Μουσείο Παλαιόπολης Κέρκυρας

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Συντεταγμένες: 39°36′23″N 19°55′34″E / 39.60639°N 19.92611°E / 39.60639; 19.92611

Εξωτερική άποψη του Μουσείου

Το αρχαιολογικό Μουσείο Παλαιόπολης Κέρκυρας βρίσκεται μέσα στο πάρκο του ανακτόρου Μον Ρεπό (Mon Repos), το οποίο αποτελεί πηγή φυσικής ομορφιάς από μόνο του, καθώς φιλοξενεί σπάνια είδη φυτών και ζώων.

Ιστορικά στοιχεία[1][Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το κτίριο, όπου στεγάζεται το μουσείο, βρίσκεται σε περίοπτη θέση και αποτελεί διαχρονικό σύμβολο για το νησί της Κέρκυρας, καθώς στεγάζει σπάνια ευρήματα αλλά και κουβαλάει μια μεγάλη ιστορία. Ανήκει στη δικαιοδοσία της Η΄ Ε.Π.Κ.Α. και πρώτο μέλημα της ίδρυσής του μουσείου ήταν η διαφύλαξη και παρουσίαση της πολιτιστικής κληρονομιάς της Παλαιόπολης.

Το οίκημα ξεκίνησε να κτίζεται το 1828 και αποτελεί έργο του αγγλικού αρχιτέκτονα Ουίτμορ (Whitmore), ο οποίος ήταν ο κατασκευαστής των ανακτόρων του Μιχαήλ και του Γεωργίου. Παραδόθηκε το 1831 ως θερινή έπαυλη στον Άγγλο Αρμοστή Τόμας Μαίντλαντ (Thomas Maintland) και στη Κερκυραία σύζυγό του Νίνα Παλατιανού[2].

Με διευθυντή τον Παύλο Προσαλέντη το 1833 μεταφέρθηκε στο παρών οίκημα η Σχολή Καλών Τεχνών και το 1834 το αγρόκτημα της έπαυλης λειτούργησε ως δημόσιος κήπος, λόγω της έκτασής του και της ομορφιάς του. Το 1840 μεταφέρθηκε στο κτίριο το ιερό σπουδαστήριο, όπου και έμεινε για δύο χρόνια.

Κεντρική υπόστηλη αίθουσα κτιρίου

Στην έπαυλη εγκαταστάθηκε για ένα αρκετό χρονικό διάστημα από το 1863 η αυτοκράτειρα της Αυστρίας Ελισάβετ, γνωστή και ως "Σίσσυ". Αποχώρησε όταν κατασκευάστηκε η δική της πλέον έπαυλη, γνωστή και ως Αχίλλειο[3]. Το 1864 η έπαυλη και οι κήποι πέρασαν στην δικαιοδοσία του τότε βασιλιά Γεωργίου Α΄[4], ο οποίος ονόμασε την ιδιοκτησία του πλέον σε Mon Repos (Μον Ρεπό), δηλαδή «η ανάπαυσή μου». Μέχρι και το 1967 το Μον Ρεπό βρισκόταν υπό την κυριότητας της πρώην βασιλικής οικογένειας και λειτουργούσε ως θερινή κατοικία. Ακόμη φιλοξενήθηκαν στο Μον Ρεπό πρωθυπουργοί, βασιλείς και πρίγκιπες από την Ισπανία και την Αγγλία. Λέγεται μάλιστα πως ο ξενώνας, ο οποίος αποτελεί ένα δεύτερο κτίριο δίπλα στην κεντρική έπαυλη πήρε το όνομα «Τίτο» από τον ηγέτη της πρώην Γιουγκοσλαβίας[5].

Κεντρική αίθουσα δευτέρου ορόφου

Το 1967 το κτήμα πέρασε στην κυριότητα του Δήμου Κερκυραίων, ενώ στη συνέχεια το 1995 παραχωρήθηκε στο Υπουργείο Πολιτισμού για την στέγαση του Μουσείου Παλαιόπολης, το οποίο άνοιξε το 2000.

Στο μουσείο ο επισκέπτης μπορεί να δει την έκθεση αρχαιολογικών αντικειμένων, τα οποία έχουν βρεθεί κατά τις ανασκαφές στην περιοχή Παλαιόπολης. Τα αντικείμενα αυτά αποτελούν πηγή έμπνευσης, έρευνας και μελέτης, καθώς προέρχονται από την αρχαϊκή μέχρι και τη ρωμαϊκή εποχή. Ακόμη, ο επισκέπτης μπορεί να μεταφερθεί στο κλίμα που επικρατούσε κατά τον 19ο αιώνα, καθώς γίνονται προσπάθειες διατήρησης του ύφους και διάκοσμου της εποχής.

