούπολη ως πρωτεύουσα της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Τον 16ο αιώνα απέκτησε μεγάλη φήμη για την κεραμεική και ιδίως για τα περίφημα πλακάκια της.
Στους επόμενους αιώνες η πόλη παρήκμασε και σήμερα είναι ένα μικρό αστικό κέντρο 15.000 κατοίκων, στο οποίο σώζονται οι ρωμαϊκοί και βυζαντινοί προμαχώνες, περιμέτρου 4,5 χιλιομέτρων.
[Επεξεργασία] Παραπομπές
- ↑ Στέφανος Βυζάντιος, Περί πόλεων και δήμων
- ↑ Στράβωνος Γεωγραφικά, Τόμος ΙΒ', 7.15
- ↑ Παπαγιαννίδου, Μαίρη, "Βυζαντινός αυτόπτης μάρτυρας", Βιβλία, Το Βήμα, 25-04-2004. Ανακτήθηκε 10-10-2009.
