Μυρτιά
Για άλλες χρήσεις, δείτε: Μυρτιά (αποσαφήνιση).
Για άλλες χρήσεις, δείτε: | Μυρτιά | ||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
 Μύρτος ο κοινός
|
||||||||||||
| Συστηματική ταξινόμηση | ||||||||||||
|
||||||||||||
| Είδη | ||||||||||||
|
Δείτε κείμενο |
||||||||||||
Η μυρτιά είναι είδος φυτού που ανήκει στο γένος μύρτος (Myrtus) και στην οικογένεια των Μυρτοειδών (Myrtaceae). Το γένος μύρτος περιλαμβάνει γύρω στα 75 είδη, τα οποία ευδοκιμούν σε τροπικές και υποτροπικές περιοχές. Στην Ελλάδα απαντάται ο Μύρτος ο κοινός (Myrtus communis), αυτοφυής ή διακοσμητική. Καλλιεργείται στο ύπαιθρο, σε γλάστρες αλλά και σε θερμοκήπια. Χρησιμοποιείται στην αρωματοποιία, στην παρασκευή καλλυντικών και στη φαρμακευτική. Παράγει αιθέριο έλαιο (μυρτέλαιο). Το ανθεκτικό της ξύλο χρησιμοποιείται στη λεπτοξυλουργική και τα κλαδιά της στην καλαθοπλεκτική. Το φυτό ήταν γνωστό από τα αρχαία χρόνια και το αναφέρει ο Διοσκουρίδης.
Πίνακας περιεχομένων |
[Επεξεργασία] Περιγραφή
Η μυρτιά είναι αειθαλής θάμνος, με ύψος που μπορεί να φτάσει ως τα 5 μέτρα. Έχει λευκά άνθη με τον καρπό να είναι ράγα, σχεδόν σφαιρική ή ελλειψοειδής. Τα φύλλα του είναι λογχοειδή, πτερόνευρα, οξύληκτα και αρωματικά. Πολλαπλασιάζεται με σπορά ή και με μοσχεύματα.
[Επεξεργασία] Αξιόλογα είδη
- Μύρτος ο κοινός – Myrtus communis. Ποικιλίες της είναι: λευκόκαρπος (με καρπό λευκό), ιταλική, λουσιτανική και άλλα.
Το είδος Ψίδιον το αραγιάν - Psidium arayan (Αραγιάν) συν. Μύρτος ο αραγιάνειος, Μύρτος ο αραγιάν - Myrtus arayan είχε συμπεριληφθεί παλαιότερα. Με καταγωγή από το Περού, καλλιεργείται στην Κεντρική και στη Βόρεια Αμερική για τον εδώδιμο καρπό της. Παρασκευάζεται και ποτό. Το είδος Ούγνι του Μολίνα - Ugni molinae (Χιλιανή γκουάβα) συν. Μύρτος ο ούγνειος, Μύρτος ο ούγνι - Myrtus ugni είχε συμπεριληφθεί παλαιότερα. Ιθαγενές φυτό της Χιλής, δίνει ανθεκτικό ξύλο και μπορεί να φτάσει σε ύψος τα 30 μέτρα.
[Επεξεργασία] Άλλες ονομασίες
Ο μύρτος ο κοινός είναι γνωστή στον ελλαδικό χώρο και με άλλα ονόματα, όπως:
- μερσινιά
- μερτιά
- μυρσίνη
- μυρτιά
- σμυρτιά
[Επεξεργασία] Αρχαίες ονομασίες
- μυρρίνη- μύρρινος (Θεόφραστος)
- μυρσίνη (Διοσκουρίδης)
- μυρτίνη (Πίνδαρος)
[Επεξεργασία] Βιβλιογραφία
- Εκπαιδευτική Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια, Εκδοτική Αθηνών, Φυτολογία (τ. 10).