Αυστηρή συμμετρία χαρακτηρίζει τη σύνθεση του κτιρίου, το οποίο παρουσιάζεται σε μορφή δύο συμπαγών όγκων. Η έπαυλη, δηλαδή ο κύριος όγκος, αποτελεί ένα τριώροφο πολυτελές κτίσμα, το οποίο είναι κτισμένο με τον αρχιτεκτονικό ρυθμό που επικρατούσε κατά την Αντιβασιλεία. Στο κτίριο επικρατούν απλές γραμμές με μεγάλα ανοίγματα, κατατάσσοντας έτσι το κτίσμα στα πρώιμα νεοκλασικά κτίρια της Ελλάδας[6].

Εκθεσιακός χώρος[7][Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Εκθεσιακός χώρος

Μπαίνοντας κανείς από την κεντρική πόρτα του κτιρίου παρατηρεί την υπόστηλη αίθουσα, η οποία οδηγεί στις υπόλοιπες αίθουσες και στον δεύτερο όροφο. Ο επισκέπτης μπορεί να βρει το εκδοτήριο εισιτηρίων στα δεξιά της κύριας αίθουσας και στη συνέχεια να συνεχίσει την εξερεύνηση του χώρου. Οι υπόλοιπες αίθουσες αποτελούν εκθεσιακούς χώρους και αξίζει να επισκεφτεί κάποιος το εσωτερικό αίθριο, το οποίο βρίσκεται στην πίσω πλευρά του κτιρίου.

Εσωτερικό αίθριο

Στο ισόγειο εκτίθενται αντικείμενα, που έχουν σχέση με την ζωή και την παλαιότερη χρήση του κτιρίου. Συμπεριλαμβάνονται σπάνια έγγραφα, πίνακες, έπιπλα και ευρήματα, που αφορούν το κτίριο, όπως συλλογές έργων τέχνης του 19ου αιώνα. Τέλος ο επισκέπτης μπορεί να παρακολουθήσει την έκθεση φωτογραφίας, η οποία περιλαμβάνει εικόνες από τις ανασκαφές στην αρχαία πόλη. Το υλικό αυτό έχει σχέση με το εμπόριο, τη καθημερινή ζωή και τις λατρείες του Κερκυραϊκού λαού κατά την αρχαιότητα[8].

Ανεβαίνοντας από την κεντρική υπόστηλη αίθουσα στο δεύτερο όροφο εντύπωση προκαλεί η ξύλινη στρογγυλή σκάλα. Στον όροφο αυτό στεγάζονται κι άλλες εκθέσεις με νεότερη θεματολογία. Ακόμη στον χώρο αυτό οργανώνονται περιοδικές εκθέσεις και εκπαιδευτικά προγράμματα.

Στο δεύτερο κτίριο, το οποίο χρησίμευε ως ξενώνας και φέρει το όνομα «Τίτο» στεγάζονται τα εργαστήρια συντήρησης των αρχαιολογικών ευρημάτων. Ακόμη υπάρχει μία μικρή αποθήκη, η οποία περιλαμβάνει σπάνια αντικείμενα που εκτίθενται κατά περιόδους.

Θέση και πρόσβαση[9][Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Οδηγίες πρόσβασης: Ξεκινώντας από την πλατεία Εσπιανάδα, από το κάτω μέρος της πλατείας ο επισκέπτης μπορεί να πάρει το λεωφορείο και να κατεβεί στη στάση "Μον Ρεπό". Το μουσείο βρίσκεται εντός των κήπων του Μον Ρεπό. Η είσοδος του Μον Ρεπό βρίσκεται ακριβώς απέναντι κοιτώντας προς τα νοτιο-ανατολικά.

Πληροφορίες για το λεωφορείο: Είναι η μοναδική γραμμή που ξεκινάει από την συγκεκριμένη στάση, με την ονομασία "ΠΛΑΤΕΙΑ-ΚΑΝΟΝΙ" και τα δρομολόγια της γραμμής είναι κάθε 20 λεπτά από τις 7:00 το πρωί ως τις 20:00 το βράδυ.

Πηγές - Βιβλιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Mon - Repos, Οι αρχαιότητες, η έπαυλη, ο κήπος, Δέσποινα Ζερνιώτη - Βεργή, Απόστροφος, 2002
  2. http://www.digitalcorfu.com/content.aspx?id=17&section=roots&lang=gr
  3. http://www.kerkyrainfo.gr/nomoskerkyras/monrepo/index.html
  4. http://www.corfuin.com/gr/monrepos.html
  5. http://www.odysseushotel.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=58&Itemid=69&lang=el
  6. http://www.corfubenitses.gr/corfu-sites-gr.html
  7. Κέρκυρα - Αχίλλειο - Μουσεία - Αξιοθέατα, Συγγραφείς:Συλλογικό, Εκδότης: Χαϊτάλης Δημήτρης
  8. http://www.corfutour.gr/cgs.cfm?areaid=1&id=215
  9. http://www.info-ionio.gr/content/astiko-ktel-kerkyras-ae