Μαλίκ αλ-Αφντάλ

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση


Ο Μαλίκ αλ-Αφντάλ ιμπν Μπαντρ αλ-Τζαμαλί Σαχανσάχ (1066 - 11 Δεκεμβρίου 1121 μ.Χ., αραβικά: الأفضل شاهنشاه بن بدر الجمالي) ήταν βεζίρης του Χαλιφάτου των Φατιμιδών της Αιγύπτου.

Γεννήθηκε στην Άκρα και ήταν γιος του Μπαντρ αλ-Τζαμαλί, Αρμένιου Μαμελούκου. Ο Μπαντρ υπήρξε βεζίρης των Φατιμιδών στο Κάιρο από το 1074 ώς το θάνατό του το 1094, όταν ο αλ-Αφντάλ τον διαδέχτηκε. Ο χαλίφης Μαάντ αλ-Μουστανσίρ Μπιλλάχ πέθανε λίγο αργότερα και ο αλ-Αφντάλ διόρισε ως χαλίφη τον αλ-Μουσταλί, ένα παιδί, αντί για τον πολύ μεγαλύτερο αδελφό του, Νιζάρ. Ο Νιζάρ εξεγέρθηκε και ηττήθηκε το 1095. Οι υποστηρικτές του, υπό την ηγεσία του Χασσάν-ι-Σαμπάχ, διέφυγαν στα ανατολικά, όπου ο Χασσάν ίδρυσε την ισμαηλιτική κοινότητα, τα μέλη της οποίας ενίοτε καλούντο ειρωνικά Χασσασίνοι ή Ασασίνοι.

Τον καιρό εκείνο η φατιμιδική εξουσία στην Παλαιστίνη είχε ατονήσει εξαιτίας της άφιξης των Σελτζούκων Τούρκων. Το 1097 ο αλ-Αφντάλ κατέλαβε την Τύρο από τους Σελτζούκους και το 1098 την Ιερουσαλήμ, εκδιώκοντας τον Ορτοκίδη κυβερνήτη Ιλγκαζί και τοποθετώντας στη θέση του ένα Φατιμίδη. Ο αλ-Αφντάλ επανέφερε το μεγαλύτερο τμήμα της Παλαιστίνης υπό τον έλεγχο των Φατιμιδών, τουλάχιστον προσωρινά.